De ſancto Uincentio martire

giſteriū v̓tutis īpleuit q̄ nōdū indiciū habebat etatis. Nō ſic ad thalamū nupta ꝓperaret. vt ad ſupplicij locū. leta ſucceſſu. g̓dū feſtina. v̓go ꝓceſſit. ¶ Itē Amb̓. in p̄fatione.Beata agnes generoſitatis oblectamēta d̓ſpiciēs celeſtē meruit dignitatē. ſocietatiſ humane vota ꝯtēnēs. eterni regis ē ſociata cōſortio. p̄cioſaꝫ mortē ꝓ xp̄i ꝯfeſſiōe ſuſcipiēsſimulē ei facta ꝯformis.XXVA¶ De ſancto Uincentio martyre.Incentiꝰ diciturqͣi viciū incēdēs. vl̓ vincēs īcēdiavl̓ victoriā tenēs. Ip̄e enī incēditid ē. ꝯſumpſit vicia ꝑ carnis mortificatōemvicit incēdia ſupplicioꝝ ꝑ ꝯſtātē penaꝝ ꝑpeſſionē. victoriā tenuit md̓i ꝑ ip̄iꝰ deſpectōemUicit eī tria q̄ erāt ī mūdo .ſ. falſos erroresimmūdos amores. mundanos timores qͦsvicit ꝑ ſapīam. mundiciā. ⁊ ꝯſtātiā. De qͥbꝰdicit Auguſtinꝰ. Ut cū oībꝰ erroribꝰ amoribus ⁊ timoribꝰ vincat̉ hic mūdus. ſanctoꝝmartyria docēt ⁊ docuerūt. Eius paſſiōemq̇dam beatū Auguſtinū dicūt ꝯpilaſſe. quāprudentiꝰ v̓ſibꝰ luculent̓ exequit̉.EIncētiꝰ nobilis genere. ſꝫ fide ac religiōe nobilior. beati valerij epiſcopidyaconꝰ fuit. Cui ep̄s qꝛ impedioris erat lingue vices ſuas cōmiſerat. ⁊ ipſeoratiōi ⁊ cōtemplatiōi vacabat. Iuſſu igit̉daciani p̄ſidis valentiā trahunt̉ ⁊ diro carceri mancipant̉. Cūqꝫ eos fame pene defeciſſe crederet. eos ſui aſpectui iuſſit aſtare.Quos cūqꝫ ſanos cerneret ⁊ gaudētes. iratus in hanc vocē ꝓrupit. Quid dicis tu Ualeri q̇ ſub noīe religiōis ꝯͣ decreta p̓ncipumfacis. Cū aūt beatꝰ valeriꝰ leniꝰ rn̄deret. dixit ei vincentiꝰ. Noli pat̓ venerabilis qͣi mēte timida ſubmurmurare. ſꝫ libera voce exclama. Si ergo iubes pat̓ ſancte rn̄ſis iudicē aggredior. Cui ille. Iā dudū tibi fili cariſime loq̄ndi curā ꝯmiſerā. ⁊ nūc ꝓ fide quaaſtamꝰ rn̄ſa cōmitto. Tūc vincētiꝰ ꝯuerſusad dacianū actenꝰ inq̇t a te ẜmo d̓ negandafide ꝑorauit. ſꝫ nephariū apud xp̄ianorum

prudētiā eſſe cognoſce. deitatis cultuꝫ abnegādo blaſphemare. Tūc diratꝰ acianꝰ ep̄min exiliū mitti p̄cepit. vincentiū v̓o tanqͣꝫ ꝯtumacē ⁊ p̄ſumptuoſū iuuenē vt eꝰ exēplo aliꝰterrerent̉. in eculeo diſtentū mēbris oībꝰ diſſipari. Cūqꝫ corꝑe totꝰ diſſiparet̉ ait dacianus. Dic mihi vincēti vbi nunctuū miſerrimū corpꝰ ꝯſpicis. At ille ſubridēs ait. Hoc ēqd̓ ſꝑoptaui. C ¶ Tūciratꝰ p̄ſes cepit eioīa genera tormētoꝝ minari. niſi ei aſſenſuꝫp̄beret. Qui Uincētius. O felicē me. qͦ mihiiraſcite grauiꝰ putas. eo meliꝰ īcipis miẜeriInſurge ergo miſer ⁊ toto malignitatis ſpiritu debachare. Uidebis me dei v̓tute pluspoſſe dūtorq̄or qͣꝫ poſſis ip̄e q̇ torq̄s. Ad hͦpſes cepit clamare ⁊ carnifices v̓gis ⁊ fuſtibus v̓berare. Et ait vincētiꝰ. Quid facis daciane. Ecce tu ip̄e me vindicas d̓ tortoribusmeis. Tūc p̄ſes amēs factꝰ dixit carnificibꝰMiſerrimi nihil facitis. Cur d̓ficiūt manꝰvrē. Adultos ⁊ parricidas vīcere potuiſtisvt nihilint̓ illata ſupplicia celare poſſēt ⁊ nūcſolꝰ vincētiꝰ veſtra poterit ſuꝑare tormentaTūc carnifices pectines ferreos vſqꝫ ad ītima coſtaꝝ fixerūt. ita vt de toto eiꝰ corꝑe ſāguis efflueret. ⁊ ſolutis coſtaꝝ cōpaginibuſviſcera int̓na paterēt. Et ait dacianꝰ ¶ DMiſerere tui vincēti. vt poſſis tā pulcrā recuꝑare iuuētutē. ⁊ ea q̄ ſuꝑſūt lucraritormēta. Et ait vincētiꝰ. O venenoſa dyaboli lingua. tormēta tua nō timeo. Sꝫ hͦ ſolū valdemetuo ꝙ te mihi fingis velle miſereri. Nā qͦte magis iratū video. eo ampliꝰ ⁊ magis exulto. Nolo vt aliqͥd minuas d̓ ſupplicijs. vtte victū in oībꝰ fatearis Tūc ex eculeo depoſitꝰ atqꝫ ad ignis craticulā raptꝰ moras carnificū arguēdo ad penā alacriter ꝓperabat.Craticulā ergo ſpōte ꝯſcendens ibidē aſſat̉exurit̉ ⁊ cremat̉. mēbriſqꝫ oībꝰ vncini ferret⁊ ardētes lamine infigunt̉. Dūqꝫ ſanguineflāma reſpergit̉ vulnera vulneribꝰ impͥmūtur. Sal inſuꝑ in ignē ſpargit̉ vt ī corpꝰ eiꝰvndiqꝫ vulneratū reſiliens ſtridentibus flāmis crudeliꝰ cōburat̉. Iamqꝫ non ad artꝰſed ad viſcera tela iaciuntur. ipſaqꝫ internaviſcera de eius corpore extra labunt̉. Inter