De epiphania domini
opinionē illoꝝ q̇ dicūt illḋ ſolum eē d̓ v̓itatehumane nat̉e. qd̓ ab adā traductū eſt. ⁊ illd̓ſolū reſurgere ¶ Notandū ꝙ olim a paganis ⁊ gētilibꝰ ī his kalēdis ml̓te ſuꝑſtitōnesobẜuabāt̉ qͣs ſct̄ī etiā a xp̄ianis vix extirparepotuerūt. Quas Augꝰ. in qͣdā ẜmōe ꝯmemorat. Credētes eī vt d̓t Ianū ducē q̄ndaꝫdeū eſſe eū in his kalēdis pl̓imū venerabāt̉.⁊ ei duas faciēs figurabāt. vnā poſt ſe ⁊ aliāan ſe. qꝛ erat finis anni p̄teriti ⁊ p̓ncipiuꝫ ſequētis. Rurſus ī his kalēdis formas monſtruoſas aſſumebāt. alij veſtiētes ſe pellibuſpecudū. alij aſſumētes capita beſtiaꝝ ex qͣ idicabāt nō tā habitū ſe beluinū hreqͣꝫ ſenſū.Alij tunicis muliebribꝰ veſtiebant̉ nō erubeſcētes inſerere tunicis muliebribꝰ militares lacertos. Alij ita auguria obẜuabāt. vtfocū de domo ſua vl̓ aliud qd̓cūqꝫ bn̄ficiūculibet petēti nō tribueret. Diabolicas etiāſtrenas. ⁊ ab alijs accipiunt ⁊ alijs traduntAlij in nocte mēſas laute p̄parant. ⁊ ſic totanocte manere ſinūt credētes ꝙ ꝑ totū annuꝫꝯuiuia in tali ſibi abūdantia ꝑſeuerent. Etſubdit Augꝰ. Qui dē paganoꝝ ꝯſuetudīealiq̇d obẜuare voluerit. timēdū eſt ne nomēxp̄ianū ei ꝓdeſſe n̄ poſſit. Qui etiā ſtultiſ hominibꝰ ludētibꝰ aliquā hūanitatē īpenderitpctī eo ꝝ ꝑticipē ſe eē nō dubitet. Uob̓ autēfrēs nō ſufficiat ꝙ hͦ malū nō facitis ſꝫ vbicūqꝫ fieri videritis arguite corripite ⁊ caſtigate. Hec Auguſtinꝰ.XIIIIA¶ De epiphania dn̄iPiphania domini qͣdruplici decorat̉ miraculo. ⁊ iōqͣdruplici vocabulo nūcupat̉. Hodie eī magi xp̄m adorāt. Ioh̓es xp̄m baptiſat. aquā īvinū xp̄s mutat. ⁊ qͥnqꝫ milia hoīm de quiqꝫ panibꝰ ſatiat. Cuei Ih̓s eſſꝫ tredecim dierum magi ad eū ſtella duce venerūt. Et in̄d̓r epiphania ab ep̄i qḋ eſt ſupra ⁊ phanosqd̓ eſt apparitio. qꝛ tūc deſuꝑ ſtella apparuit.ſiue ip̄e xp̄us ꝑ ſtellā q̄ deſuꝑ viſa eſt magisverꝰ d̓s demonſtratꝰ eſt. Eadē die reuolutxxix. annis. cū iam annū triceſimū attigiſ
ſet. qꝛ habebat vigintinouē annos ⁊ tredecidies. erat ei incipiēs qͣi annoꝝ. xxx. vt d̓r Lucas. Ul̓ ẜm bedā hēbat. xxx. annos plenos.qd̓ ⁊ romanā eccl̓iam tenere aſſerit. tūc inqͣꝫī iordane baptizatꝰ. Et ob hͦ vocat̉ theophania. a theos qd̓ eſt d̓s. ⁊ phanos qd̓ eſt apparitio. qꝛ tūc d̓s trinitas apparuit. pat̓ in vocefiliꝰ in carne. ſpūſſctūs ī colūbe ſpē. Ip̄o iterum die reuoluto vno anno. cū eſſꝫ trigintavl̓ trigintauniꝰ annoꝝ ⁊ tredecim dieꝝ aqͣmin vinū mutauit. Et ob hͦ vocat̉ bethphaia.a beth qd̓ eſt domꝰ. qꝛ ī miraculo ſctō in domo verꝰ d̓s apparuit. Ip̄o iteꝝ die reuoluto anno cū eſſꝫ ānoꝝ triginta vniꝰ vl̓ trigintaduoꝝ ⁊ tredecim dieꝝ qͥnqꝫ milia hoīmd̓qͥnqꝫ panibꝰ ſatiauit. ſicut d̓t Beda. ⁊ ſic̄ d̓r īillo hymno. q̇ in ml̓tis eccl̓ijs cantat̉. ⁊ ſic īcipit. Illuminā altiſſimꝰ ⁊cͣ. Et ob hͦ vocatur phagiuania. a phage qd̓ eſt bucca ſiuemanducare. De hoc aūt quarto miraculovtꝝ hac die ꝯtigerit dubitat̉. tū qꝛ in originali Bede nō ſic exp̄ſſe legit̉. tū qꝛ Ioh̓. vj. vbide hoc mraculo agit̉ d̓r. Erat aūt ꝓximumpaſca ⁊cͣ. Iſta ergo qͣdruplex apparitio iſtadie facta eſt. Prima facta eſt ꝑ ſtellam in p̄ſepio. Scd̓a ꝑ voceꝫ patris in iordanis fluuio. Tertia ꝑ mutatōꝫ aq̄ in vinū ī ꝯuiuio.Quarta ꝑ multiplicatōeꝫ panu in deſerto.Prima at apparitio p̄cipue hodie celebrat̉.⁊ iō eiꝰ hiſtoriā ꝓſequamur. B ¶ Natoenī dn̄o tres magi hieroſolimā venerūt qꝝnoīa in hebreo ſūt appellius. ameriꝰ damaſcus. grece galgalath. magalath. ſarachin.latine caſpar. balthaſar. melchior. Cuiꝰ modi aūt magi fuerint hi. triplex exiat ſnīa. ẜmqd̓ magus triplicit̓ dicit̉. Magꝰ enī d̓r illuſor. maleficꝰ. ⁊ ſapiēs. Dicūt ergo q̇daꝫ hosreges ab effectū dictos fuiſſe magos .i. illuſores. ex eo ſcꝫ ꝙ herodē illuſerūt. qꝛ ad eumnō redierūt. Un̄ ⁊ dicit̉ de Herode. Uidēsꝙ illuſus eſſet a magis ⁊cͣ. Magus iteꝝ dicitur maleficus. Un̄ malefici pharaonis dicunt̉ magi. Et inde dicit Chryſoſtomꝰ homagos vocatos. Dicunt enim iſtos fuiſſamaleficos. ſꝫ poſtea conuerſos. Quibꝰ dn̄ivoluit natiuitatē ſuam reuelare. ⁊ eos ad ſe