De ſancto Andrea

enī vocauit eos ad ſui noticiā. Sicut qn̄ ſtāte andrea die quādā cū Ioh̓e magiſtro ſuo⁊ alio ꝯdiſcipulo audiuit a Ioh̓e. Ecce agnus dei. ecce q̇ tol. ⁊cͣ. Et ſtatim cū alio diſcipulo venit ⁊ vidit vbi manebat ih̓s. ⁊ manſerūt apud illū die illo. Inueniēſqꝫ Andreasfrēm ſuū ſymonē adduxit eū ad ieſum. Sequēti aūt die ad piſcatōis oꝑa rediert̉. Pꝰmodū ſcd̓o vocauit eos ad ſui familiaritatem ſic̄ cū die q̇dā turbis irruētibꝰ ad Ih̓mtuxta ſtagnū genezareih qḋ d̓r mare galileenauim intrauit ſymonis ⁊ andree. et captamultitudine magna piſciū. vocatiſqꝫ Iacobo ⁊ Iohanne q̇ erat in alia naui ſecuti ſūteū ⁊ iteꝝ ad ꝓpria redierūt. Sꝫ poſtea tertio⁊ vltio vocauit eos ad ſui diſcipulatū. ſicutqn̄ ambulāte ieſu iuxia idē littꝰ vocauit eosde piſcatōe dicēs. Uenite pꝰ me faciā vos ⁊cͣQui relictis oībꝰ ſecuti ſūt eū. eiqꝫ ſꝑ pꝰ modū adheſerūt. nec vltra ad ꝓpria redierunt.Nihilominꝰ tn̄ vocauit andreā ⁊ qͣſdā de ſuis diſcipulis ad apoſtolatū. de qͣ vocatōe d̓rMarc. iij. Uocauit ad ſe qͣs voluit ipſe. etvenerūt ad eū. ⁊ fec̄ vt eſſent duodecim cumeo C ¶ Poſt aſcēſione dn̄i diuiſis apoſtolis Andreas apud ſcithiam. Mattheuſvo apd̓ mirmidoniā p̄dicauit. Uiri aūt illip̄dicatōꝫ mathei penitꝰ reſpūētes ei oculoseruerūt. ⁊ vinctū incarcerauerūt. poſt paucos dies occidere eū diſponētes Interea angelus dn̄i ſctō andree apparuit ⁊ mirmidoniā ad ſctūm matheū ire p̄cepit. Quo rn̄dēte ſe viā neſcire. iuſſit vt ad ripā maris iret. ⁊ad pͥma naue quā inueniret intraret. Quivelociꝰ iuſſa cōplens ad vrbe p̄dictā veīt angelo duce. ⁊ ꝓſꝑo vēto flāte. ⁊ inuēto apertocarcere ſctī mathei. eoqꝫ viſo fleuit pl̓imum⁊ orauit. Tūc dn̄s mattheo reddidit bn̄ficium duoꝝ luminū qͥbꝰ euꝫ pͥuauerat neqͣciapctōꝝ. Matheꝰ aūt abinde receſſit. ⁊ anthiochia venit. Andrea vo mirmidonie remanēte. irati illi de euaſiōe ſctī mathei andreaꝫapprehendūt ⁊ ꝑ plateas ligatis manibꝰ pertrahūt. Cūqꝫ eiꝰ ſanguis efflueret ꝓ eis orauit. ⁊ ad xp̄m eos ſua oratōe ꝯuertit inde in

orbatione mathei ⁊ reſtitutōne duoꝝ luminū ꝑ andreā nō puto dignū fidei. ne in tātoeuangeliſta minoratio infima denotet̉. quaſi ſibi nō potuerit obtinere qd̓ andreas ei taꝫfacile impetrauit ¶ Quidā iuuenis nobiliſdū inuitis ꝑentibꝰ. apl̓o adheſiſſet parenteseiꝰ domū in qͣ morabat̉ cū apl̓o ſuccēderūt.Cūqꝫ iam in altū flamma ſuccreſceret. pueraccepta ampulla ſuꝑ ignē aquam ſparſit. ⁊ſtatim ignē exuinxit. Illis aūt dicentibꝰ filiꝰnoſter magꝰ effectꝰ eſt. dum ꝑ ſcalas vellentaſcēdere adeo ſūt excecati vt ip̄as ſcalas penitꝰ nō viderēt. Tūc q̇dā exclamās ait. Utq̇d vos ſtulto labore ꝯſumitis. deꝰ pugnatꝓ eis. ⁊ vos nō videtis. Ceſſate iam ne ī vosira dei deſeuiat. Multi ergo hoc videntesdn̄o crediderūt. Parētes v̓o eius poſt qͥnqͣginta dies mortui ī vno moaumēto ſūt poſiti. ¶ Quedam mulier cuidā homīcid̓ cōiuncta cū parere non poſſet ſorori ſue dixit.Uade ⁊ ꝓ me dyanā dn̄am noſtrā inuoca.Cui inuocāti ait dyabolꝰ. Cur me īuocas.cū tibi ꝓdeſſe nō poſſim. Sꝫ vade ad andream apl̓m q̇ ſororē tuā poterit adiuuare Adquē cū iuiſſet ⁊ apl̓m ad ſororē ꝑiclitantemduxiſſꝫ. dixit ei apl̓s. Recte hͦ pateris. qꝛ male nupſiſti. doloſe ꝯcepiſti. ⁊ demōes ꝯſuluiſti. Sꝫ tn̄ penite ⁊ in xp̄m crede ⁊ pueꝝ ꝓijceQua credente abortiuū ꝓtulit ⁊ dolor ceſſauit. D ¶ Senex q̇dam noīe Nicolauſadijt apl̓um dicens. Dn̄e ecce. lxx. anni vitemee ſunt in q̇bus ſꝑ luxurie deſeruiui. Accepi aūt aliqn̄ euāgeliū orās deum vt mihiamodo ꝯtinentiā largiret̉. Sed in ip̄o peccato inueteratus. ⁊ a mala cōcupiſcētia illectus ſtatim ad opꝰ ſolitū reuertebar. Quadam igit̉ vice ꝯcupiſcētia inflāmatꝰ oblituſeuāgeliū qd̓ ſuꝑ me poſueram ad lupanariui. ſtatīqꝫ meretrix dixit mihi. Egredere ſenex egredere. qꝛ angelꝰ dei es tu. ne me ꝯtingas. neqꝫ huc accedere p̄ſumas. video eī ſuper te mirabilia. Stu pefactus ad v̓ba meraricis recolui ꝙ mecū euāgeliū detuliſſemNūc igit̉ ſctē dei ꝓ ſalutē mea tua pīa orō ītercedāt. Audiēs hͦ beatus andreas flere cepit. ⁊ a tertia vſqꝫ ad nonā oraut Et ſurgēs