interioris voluntatis. Qui em̄ talia ꝓpria titinlierit: furtū ſpūale ꝯmittit ſta em̄ ſunt tria furta q̄ fecit achor. vt habetur Ioſue. vij. Furatꝰ ē em̄ ducētos ciclos p̄ quod intelligit̉ ꝓpriūſubſtantie tꝑalis. Furatꝰ eſt regulā aureolāꝑ quod intelligit̉ ꝓpriū voluntatis qꝛ ab ipſavolūtate cetera regulant̉. Furatꝰ eſt palliū: ꝑquod datur intelligiꝓpriū exterioruꝫ Sꝫ beatꝰMartiuꝰ iſtud capitulum optime obſeruauitNō enim habuit ꝓpriū ſubſtantie terrene. qͥain ſuo monaſterio tā pauꝑ ea̓t ꝙ de radicibꝰherbaꝝ viuebat. Nec etiam habuit ꝓpriū voluntatis. qͥa mox cum ammonitus fuit ꝙ parentes viſitaret voluntatem ſuam deſecuit ⁊ diuine volūtati paruit ⁊ plenarie obediuit. Necetiam habuit ꝓprium ꝯuerſacōnis mundanequia ſicut mutatus erat; interius in affectu. itaetiam exterius in habitu. qͣuia viuens ⁊ etiaꝫmoriens. vigilans ⁊ dormiens ſemper ciliciovtebatur Secundū capitulū eſt obſeruacō caſtitatis Sꝫ beatꝰ martinꝰ ſeruauit caſtitatē: nōſolū ꝯtinentie: ſed etiam virginalis mūdicie.Ideo euis caro aſſimilatur vitro lacti gemine⁊ luci de tribꝰ primis dicitur. quia ⁊ vitro purior. lacte candidior. Carne quoqꝫ demonſtratus eſt gemina ſacerdotuꝫ. de quarto diciturCaro quam ſemper cinis obtexerat ita reſplēduit ⁊ cetera Aſſimilatur ergo vitro ꝓpter mūditiaꝫ in carne. Licet enim eius caro fuerit fragilis per naturā. fuit tamē lucida ꝑ naturaleꝫmunditiā. ij. Corin. iij. Habemꝰ thezauꝝ iſtum.ſ. virginalis munditie in vaſis fictilibus id ēin fragili corꝑe. Aſſimiſatur lactiꝓpter nitorēconſciencie. Vnde dicitur de ſāctis. Tren̄. iiij.Lacte candidiores Aſſimilatur etiam gemineꝓpter caſtitatis pretioſitatē. Eccī. xxvi. Omnisponderacō ꝯtinentis am̄e digna Oꝙͣ pulchraeſt caſta generacō cū claritate ¶ Tertiū capitulū eſt obſeruacō obedientie. Circa qd̓ ſciēdū ꝙ poteſt eē qͣdruplex obediētia. Vna eſtobedire in ꝓſperis. Et iſta nihil debet habere deſuis. Alia eſt obediētia in aduerſis. Et iſta ml̓tum debet habere de ſuo. Ideo dicit Bernardꝰ.ꝙ obedientia alia eſt magni meriti. Alia parui. Alia nullius Magni meriti obedientia eſtin aduerſis habere de ſuo. id eſt aduerſa libēter amplecti. Obedientia parui meriti eſt cumin aduerſis quis inuitus obedit. Nullius em̄melti eſt obedientia in ꝓſperis cum inobedientis animꝰ ad illa ꝓſpera anhelat. ¶ Tertia eſtobedire in medijs que ex vna parte vident̓ habere dignitatē ⁊ ex alia ꝑte pretendūt quādādifficultatem. ſicut eſt offitiū predicacionis.predicare enim habet dignitatē. qꝛ eſt offitiūdiuinū. Et habet difficultatē. quia eſt offitiuꝫlaborioſumi. Inquantum gͦ eſt officiū dignitatis: nildebet hō ibi habere de ſuo. Huius exemplum hēmꝰ in yſaya ⁊ iheremia. quoꝝ primꝰſponte ſe obtulit dicens. Vſa. vi. Ecce ego domine. Alter aūt ſe excuſans dixit Ihere ꝙ Ecceego neſcio loqui qꝛ puer ego ſum. Quarta ēin dubijs obedire. Sunt auteꝫ dubia qn̄ neſcitur quid eſt melius hoc vel illud. Et tale quidnichil debet habere de ſuo ⁊ aliquid debet hr̄ede ſuo .ſ. vt ꝑatus ſit facere ⁊ non facere ꝓut diuine placuerit voluntati. Et iſtam quadruplicem obedientiā videtur habuiſſe beatus martinus. Preceptum ſiquidē ſibi fuit quoddamqd̓ habebat humilitatem vt .ſ. eſſet exorciſta⁊ libenter obediuit. Ad̓dam vero ſibi preceptūfuit qd̓ habebat dignitatē ⁊ non difficultatēEt illud coactus recepit. Qd̓dam vero fuit ſibipreceptum qd̓ hēbat dignitatem ⁊ difficultatem .ſ. patriam viſitare ⁊ ibi verbū dei predicae̓⁊ tunc inuitus iuit: ſed tamen obediuit. Tandem fuit in magno dubio quid eſſet meliusvtꝝ mori ⁊ eſſe cum xp̄o. an ꝓpter ſalutem populi adhuc in carne remanere. ⁊ iſtud dubiūdiuine voluntati ꝯmiſit dicens. dn̄e ſi adhucpopulo tuo ſum necārius ⁊cͣ. ercio fuit prelatus dignus. ⁊ quantū ad hoc ſeruauit regulam prelatoꝝ. de qua d̓r a. thi. iij. Oportet eſſeep̄m ornatum doctorē a hoſpitalem. debet em̄eſſe ornatus interius decore virtutū ⁊ exteriusdecore moꝝ ⁊ honeſtate eoꝝ. debet etiam eſſedoctor vt .ſ. doceat verbo ⁊ exemplo. debet etiaꝫeſſe hoſpitalis. qꝛ ſicut dicit iheronimus quicquid hn̄t clerici paupeꝝ eſt. domus em̄ eoꝝdebet omnibꝰ eſſe ꝯmunis. ⁊ iſta tria capitulaſeruauit beatus martinus. qꝛ omnibus virtutibus fuit ornatꝰ. ⁊ fuit doctor aſſiduus ⁊ adpauperes liberaliſſimus.¶ De eodem alius ſer̓mo.ognouit eum in benedictionibusſuis ⁊cͣ. Sci viri in hac vita tria deſiderant .ſ. infuſionem gr̄e dei. conferuationem in grā dei. ⁊ indicium ꝙtint in grā dei. ⁊ iſta tria habuit beatus marſinus. Primo namqꝫ habuit gratie dei infuſionem cum d̓r. Cognouit eum in benedictionibus ſuis. Hoc aūt ꝙ dicit Cognouit: plꝰ importat ꝙͣ ſi diceretur dedit. Si em̄ videremusalique alicui pauperi facientem magnas elemoſinas: diceretur. videtur ꝙ ipſe illum pauperem cognouita ab alijs diſcernit. ex eo ꝙipſe maiores grās ei dedit. quoꝝ quedā atteſtant̓ ſue dignitati. quedā vero ptāti. quedā ſue ſcītati. dignitas hoīs eſt vt ipſe ab angelo