eis vnum ex duobus eligite. aut horum repentinum inteītum aut veſtrum martirium. reſpōderunt ei. Orandum namqꝫ eſt per nos pro deimiſericordia vt ⁊ iſtos conuertat. ⁊ nos admattirij palmā perducat. Sancti etiam ſimoaludas habuerunt magnam iuſticiam. qͣacum magi ſerpentes venire feciſſent: ipſos in eos conuerterunt. qui eorum carnes lacerabātavenena diffundebant. Magnum ſiquidē dolorem iſti magi Simona Iudas in carnis laceratione ſenſerunt. Maiorem quidem doloreꝫiſtimagi ſenſerūt in veneni reuocatione. Maximum quidem dolorem habuerunt in ſua cōfuſione. ¶ Tercio principaliter iſti ſancti Symon ⁊ Iudas habuerūt magnam conſtantiam. Nam ⁊ ipſi potius voluerunt ⁊ deſiderauerunt mortem ſuſtinere ꝙͣ chriſti fidem deſerereſeruantes illud quod legitur Math̓. x. Nolitetimere eos qui occidunt corpus. animam autem occidere non poſſunt. ¶ Quarto conſiderandum eſt quales fuerunt contra demonesquia iſti ſancti fuerunt magne poteſtatis. qd̓notatur cum dicitur. Et ipē aget bellum populi. demones enim tunc quatuor modis hoīesimpugnabant. ¶ Primo per fraudulentiamdando falſa reſponſa. Sed ſancti Simon ⁊ Iudas hoꝝ fraudulentiam ⁊ deceptioneꝫ detegebant. modo ſcilicet ne ꝑ ſimulachra loquant̉prohibendo. modo vt reſponſa dent permittendo. Szech̓. xiij. Viderūt varia ⁊ diuinant mendacia dicentes. ait dominus cum domiꝰ nō miſerit eos. Secūdo demones tunc homines impugnabāt. eos ꝑ violentiam ad diuerſa ſupplicia trahendo. ſed apoſtoli eoꝝ violentiamalienu clꝝrefrenabant. Vnde ergo ipſe dux tantam eorum potentiam videns: ait. dijs noſtris potentiores vos video. ¶ Tercio demones tunc homines impugnabant per preſtigia ꝑ que homines ludificabant ⁊ incantabant hominū corda ⁊ ſenſus. ſed apoſtoli iſti ſancti Symon ⁊Iudas ipſoꝝ demonum preſtigia deſtruebatVnde cum magi quibuſdam aduocatis abſtuliſſent loquelam greſſum ⁊ viſum iſti apoſtoli ſignum crucis in ipſoꝝ aduocatoꝝ frōtibus fecerūt. ⁊ magi talia vlterius facere nonpreſumpſerūt. Quarto demones tunc homines impugnabāt per ſimulachra fingētes ineis eſſe diuina numina. ſed iſti apoſtoli illa ſimulachra frangi faciebant. Vnde ad eorumpreceptū duo ethiopes nigri ⁊ nūdi de ſimulachris exeuntes ea penitus ꝯfregerūt.¶ Eodem die alius ſernio.Anete in me ⁊ ego in vobis. Ioh̓.xiiij. Iſti ſancti apoſtoli ſimon ⁊ iudas in chriſto manſerūt per fidemveram ⁊ dilectionem ſincerā ⁊ chriſtus in eis manſit ſuam ꝯferendo gratiā ⁊ mōdo in eis manet ſuam eis exhibendo preſentiāNotandum autem eſt ꝙ xp̄s eſt vitis ⁊ nospalmites. Eſt etiam xp̄s radix ⁊ no rami. eſtſol ⁊ nos radij. eſt fundamentū ⁊ nos ſumuseius edificium. Eſt etiam ipſe xp̄us caput. etnos ſumus eius membra. Eſt em̄ ſenſus preſētis thematis. Manete ī me ſicut palmites manent in vite ⁊ ſicut rami in radice. ⁊ ſicut radijſolis in ſole. ⁊ ſicut edificiuꝫ manet in fundamento. ⁊ ſicut membra in capite ſuo. Iſtis qͥnqꝫ modis iſti beati apoſtoli in xp̄o manſerūt.¶ Primo namqꝫ iſti ſancti manſerūt in chriſto ſicut palmites in vite accipiens ab ip̄o fertilitatem. Vnde dicit ibideꝫ. Qui manet in me⁊ ego in eo hic fert fructum multum. Palmites aūt manētes in vite primo producunt gēmas. deinde flores. deinde folia. ⁊ deinde vuas.Sic ſancti viri in xp̄o manentes producunt gēmas a. cogitationes bonas. deinde producūtflores. ⁊ oderiferas voluntates. ⁊ deinde ſanctiviri producunt foliaa ſalutifera verba. deindeproducūt vuas. id eſt oꝑationes bonas. Iſtaautem non habent a ſe: ſed avite nec bonascogitationes a. Chorin. iij. Non ꝙ ſufficientesſumus cogitare ⁊cͣ. nec bonas voluntates: necetiam ſanctia ſe habent bonas operacōes. dehijs dicitur phil̓. ij. deus eſt qui operatur innobis ⁊ velle ⁊ ꝑficere pro bona voluntate. necetiam ſancti a ſe habent bonos ſermones. vtde hoc ſtribitur Sap. vij. Nos in manu illius⁊ ſermones noſtri. ¶ Secundo iſtiſancti maſerūt in chriſto ſicut rami in radicē accipientes ab ipſo boni operis viriditatem. Vnde dehoc greg̓. Nichil viriditatis habet ramus bonioperis niſi manſerit in radice caritatis. Talesem̄ qui habent caritatem ſemper ſunt viridesqꝛ ſi patiantur aduerſa: ibi ſunt virides ꝑ pacientiam. ſi ſuccedunt proſperā: ibi vireſcūt ꝑtemperantiā. nam ẜm Augͥ. homo aliquandoeſt bonus inter bona. ⁊ aliqn̄ eſt malus intermala. aliqn̄ bonus inter mala. aliquando malus inter bona. Habens em̄ caritatem inter bonā eſt bonus. qꝛ bonis ſcit vti ad temꝑantiā.et eſt bonꝰ inter mala. qꝛ malis ſcit vti act pacientiam. Sed non hn̄s caritatem eſt malusinter mala. qꝛ aduerſa faciunt eū peiorē. ⁊ talis non hn̄s caritatē eſt malus inter bona. qꝛꝓſpera eū faciunt elatiorem. ¶ Tercio māſerūt in xp̄o iſti ſancti .ſ. Simon ⁊ Iudas ſicut radij in ſole. ſicut radij accipientes ab ipſo ſole