per teſtes conuinci non poſſet. preceptum eſtei vt verſum trinitatis diceret. Et cū ille ſan ctātrinitatem ⁊ maxime ſpiritumſanctū nominare non poſſet ſic deprehenſus ⁊ confuſus eſt.Alij ſunt in finibusſ terre ſic̄ viri perfecti: in quibus terrena finiuntur. Et iſti beatam trinitatēmetuunt timore filiali. Eccle. primo. Plenitudo ſapientie timor domini. Et iſti ſemper ſāctātrinitatem debent laudae̓ ac dicere. Gloria patri ⁊ filio ⁊ ſpiritui ſancto. Iſtum enim verſuꝫſancte trinitatis Nicena ſynodꝰ edidit. SedIheronimus in fine pſalmorū dicendum ordinauit:Eodēdie alius ſermoRes ſunt qui teſtimonium dant incelo .ſ. pater. verbum. ⁊ ſpirituſſanctus. Et hij tres vnum ſunt. i. Ioh̓.quinto. Sanctus Iohannes euangeliſta recumbens ſupra pectus domini. ⁊ fluēta ſapientie inde hauriens: n miſterium ſāctetrinitatis ⁊ vnitatis nobis ſub breuibus verbis tradidit dicens. Tres ſunt. Iſtam autemtrinitatem ⁊ vnitatem perſonarum oſtenditdyoniſius in libro de diuinis nominibus perquatuor exempla oſtendēs ꝙ filius ⁊ ſpiritꝰſanctus procedunt a patre ſicut duoriui abvno fonte. ſic̄ due pullulationes ab vna radice ſicut duo flores ab vna arbore. Et ſicut duoradij ab vno ſole. Ait enim ſic. Pater eſt fontana deitas. Filius autem ⁊ ſpirituſſanctꝰ deitatis ſi ita oportet dicere pullulacōnes diuinenature ⁊ ſicut flores ⁊ ſuperſubſtantialia lumina. Quomodo autem ſint neqꝫ dicere neqꝫ cōgitare eſt poſſibile. ¶Procedunt igitur primoſicut duoriui ab vno fonte. Pater enim eſt īſtar fontis. Filius inſtar riui a fonte procedētis. Spirituſſanctus ad inſtar ſtagni a fonte⁊ riuo procedentis ⁊ emanantis. ¶Secundo ꝓcedunt ſic̄ due pullulacōnes ab vna radice Aradice quidem procedit truncus ⁊ a radice ⁊trunco educitur ramus. Sic a patre proceditfilius. a patre ⁊ filio procedit ſpirituſſanctusTertio procedunt ſicut duo flores ab vnaarbore. De arbore quidem procedit flos ⁊ ex arbore ⁊ flore naſcitur fructus. Sic a patre procedit filius ⁊ ab vtroqꝫ ſpirituſſanctus. Quarto procedunt. ſicut duo radij ab vno ſole. Aſole quidem procedit ſplendor Aſole ⁊ ſplēdore producitur calor. Auguſtinus. Videmꝰ ſolem per celum currentem: lucentem ⁊ calenteꝫIſta igitur tria conſiclerantur in ſole. ſcilicetcurſus ſplendora calor. ſic in deitate inuenimꝰpatrem currentem potenter omnia operanteꝫIo. v. pater meus vſqꝫ modo operatur/ filiumſplendentem id eſt ſplendorem ſue ſapientieeffundentem. Iohannis ⁊ trat luxvera ⁊cͣ etſpiritum ſanctum calentem id eſt corda inflāmantem. luce. xij. Ignem veni mittere in terrā⁊cͣ. Secundo oſtendit Io. ꝙ in diuinis ſunt q̄dam appropriata. Cum dicit qui teſtimoniuꝫſcilicet dant in celo. Secundum autem glo.chriſtus habuit triplex teſtimonium ꝙ ſit celeſtis. ¶ Primum eſt a patre. Cum dixit hiceſt filius meus dilectus. Secundum autem aſeipſo quando fuit tranſfiguratus ¶ Terciūaſpiritu ſancto quando in ſpecie columbe ſuꝑeum apparuit. Et ꝙͣuis iſte operationesꝯmunes. tamen ẜm beatum Auguſtinum illius vocis attribuitur patri. trāſfiguratio filio.⁊ columbe ſcilicet formatō ſpiritui ſancto. Ponunt autem ſancti ⁊ alia appropͥata diuinisꝑſonis. quorum auguſtinus in libro de trinitate tria ponit dicens In patre vnitas In filioequalitas. In ſpiritu ſancto vnitatꝭ equalitatis qͣꝫ ē connexio In alio quoqꝫ loco appropriat patri potentiam. filio ſapientiam. ⁊ ſpituiſancto bonitatem. Hylaius vero in libro de trinitate alia tria ponit dicēs Eternitas eſt ī patre. ſpecies in ymagine vſus in munere Ex hisergo patet ꝙ patri attribuit̉ potentia. vītas⁊ eternitas filio ſapīa equalitas. ſpecies ſiue̓pulcritudo. ſpiritui ſancto bonitas nexus etvſus. horum autem rationem breuiter videāꝰPaternamqꝫ eſt fontale principiū. Et ido ſibiattribuitur potentia que in ſe includit rationem principij. Eſt etiam principium non eſtde principio ideo ſibi attribuitur vnitas. queprincipiū ſine principio in numerus inuenietur. Et etiam principium omnis proceſſionis.ſ. generatōnis ⁊ ſpirationis. Et ideo ſibi attribuitur eternitas que eſt principium omnisdurationis .ſ. eius ⁊ temporis. filius autem ꝓcedit a patre ꝑ modum intellectus qui ſapiētia ꝑficitur. Et ideo ſibi attribuitur ſapientiarecipit etiam inꝙͣtum filius ⁊ a patre genituseandem naturam quam habet generans. Etideo ſibi attribuitur equalitas. eſt etiam verbum patris in quo tanꝙͣ in ſpeculo omnia reſplendent atqꝫ relucent. Et ideo ſibi attribuit̉ſpecies ſiue pulcritudoSpiritus ſanctus procedit a patre ⁊ filio vt cuius obiectum eſt bonūEt ideo ſibi attribuitur bonitas eſt etiā amorpatris et filij quo muniuntur. et eſt donumquod nos vnit. Et ideo ſibi attribuitur nexꝰ¶ Pater in amore diuino fruitur ſeipſo et