Druckschrift 
Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Cum dicit̉ p̓alpate ⁊ videte ⁊cͣ. Quaſi dicat debetis me cognoſcere ⁊ ꝙ iſtud eſt corpus qd̓ſepevidere ⁊ palpare ꝯſueuiſtis. Spūaliter eciam refuſcitati intelligūt̉ qͥ ꝑmittūt ſe palpariꝙ argui ⁊ rep̄hendiSed ſūt q̄dā aīalia que ſepalparinon ꝑmittunt. Aut qꝛ inſipida ſuntſicut hericius. Aut qꝛ ſilueſtria ſūt ſicut lupꝰAut qꝛ arrogancia ſūt ſicut leo Sic eciam ſūtpleriqꝫ qui ſi arguūt̉ adeo ſūt inſipidi ꝙ ꝑ verba iniurioſa pūgūt. quidā adeo ſilueſtres. ꝙad latebras excuſationū confugiūt. Quidaꝫadeo arrogātes ꝙnimis indigne fecūt.Sexto manifeſtauit ſe ꝑ cicatricū oſtenſionēqn̄ dicit̉ oſtendit eis manus ⁊ pedes. Ac ſi dicat. debetis me cognoſcere. qꝛ ego ſū ille queꝫin hijs pedibꝰ ⁊ manibꝰ īcruce ꝯfixū vidiſtisSpūaliter eciā quis refuſcitatus intelligit̉. qͣndo vulnera ſua ⁊ peccata nō abſcondit. ſed ſacerdoti oſtendit. Luce. xvij Itē on̄dite vos ſac̓dotibus. Vulnera autē peccatoꝝ aliquandoſūt recencia .ſ. ꝑ ꝯſenſū vel vnicū actū Et tūc ſanant̉ vnctionē tccī. x. Breuē languorē p̄ciditmedicus. aliquādo ſūt inueterata ꝑ peccādicōſuetudinem. Et tūc indigēt adu̓ſtione ideſtgraui carnis maceracōe. psͣ. Vre renes me oſ⁊ cor meū. aliquādo ſūt putrefacta. Et tūc indigētcciſione a inciſiua ⁊ afflictiua tribulacōne. psͣMultiplicate ſūt īfirmitates eoꝝ poſtea accolerauerūt Septimo manifeſtauit ſe percomeſtionē. qꝛ comēdit piſcem/ aſſum ⁊ fauūniellis Spūaliter tamē reſuſcitatus intelligitquādo quis cōmedit fauū mellis a. quādo conſtanter exercet oꝑa actionis. Et tamē ꝓpter hͨnō deſerit dulcedinē ꝯtemplationis vel quando exterius patitur tribulationem. Et tamēinterius nō fert amoris dulcedinē. vel poteſtdiciꝙ in fauō eſt mel ⁊ cera. Per piſcem igit̉aſſum intelligit̉ caro xp̄i igne paſſionis aſſata. ꝑcerā que eſt ꝑabulū luminis claritas ſuerefurrectionis ꝑ mel dulcedo ſue viſionis. Debemus igit̉ comederepiſcem aſſum vt .ſ. ad eiꝰpaſſionem afficiamūr ꝑ ꝯpaſſionē. ceram vteius reſurrectioni congaudeamus ꝑ mentiexultationē. Et melvt ꝑuenire deſideremꝰ adeius dulciſſimā viſionē. Sicut deſiderabat dicens. Sitiuit anima mea ad deū fontē viuumquādo veniā ⁊ apꝑebo ante faciē dn̄i. De ſancto Ambroſio ẜmo primusCce intelliget ſeruꝰ meus ⁊ exaltabit⁊ cleuabit̉ et ſublimis erit valde. yſalij. Quatuor ſtatꝰ habuit btus Amb̓.qͣ notāt in vbis p̄miſſis. Primꝰ eſt ſtatusſubiectionis .ſ. Cū dicit̉. Ecce intelliget ſeruuſmeꝰ. Ipē quidē fuit bonus ſeruꝰ deiEt habuittres laudabiles condicōes boni ſeruiPrimaeſt mūdicia. psͣ. Ambulans in via immaculata hic michi miniſtrabat. Iſtā ipſe habuit. qꝛ mundiciā mentis ⁊ carnis ipſe ſeruauitVVnde refer Iheronimus ipſū dixiſſe Virginitatē nō ſolū offeximus ſed ẜuamꝰ. Sap. viij.Cū eēm magis bonus veni ad corpus nō comquinatū Secūda ꝯdicio eſt ſapīa. ꝓuer. iij.Acceptus eſt regi miniſter intelligēs. Iſtā ſapienciā ipē habuit vnde dicit̉ de eo ꝙͣ cū romeliberalibꝰ artibꝰ eēttraditus adplenum fuitecuditus Tercia eſt ꝑſeuerācia. Apoca. vijSeruiet eciā ei die ac nocte in tēplo dei Iſtaꝫꝑſeueranciā ipē habuit. qꝛ vſqꝫ in finem ī bonis operibꝰ ꝑſeuerauit vnde cū mnoreret̉ dixitNon ſic vixi inter vos vt iterū me pudeat vij e̓ Secundo notat̉ ſtatus ſue p̄lacōis. cū dicit̉Exaltabit̉. Circa autem ſua exaltationemtria ꝯſiderant̉. Primo qualis fuit euis electio. fuit em̄ adeo inſpirataqꝛ ibi vox miraculoſe inſonuit Ambroſiū ep̄m. de hoc Heb̓. v. Nemo aſſamit ſibi honorē niſi qui vocat̉ a do tgͣaaron. fuit ab electoribꝰ vnanimnicer celebrata. Nam cū in diſcordia multa crat ꝓtinus inAmbroſiū vnanimiter cōſenſerūt. Eccī. xxv.In tribus beneplacitū eſt ſpiritui meo. q̄ ſūtcōcordia fratrū. ⁊cͣ. fuit a ſuꝑiori cū gaudiocōfirmata. Vnde legit̉ de eo ꝙ cōmiſſa eſt relatio ad valentimanum imꝑatorem qui ſūmogaudio accepit ꝙ iudices a ſe directi ad ſacerdotiū peterenur. ¶Secundo videndum eſtqualis fuit eius ad hoc aſpiratio. Ipē eniꝫ nōtantū fugit vt nō poſſit inueniri ſed eciātriaſe habere ſinuilauit que ſūt prelacōis officōimmica .ſ. crudelitatē. vnde dicit̉qꝫ tribunalcōſcendi acōtra cōſuetudinē tormenta ꝑſonisadhiberi iuſſit ēcrī. iiijNoli eē ſicut leo ī domotua. ⁊cͣ. phiſicam vanitatē. vnde dicit̉ qꝛ phcā ꝓfiteri voluit i. coꝝ. ij. loqͥmur nō indoctisſapīe hūane v̓bis. Infamia ⁊ inhoneſtatem.vn̄ dr̄ꝙ publicas ml̓res ad ſe venire fecit vtex hoc a ſua intencōe ppl̓m reuocaret. Cytū aOꝑtet ep̄m ſine c̓mīe eē. Tercō vidēdū ē qͣl̓fuit eiꝰ in officio ꝓſecucō. Ipē cm̄ ppl̓m in fideīſtruebat̉ Tūc eī arriana he̓ẜ tota ytalia corcuꝑat ſed ipē ppl̓ꝫ ſuſi ab iſta peſte purgauis⁊veritatē edocuit fidei. Eccī. l. Qui curauit geutē ſuā ⁊ liberauit eā a p̄dicōe. Ipē eciā moresinforbat. vn̄ īter cēterā docuit beatū Aug. tria.