Druckschrift 
Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

xp̄m predicantem vt ſibi miniſtrarent dolorēoſtenderent. xpriſtum in patibulum exiſtentem vt eum ſocīarent. xp̄m in tumulo quieſcētem vt ipſū inungerent ſicut hodie. In premiſſis verbis tria ponunt̓. Primū eſt iſtarumſanctarum mulierum magna ſtudioſitas. cūdicit̉. Iheſum queritis nazarenum. Et qꝛ ſtudioſe queſiuerūt quatuor fuerūt dr̄ncie Quedamenim queſiuerūt mane ſicut iſte mulieres. de qͥbꝰ dicit̉. Et valde mane vna ſabbatorū. ⁊cͣ. Et ideo eis inuenire fuit valde facile Illiquerūt xp̄m in mane qui querūt ipſū in iuuētute. Et ideo de facili inueniūt. ꝓuer. viij. Quimane vigilauerint ad me inueniet me. Suntem̄ ſicut mollis cera. qꝛ de facili recipiūt imp̄ſſionē bonā. psͣ. Factū eſt cor meū tamꝙͣ ceraliqueſcens. ſicut recens teſta. qꝛ de facili inbibunt ⁊ obſeruāt bonum odorem. ꝓuer. xxij.Adoleſcens iuxta viā ſuam ⁊cͣ. Sicut gracilisvirga. qꝛ de facili flectūtur. ad bonam oꝑationem. Can. iij. Que eſt iſta que aſcendit de deẜto ſicut virgula fumi ex aromatibꝰ. Alij queſierūt in veſpere. Sicut illi qui dixerūt Luce. vltimo. Mane nobiſcū domine qm̄ ad veſperaſcit. ⁊ eis inuenire fuit tardum ⁊ difficile. Vn̄xp̄c eis dixit. O ſtulti ⁊ tardi corde ad credendum. Illi ergo querūt veſpere. qui querūt ipſum in ſua ſenectute. Tales em̄ eū difficulterinueniūt ex quo in malo indurant̓ ⁊ ab hūore gracie exſiccant̓. psͣ. Aruit tamꝙͣ teſta virtus mea. ⁊ vix aūt nūꝙͣ confitent̓. Et ideo ſubdit̉. lingua mea adheſit faucibꝰ meis. ⁊ ſepein peccatis ſuis moriunt̉. Vnde ſubdit̉. Et inpuluerem mortis deduxiſti me Alij queſiuer̄tipſū in ſero. ſicut illi de quibus dicitur. Io. xx.Cum eſſet ſero die illa vna ſabbatorum. ⁊cͣ.Et eis inuenire fuit dubitabile. Vnde dr̄ Lucevlti. vbi agit̉. de iſta apparitione facta in ſeroꝙ dubitauerūt ⁊ ipſum eē ſpiritum credider̄tIlli ergo querunt in ſero qui quer̄t in mortisarticulo. Et talium penitenciam Auguſtinusdicit eē dubitabilem. Vnde ait fidelis bene viuens ſecurus hinc exit baptizatus ad horamſecurus hinc exit agens penitenciaꝫ et ꝑ cōſequēs finaliter ſecurus ⁊ merito ad vltimuma reconſiliatus ſi ſecurus hinc exit. Et ego nōſū ſecurus. Eoꝝ em̄ qui in morte penitent. quidam penitent tantū timore pene. Iſti ſūt ī ſtatu ꝑditionis. Et quidam penitēe amore iuſticie qui eciam ſi penam nō timerent adhuc ddſeruirent. Iſti ſūt in ſtatu ꝑfectionis. Quidaꝫex conſidetatione vtriuſqꝫ cauſe habentes reſpectum ad amorem iuſticie ⁊ ad vitationempene. Iſti ſunt in ſtatu ſalutis Et quia illi quitantū penitēt in extremis videntur hoc faceretimore pene. Ideo eorum penitenciā Aug. dic̄eē dubiā. Alij queſiuerūt eum in nocte ſicutmilites poſiti ad ſepulchrū. ⁊ eis inuenire fuit impoſſibile. Illi autē in nocte querūt qui criſtū volūt inuenire poſt mortē. Ec qͥ in mortalideceſſerūt impoſſibile eſt ꝙ eum vmiꝙͣ inueniant niſi eo modo quo eſt in inferno. deuſ em̄eſt in mūdo ꝑ miſericordiam ⁊ in celo ꝑ grāꝫ⁊ gloriam. In inferno ꝑ iuſticiā. Nō ergo ip̄ꝫinueniūt vt miſeratorem. qꝛ hoc modo eſt inmūdo. nec vt glorificatorem. qꝛ hoc modo eſtin celo. ſed vt iudicē tortorem. qꝛ hoc modo ēin inferno. Secūdo ponit̉ xp̄i infinita caritas. cū dicit̉. Crucifixum. de qua dicit̉ Io. xvMaiorem hac dilectionē nemo habet vt aīaꝫſuā ponat quis ꝓ amicis ſuis. Et ponit xp̄usvltimum ſignum amoris. Amor em̄ ꝑ quatuormanifeſtatur. Aliquādo ꝑ verba. ⁊ iſtd̓ eſtmagnum ſignū. Quādo em̄ cor eſt plenū amore os habundat in ſermonē. Luce. vi. Ex abūdancia cordis os loquit̉. aliquando ꝑ beneficia Et iſtud eſt maius ſignum. Multi em̄ darent verba que nō tamē darent beneficia Io.iij. Nō diligamꝰ verboneqꝫ lingua ⁊cͣ. aliquādo ꝑ obſequia ꝑſonalia. Et iſtud adhuc eſtmaius. Aulta em̄ ſeruirent de ſubſtācia ſuaqui non ſeruirent de ꝑſona ꝓpria. de iſto dicit̉Ge. xxix. Seruiuit iacob ꝓ rachele ſeptē annis. aliquādo ꝑ aduerſa ⁊ iſtud eſt maximū⁊ vltimum. Multi em̄ darent in obſequiū perſonas ſuas qui nō darent in mortem ſuas aīmas. Iſta quatuor ſigna xp̄c nobis oſtēditde duobus primis dicitur Io. xv. Vos amicimei eſtis ȳmo vos autem dixi amicos. Ecce ſignum amoris ꝑ beneficia. de alijs duobꝰ dicitur Math̓. xx. Filius hominis non venit miniſtrari ſed mīſtrare quo ad primū. Et dare animam ſuam in redemptioneꝫ pro ml̓tiſ quoad ſecundum. Tercio ponitur xp̄i reſurgentis immenſa pietas In hoc ꝙ ⁊ petruꝫ voluit deſignare ex nomine ne deſperaret ex negatione quādo angelus dixit. dicite diſcipul̓eius ⁊ petro. Licet enim depoſuerit omnē paſſionis defectum tamē nōdepoſuit pietatis affectum. xpriſtus namqꝫ ante incarnationemcognoſcebat noſtras miſerias ꝑ quandamtheoricam ideſt per ſuam ſapienciam. iō multum erat miſericors. psͣ. quomodo miſereturpater filiorum miſertus eſt dominus tinientibus ſe recordatus eſt quoniam puluis ſumꝰ⁊cͣ. poſt incarnationem autem eas ſciuit perpracticam ⁊ exercitationem ongam. qꝛ. xxxiijannis practicauit. ⁊ ſe excitauit circa nr̄as