ſeculo nec in futuro Quiſita qꝛ caſus āgelieſt mors angeli. Et ideo quando angelus cecidit extra ſtatu intrandi ea̓t. hō vero qn̄ peccauit extra ſtatum intrandi non exiuit. Et ideoad miſericordiam ꝯſequendam diſponere ſepotuit. ¶ Secunda queſtio erat in ſancta trinitate quis ad iſtam redemptionem iturus erat. vtꝝ ſcilicet pater vel filius vel ſpūs ſanctus. Et diffinitū eſt ꝙ filius. Siquidē patri attribuitur dei potentiā. filio ſapientia. ſpirituiſancto bonitas. lucifer appecijt dei potentiamEt ideo iniuriam fecit patri. homo appecijt deiſapiētiam. Geneẜ. iij. Eritis ſicut dij ſcienteˢbonum ⁊ malum ⁊ ideo iniuriaꝫ fecit filio. Antixpriſtus vſurpabit ſibi bonitatem ſpiritusſancti ſimulatam religionem oſtendendo ⁊ ſimulata miracula faciendo. ⁊ ideo inturiam faciet ſpiritui ſancto. Ad illum autē ſpectar dare indulgentiam qui recipit iniuriam. Si igtur dyabolus fuiſſet redimēdus ſpectaret advietut ⁊ paſta iupatrem. antixp̄s ad ſpum ſanctū. Qua gͦ horedimēdus erat eius redēptio ad filium ꝑtinebat. ¶ Tercio q̄ſtio adhuc in ſācta trinitateerat: ꝑ quē moduꝫ hō redimēdus erat. Et diffinitu eſt. ꝙ nō ꝑ potentiaꝫ ſꝫ ꝑ ſatiſfactiōemcōdignam. homo quidem peccauerat ꝑ ſuperbiam. inobedientiam ⁊ delectationem prauāItē o xpriſtus ſatiſfacere voluit ꝑ humilitateꝫobedientie promptitudinem ⁊ penarū afflictōnem. ad Philip. ij. Humiliauit ſemetipſum.Ecce humilitas vera. factus obediens. Ecce obealijt pateꝫ atdientia prompta. vſqꝫ ad mortē. Ecce afflictiomagna ¶ Cuarta queſtio crat̉ infer deum ⁊hōi em̄. deus em̄ ꝯquerebat̉ de homine: ꝙ ipſum offenderat. homo vero ꝯquerebatur de doꝙ creaturam ſuā reliquerat. Iſtā queſtioneꝫxp̄s ſoluit qui mediatorem ie fecit Mediatorautem debet habere cōmunitatem ⁊ auctoritatem ⁊ ſtremnuitatem. Vnde humanuꝫ genuscōquerebatur ſe nō habere mediatoreꝫ q̄ haberet cōitatem dicēs Iob. xx. Neq̄ꝫ em̄ viro qͥſimilis mei eſt rn̄debo. nec auctoritatem q .ſ. ꝑPTtites poſſit arguere. Iō ſubdit. Nō eſt qui ponreitſſtadbatſit vtrūqꝫ arguere. Nec ſtrennuitatem que .ſ.partes poſſit diuidere ⁊ ſepare. Ideo ſubdit. ⁊ponam manū in ambobꝰ Xp̄s ergo fuit verꝰmediator: qꝛ habuit veram cōmunitatem cūdeo inquātum deus. ⁊ cum hōie inquātum hoad Gal̓. iij. Aediator vnius nō eſt nature ſedduplicis .ſ. humane ⁊ diuine. habuit auctoritatem in arguendo lſa. ix. Arguet in equitate ꝓ manſuetis terre Vſa. j. Arguite me dicitdn̄s. Habuit ſtrēnuitatem in diuidendo. Naꝫcū inter deū ⁊ hominē eſſet diſcordia xp̄s medium ſe poſuit ⁊ pacificauit. ad Coloẜ. pͥmo.Pacificans ꝑ ſafigiūnem ſuum ſiue qͣ in celisſiue qͥ in terris ſūt. Cōtingit autē ſepe: vt mediator ab vtrāqꝫ parte vulneretur. ſicut xp̄svulneratus erat a patre Yſa. liij. Propt̓ ſcelus populi mei ꝑcuſſi eū. Et ab hoīe Zachariexiij. Hijs plagatꝰ ſū in domo eoꝝ qͥ diligebat̉me. ¶ Quinta q̄ſtio erat inter hōiem ⁊ dyabolum. Dyabolꝰ enim cōtra hōiem qͣtuor allegabat. y Primo inſtrumentū auctenticuꝫ Gen̄iij. Quacūqꝫ hora comēderis ex eo morte morieris: ſꝫ repulſus ē a noſtro aduocato qꝛ ipſūinſtrumentū falſificat. dicēs. Nequaꝙͣ moriemini. y Secūdo allegabat p̄ſcriptionem qꝛ ꝑniulta milia ānoꝝ ipſū poſſederat. Sed repulſus eſt ꝓpter iterationē. tum qꝛ ratio ſepe contradixit. tum qꝛ deus ꝓphetas ſuos ſepe deſtiāuerat. ¶ Tercio allegabat emptionē. qꝛ hominē ꝓ comeſtione pomi ſe emiſſe dicebat. ſꝫrepulſus eſt. qꝛ hominē decepat vltra dimidium iuſti precij. Vſa. iij. Gratis venūdati eſtiſ⁊ ſine argento redimemini y Quarto allegabat peccati ꝓprietatem: que e ſeorſum traherecū ſit ponderoſum. ſꝫ repulſus eſt qꝛ pena xp̄iomnibꝰ peccatis plꝰ ponderauit. Iob. vj. Quaſi arena maris hec grauior appareret. ¶¶ Sexta queſtio erat inter virū ⁊ mulieremvir cm̄ dicebat: ꝙ mulier ſue ꝑditionis cā extiterāt. mulier vero dicebat ꝙ nō debebat ſibiꝯfentire: ſꝫ eam corrigere. Sed xp̄s ſciēs vtroſqꝫ cauſam fuiſſe ſue ꝑditionis. vtroſqꝫ fecit ꝑficipes ſue redempcōnis. Suſcepit enim carnēde femina nō de viro: ne ipſa ſe excluſaꝫ putaret. ſed ſuſcepit in forma viri non femine: nevir ipſa ſe redemptione crederet eſſe alienumSed ſuſcepit de humano genere corpus ⁊ nōangelico vel deifico: qꝛ aliter ad humanuꝫ genus redemptio nō ꝑ̄tineret. ¶ Septima q̄ſtiocrat̉ inter diuites ⁊ pauperes. diuites eī pauperes deſpiciebant. Eccī. xiij. Execratio diuituꝫpauper. pauperes vero regnum celoꝝ ſuū eſſedicebant. Math̓. vj. Beati p auperes ſpiritu: qͥniam ipſoꝝ eſt regnuꝫ celoꝝ. Sed iſtam queſtionem xpriſtus diſſoluit. qͥ diues ⁊ paupereſſe voluit. Pſalmiſta. diues ⁊ pauper ſimulin vnū. Fuit enim diues inquantum deus. adRo̓. x. Idem dn̄s oīm diues in om̄es qui inuocat eum. Sed pauꝑ inqͣntum hō. Psͣ. Perſecutus eſt hominē mendicum. Xp̄s ergo voluit eē diues ⁊ pauꝑ: vt on̄deret ꝙ vtriqꝫ pn̄t ꝑuenire ad regnum. Sed tamē magis eſt vſuspaupertate ꝙ diuicijs: vt oſtenderet: ꝙ tutiorvia veniendi ad regnū eſt via paupertatis.¶ Octaua queſtio erat inter mulieres. ſcilicꝫinter virgines. nuptas ſeu maritatas ⁊ viduas. virgines enim dicebant ſe tantum eſſe