Prou̓. x. Filiꝰ ſapiēs letificat̉ pat̓rem ⁊cͣ. Et beata Maria fuit Chriſto loco patris ⁊ mr̄is Ideoplꝰ cetei̓s martiribꝰ doluit de xp̄i paſſione. Etplꝰ gauiſa ē de eiꝰ reſurrectione¶ Sodem die alius ſermoCce euāgelizo vob̓ gaudiū magnūquod eit omni populo. quia natuſeſt vobis hodie ſaluator ⁊cͣ. ¶ Circa natiuitatē ſaluatoris āgelꝰ triaponitꝰ Primo ꝙ ſit magne iocūditatis. Cū dicit. Ecce euāgelizo vobis gaudiū. Fuit em̄ magnū quantū ad qͣdruplice diuiſionē. Nā fuitaltum. qꝛ vſqꝫ in celū aſcendit ⁊ angelos ſic letificat. ꝙ celos reliquerūt ⁊ ad paſtores veniētes ſuū eis gaudiū retulerūt. Fuit ꝓfundum.qꝛ infernuꝫ penetrauit. ⁊ ſanctos qui erāt̉ inlimbo letificauit. yſa. ix. Habitantibꝰ in regione vmbre mortis: luxorta eſt eis. Fuit longūqꝛ iuit vſqꝫ in orientem ⁊ magos ſic letificauitꝙ ſua regna reliquerūt ⁊ ad pueꝝ cucurrerūtIuit etiam in occidentē vb Auguſtum letificauit ꝙ ymagini viſe thurā obtulit. Sapi. viij.Attingit a fine vſqꝫ ad finē fortiter ⁊cͣ. Fuit latum qꝛ ꝑfudit p̄teritos. Ioh̓. viij. Abrahampater nr̄ exultauit ⁊cͣ. Preſētes. Vn̄ dixit agelus. Gaudiū magnū qd̓ ea̓t omni populo. Etextenditur ad futuros. Amb̓. Hec ē gloria natalis dn̄ vt in futuꝝ trāſeat ad predeſtinatos⁊ im perpetuū maneat ad deuotos. ¶ Secūdoeſt multe dignitatis qd̓ notatur Cuꝫ diciturNatus ē nobis ⁊ de nobis a. de noſtra ꝓgenie:quod ad maximaꝫ dignitatē homini cedit exeo ꝙ maiorē cum deo ꝙ angelus parentelamꝯtraxit. Cū enim triplex ſit cognatio .ſ. legaliˢque ē per adopcōnem Spiritualis q̄ eſt per ſacramenti regenerationem. ⁊ carnalis que eſtꝑ ꝓpagationem. Angeli tantū deo attinent cōgnatiōne legali qꝛ eos per ſuam gratiā in filios adoptauit. homo autem deo attinet ex cōgnacōne legali. quia eum per gratiam adoptauit. Sphe. primo. Qui predeſtinauit nos inadoptionē filioꝝ ꝑ Ih̓m xp̄m. Et ſpūali quiaꝑ baptiſmū nos regenerauit. Io. j. dedit eispoteſtatē filios dei fieri ⁊cͣ. Et carnali. qꝛ de noſtra ꝓgenie carnem aſſumpſit. Heb̓. j. Nuſqͣenim angelos apprehēdit ſꝫ ſemen Abrahe apprehendit. ¶ Tertio eſt magne vtilitatis qd̓notatur cū dicitur. Saluator mūdi. Hō quideꝫquinqꝫ infirmitates patiebatur .ſ. tumorē ſuꝑbie. cecitatē ignorantie. inſipiditatē in mente.vulnerationē culpe. ⁊ fetorem conſuetudinispraue. Sed ab iſtis quinqꝫ infirmitatibꝰ nosſaluauit per quinqͣꝫ remedia que adduxit.Portauit enim carnē de qua fecit emplaſtruꝫ.Sanguineꝫ de quo fecit colliriū. ſpiritū humanū de quo fecit mel dulciſſimū Animā que fuit vas vnguētariū. Et diuinitatē que fuit balſamum pretioſū. Prima igit̉ infirmitas ea̓ttumor ſuperbie. Et iſte primo ortus ē in celo. deide in celeſti paradiſo Tandē ſparſus ē in vniuerſo mūdo. Ideo Chriſtꝰ de ſuā carne fecit em̄plaſtꝝ quod iſtum cumorem maturauerat ⁊fregit. Fit aūt emplaſtꝝ de herbis ⁊ floribusabſciſis ꝯtritis ⁊ calidis. Caro xp̄i fuit herbaſicut ⁊ noſtra. yſa. xliij. Omnis caro fenū. Sedfuit flos ⁊ hoc ꝓpter innocentiā ⁊ puritatē. Fuit abſciſus per mortē. yſa. xliij. Qui abſciſus ēde terra viuentiū. Contritus ꝑ flagellationeꝫbideꝫ. Attritus eſt ꝓpter ſcelerā noſtra. Et cōctus ꝑ penaꝝnimiaꝫ aduſtionē. ꝑs. Oſſa meaſicut cremiū aruerūt. Augꝰ. Ecce humilitatisexemplū. ſuꝑbi medicamentiū Secunda infirmitas erat cecitas ignorancie. Ideo Chriſtuſde ſāguine ſuo fecit colliriū quo cecū illuminauit. Apoca. iij. Collirio inūge oculos tuos vtvideas. Iſtud aūt collirium factū eſt de ſaliua⁊ terra. id eſt de trinitate ⁊ humanitate vt habetur Io. ix. De melle ⁊ cerā. id eſt de diuinitate melliflua ⁊ carne incorrupta vt habetur pͥ.Reguꝫ. xiiij. In Ionatha qui guſtauit fauummellis ⁊ numinati ſunt oculi eius. ¶ Tertiainfirmitas erat inſipiditas in mente. quia ſpiritualia ſibi deſipiebant. Id Chriſtus de ſpirituſancto mel dulciſſimū fecit ⁊ inſipiditateꝫhominis dulcorauit. Eccle. xiiij. Spiritus ineuſſuper mel dulcis. Eius autem dulcedo non ſentiebatur ꝙͣdiu in vaſe corporis clauſa in orabatur. ſed quando inclinato capite tradiditſpiritum. Tunc ſua dulcedo repleuit celum ⁊miundum Vnde cantat eccleſia hodie per totūmundum melliflui facti ſunt celi. Nam ⁊ pat̓ſic factus eſt mellifluus ꝙ fuit reconciliatusAngelus ſic mellifluus ꝙ fuit pacificatus homo qui ea̓t in limbo ſic mellifluus ꝙ in immēſo gaudio fuit repletus. Quarta infirmitasera tyulnus culpe. Vſai. pri. Vulnus ⁊ liuornon ſūt circumligata ⁊ cetera. Ideo Chriſtꝰ devnima ſua fecit vas vnguentariū: in quo continentur omnia vnguenta omniū vulneꝝ ⁊ infirmitatū. Omnia em̄ vulnera anime cauſāt̉aut ex infirmitate aut ex ignorātia aūt ex malitia. Sed dicitur Iohā. pͥ. Vidimus gloriameius. id eſt glorioſaꝫ miſericordiā eius plenūgrātie ⁊ veritatis. Nam glorioſa miſericordiaeius ſanat vnlnꝰ cauſatū ex īfirmitate hūanaveritas eius ſanat vulnus cauſatum ex ignorancia Quinta autem infirmitas erat fetor