tria vequituntut. ſ. preemmēnlia tontinentia ꝑmanentia. Sed deus non videbatur dominariin mundo nec quantum ad precimnentiam.yſa. lxvj. Facti ſumꝰ quaſi in principio cū nōdomi nareris noſtri. nec quantū ad ꝯtinentiāeiuſdē. xxv. domine deꝰ noſter deū poſſederūtabſqꝫ te. nec quantū ad permanentiā. qꝛ videbatur a demonio cecidiſſe. Vſa. xix. Tradamegyptum in manus dominoꝝ crudeliū. Sꝫ homo ipſū dominiū recuperauit. Luce. i. Hic exitmagnus ⁊ filius altiſſimi vocabitur. Ecce preeminentia. Et dabit dominus illi ſedem dauid patris eius ⁊cͣ. Ecce continentia. Et regnicius non erit finis. Ecce permanentia. Quarto erat fatuitas ⁊ inſipiditas in intelligendisContra hoc venit panis tocius ſuauitatis. Saꝑien̄. xvj. Panem d̓ celo preſtitiſti illis omnedelectamentū in ſe habentem ⁊cͣ. Vnde cantateccleſia. Et eſt ſumptuꝫ de Iohele ⁊ Amos. Inilla die ſtillabunt montes dulcedine ⁊ collesfluent lac ⁊ mel. Per lac intelligitur xp̄i hūanitas. Per mel diuinitas. Per dulcedinem totus Chriſtus qui totus erat dulcis ⁊ ſuauis.Quidam autem delectant̉ circa ea que ſpectātad humanitatē. Iſti fluunt lac. Quidaꝫ circaea que ſpectant ad euis diuinitatem. Iſti fluunt mel. Quidam circa totum Chriſtū Et iſtifluūt ⁊ diſtillant dulcedinem. ¶ Secundo hecdies eſt gaudioſa. Ideo dicitur. Si tacuerimꝰNon enim debemus tacere corde. ſed annūciare ore Corde quidē non debemus tacere. ſed magnā exultationē habere. Sphe. v. Cantate pſallentes in cordibus veſtris. Phil̓. iij. Gaudētein domino ſemꝑ ⁊cͣ. Iſtud enim gaudiū debeteſſe magnū quantū ad impermixtionem. Iōdicitur. Gaudete in domino quantū ad perpetuacionē. Ideo dicitur ſemꝑ Quantū ad intencioneꝫ. Ideo. dicitur. Aodeſtia veſtra nota ſit.Quantū ad extenſionē. Ideo dicitur. Omnibꝫhominibꝰ. Debemus etiā amūtiare. ore. verbo. ⁊ ſigno Verbo. psͣ. In pſalterio decacordopſallam tibi. Per pſalteriū decacorduꝫ intelligimꝰ Chriſtū incarnatū. In quo fuerūt qͥnqꝫcorde. id eſt vulnera quinqꝫ. oſtendentes ſuaꝫhumilitatē. Et quinqꝫ oſtendētes ſuā maieſtatem .ſ. natiuitas ſupernaturalis gloriā refurrectionis. Maieſtas aſcēſionis. Miſſio ſpūſſancti ⁊ iuditiaria poteſtas debemꝰ etiam laudare ſigno id ē corporis ꝓſtratione. vt Chriſtovicē rependamꝰ qui taliter ſe ꝓſtrauit ⁊ nihilſibi de ſe retinuit nec ꝓpriū amorē. Ro. v. Etem̄Chriſtꝰ ſibi nō ꝯplacuit ⁊cͣ. Nec ꝓpter ſenſumIoh̓. vij. Aea doctrina non eſt mea. Nec ꝓpriam voluntatē r̓tinuit. Luce. xxij. Non mea ſedtua voluntas fiat. nec ꝓpriā operationeꝫ. Ioh̓.viij. A meipſo fatio nihil. ſed nec ꝓpriam ſeciꝯmunem conuerſacōnē Baruch. iij. Poſt hͦin terra viſus eſt ⁊cͣ. Vade ergo ⁊ tu fac ſimiliter vt de te nihil retineas nec amorem. Io. xij.Qui amat animam ſuā ⁊cͣ. Nec ꝓprium ſenſumRo. x. Nolite eſſe prudentes apud voſmetipōsNec voluntatē. Math̓. xvj. Si quis vult venirepoſt me abneget ſemetipſū ⁊cͣ. Nec ꝓpri. 3 operationem. Gal̓. vj. Operemur bonum ad omnes. Nec ꝓpriam cōuerſationem. pͥ. Pet̓. ij. Cōuerſationē veſtram inter gentes habentes boſtam.¶ Sodem die alius ſermoPortet ſolem preuenire ad bn̄dictione. Sap. xvi. Ortum veri ſolis craſtino celebrandū hodie dupliciterpreuenimꝰ .ſ. in choro ⁊ in capituloIn cho rō aūt tripliciter. ¶ Prima p̄uencio ēqͥa hec feſtiuitas natiuitatis dn̄ice hodie ī laudibꝰ inchoat̉ qd̓ eſt inſolitū ⁊ ſingulare. Et htriplici de cā. PPrima ē qꝛ hec feſtiuitas īcepita laudibꝰ Tā angeloꝝ qui dixerūt Gloria inaltiſſimis do. ꝙͣ paſtoꝝ de quibꝰ dicit̉. Reu̓ſiſūt paſtores laudātes ⁊ glorificātes deū ⁊cͣ. jSecūda ē qꝛ omnes creature ip̄m laudāt. Vn̄ꝓpheta inducit oēs creaturas ad laudandumxp̄i aduentū: dicēs. Letentur celi ⁊ exultet terra ⁊cͣ. Tertia racō eſt. qꝛ in ea eſt materia ⁊ ratio oīs laudis. Oēs em̄ qui cantica laudis ediderūt. Aut ediderūt ꝓpter immenſū gaudiū vtillud. i. Re. ij. Exultauit cor meū in do. Aut ꝓpt̓cōpletū deſideriū Iuxta illud Luce. ij. Nunc dimittis ſeruū tuū dn̄e. Aut ꝓpter receptū bn̄fitium vt illud Exo. xv. Cātemꝰ dn̄o glorioſe ⁊cͣ.Et fuit canticuꝫ Zacharie ⁊ btē Marie. Recteigitur hec feſtiuitas a laudibꝰ inchoat̉. qꝛ hodie venit noſtꝝ gaudiū. psͣ. iij. Gaudete ⁊ laudate ſimul deſertā iheruſalē ⁊cͣ. Noſtꝝ deſiderium. ⁊ Aggei. ij. Veniet deſideratus cūctis gētibꝰ. Et noſtꝝ benefiliū nobis datū. yſa. ix. Puer natus eſt nobis. ¶ Secūda p̄uentio ē qꝛ fetiuitas craſtina hodie nobis crebro ꝓnun ciatur. Et facit eccleſia ad ſimilitudinē alicuiuſciuitatis regē aliqueꝫ expectātis. Venit enimvnꝰ nūtiꝰ qͥ dicit ꝙͣ rex quidē venit. Sꝫ adhucmultū longe eſt. Et iſtū nuntiū mittit eccleſiain prima dominica de aduentū. Aſpiciēs a lōge⁊cͣ. Sed quoniā audiētes regem longe eſſeex hoc poſſet dubitari ꝙ nimis tardaret ⁊ exhoc eſſent in aliquo merore. Ideo mittit ſecundum nuncium in ſecundā dominica dicens .ſ.Iheruſalem cito veniet ſalus tua: qͣre meroreconſumeris ⁊cͣ. deinde mittit tertium in tertia