plene cōſolati. Criſoſto. ſuper illud. Atvocauiteos. frant enim habitacōne ciues. dilectionecōcordes. artifitio pares fraternitatis pietateꝯiuncti. Ideoqꝫ ſimul eos vocauit. ne tot homines ꝯiūctos diſſimilis vocatio ſepararet. Vocauit ergo eos ſimulvt plena eis ꝯſolatio detur. deꝰ enim ſemper dat plenā perfectā ⁊ purāꝯſolationē. Ioh̓. xvj. Petite vt gaudiū veſtꝝſit plenū. Ecci. Aundus autēdat ꝯſolacionem deceptoriaꝫ. Sicut patet Luce. xij. in diuite qui dixit. Anima mea habes multa bona ⁊cͣAut vacuam. Iere. iiij. Aſpexi terram ⁊ ecce vacua erat. ⁊ nihil. a̓t ſemiplenā. Pſal Viri ſāguinum ⁊ doloſi nō dimidiabūt dies ſuos. autmixtaꝫ. yſa. pri. Vinum tuum mixtum eſt aqͣSSecūdo ꝓpter ꝯmēdādā vitaꝫ ſotialeꝫ. ad quaquatuor requiruntur. ¶ Primū eſt recognicioinfirmitatis ꝓprie. ideo ponitur ibi petrus quiinterpretatur agnoſcēs. Eccī. xxxi. Intellige q̄ſūt ꝓximi tui ex te ipſo. Secunduꝫ eſt ꝯformitas volūtatis mutue. ideo ponitur ibi Andreaˢqui interpretātur virilis. qꝛ ad volūtatem ſuādomandā magna virtus requiritur. Prouer.xiiij. Melior eſt patiens viro forti ⁊ qui dominatur animo ſuo expugnatore vrbiū. ¶ TTertiumeſt ſupplantatio ire. Et ideo ponitur ibi Iacobꝰqui interp̄tatur ſupplātator. Pro uer. xv. Viriracūdus ꝓuocat rixas. qui patiens ē mitigatIdeo ponitur ibi Ioh̓es qui interpretatur grāVera enim ſotialitas nō eſt inter malos ſedbonos. fcci. vj. Qui metuūt dominū inueniūtillū .ſ. veꝝ amicū Ruarto ꝓpter fidei firmitatemNā ẜm Criſoſt. Fides in ſtatu nature fuit debilis. qꝛ fundata fuit ſupra vnā pilam id eſt ſuNr Abel. In ſtatu legis ſcripte forcior. qꝛ initium veteris teſtamēti fundamentū fuit ſuprͣduas firmitates qͣſi ſuper duas pilas ⁊ moyſen ⁊ Aaron In ſtatu legis euāgelice fuit fortiſſima. qꝛ initium noui teſtamenti fundatuꝫfuit ſuper quatuor fraternitates qͣſi ſuper quatuor pilas .ſ. Petꝝ Andreā Iacobum ⁊ Iohānem ȳmo ſuper montem fortiſſimū .ſ. Chriſtūꝑs. Fundamēta eius in mōtibus ſanctis. Secundo cōmendabilis eſt quātum ad officiū.qꝛ facti ſūt piſcatores hominuꝫ. Circa quodnotandū. ꝙ deus habet piſcatores venatores⁊vindemiatores. Piſcatores fuerūt predicatores. qui vno tractu rethis predicacōnis magnā multitudinem piſcium id eſt hominuꝫ capie̓bāt. Venatores ſunt predicatores moderni qui cum clamoribus vix capiunt vnā feraꝫid eſt animā. Iere. xvi. Ecce ego mittam piſcatores multos ⁊ piſcabūtur eos. ⁊ poſt hec mittam eis multos venatores ⁊ venabūtur eos.VVindemiatores autem erunt predicatores vltimni qui cum falce diuini eloquij vuas matuāsa putridis ſeparabunt. Apoca. xiiij. Miſit angelus falcem ſuā in terram ⁊ vindemiauit etiam vineā terre. Aodo autem dyabolus eſt vīdemiator. ⁊ Chriſtus racemoruꝫ collector. Michee. vj. Ve mihi quia factus ſum ſicut qͥ colligit in autūno racemos vindemiē. Ex parte autem vocatoꝝ ꝯmēdabilis eſt ipſa vocatio quatum ad duo. Primo quia omnia relinquunt̉:ſed amorem terrenū domeſticum ⁊ priuatumTerrenū enim cum dicitur. Relictis retibus ⁊naui⁊cͣ. Math̓. xix. Etce nos reliquimus om̄a⁊cͣ. Amorem domeſticū cum dicitur. Et patre⁊cͣ. Mathei. x. Qui amat patreꝫ ⁊ matrem plꝰꝙͣ me ⁊cͣ. Amoreꝫ priuatum cum dicitur. Secūli ſunt eum nō ſeipſos. Ioh̓. xij. Qui amat animā ſuam perdet eaꝫ. De hijs tribus amoribꝰdicitur Luce. xiiij. Si qͥs venit ad me ⁊ nō oditpatrem ſuū ac matreꝫ. Hec referūtur ad amorem domeſticum. adhuc autē ⁊ animā ſuā. had amorē priuatū. Et qui non baiulat cruceꝫſuā ⁊ venit poſt me ſcilicet paupereꝫ nō poteſt.¶ Secundo ꝯmēd abilis fuit eorum vocatio quiaſecuti ſunt Chriſtū .ſ. tanꝙͣ lucem. ſodalem. ducem ⁊ regem. Qui vadit poſt taleꝫ iucem nō poteſt offendere. Ioh̓. xi. Si quis ambulat in dienon offendit ⁊c. Qui vadit poſt talē ſodalemnō poteſt deficere quia manuꝫ porrigit ſibi aditricē. Pſal. Tenuiſti manū dexteraꝫ meā ⁊cͣQui vadit̉ poſt talem duce non poteſt errare.Iohā. viij. Qui ſequitur me nō ambulat in tenebris. Qui vadit poſt talem regeꝫ non poteſtcorona carere. Apo. ij. Eſto fidelis vſqꝫ ad mortem ⁊ dabo tibi corona vite. Beatus igit̉ Andreas ſecutus eſt Chriſtū tanꝙͣ lucē. inſua cōuerſione. qꝛ tūc de tenebris ad luce venit Tāꝙͣ ſodalem in ſua conuerſione. qꝛ ſemper ſibiadheſit. Pſal. Adheſit anima mea poſt te ⁊cͣ.Tanꝙͣduceꝫ in ſua paſſione. Vnde cantaturde eo Et in ligno erucis dux iuſti fuiſti Tanꝙͣre geꝫ in ſua glorificatione a quo coronam accepit. Vnde dixit cum eſſꝫ in cruce. Iā em̄ egovideo regē meum ⁊cͣ.:¶ De ſancto Nicolao epiſco pō Sermo pͥmꝰVſtus quaſi leo cōfidens abſqꝫterrore erit. Prouerbi. xxviij.In hijs verbis ſanctꝰ atqꝫ deuotus Nicolaus a tribus commēdatur. Primo em̄ a vite ſāctitatecum dicitur. Iuſtus. Secundo a mentis magnanimitate ⁊ voluntate ⁊ etiam nobilitate.