Preſentet̉ infirmo miago crucifixi vel alteriꝰſancti quē ſanus ⁊ incolumis ſpēaliter venerabatur: Si non omnia p̄miſſa dici breuitas ſi-nat p̄ponende ſunt oratōes. illa p̄ſertim queſaluatori noſtro ihū xp̄o dirigit̉: Nullatenusaut minme ſi fieri poſſit morienti amici carnales. vxor liberi. vel diuicie. ad memoriam r̓du-cant̉ niſi inquantū id exigit pacientis ſpūal̓ſanitas ⁊ dum alias cōuenient̓ omtti nequiſNon det̉ infirmo minia ſpes corꝑalis ſalutis cōſequende. ingerat̉ pocius eidē pͥma monicio ſuperius explicata: Sepenaqꝫ ꝑ vnam talem i-anem ⁊ falſam conſolatione ⁊ in certam ſam-tatis corporee confidentiā certam īcurrit homodamnationē: Quinymo hortandus eſt paci-ens vt ꝑ ꝯtritionē. ⁊ confeſſione anime ſam-tatem procuret ꝙ ⁊ ad ſalute corꝑis ſi ſibi fu-erit expediens valere poterit ⁊ inde ſecurioratqꝫ quietior erit: Quia vero frequenter corꝑa-lis infirmitas ex aīe languore ortū hꝫ papa ꝑexp̄ſſam decretalē cuilibet medico corꝑis diſ-tricte p̄cipit. ne cuiꝙͣ egroto corporea cōfe̓atmedicinam priuſꝙͣ de ſpūalis medici confeſſoris ſcilicꝫ requiſitione eūdem monuerit Hincexpediens videretur vt in quibuſlibet pau-perum hoſpitalibus vel domibus dei ſtatuto
LL