Druckschrift 
De accentibus syllabarum
Einzelbild herunterladen
 

Prologus in librū de accentibusOnſiderans pleriqꝫ ſacerdotes acclerici in qnͣtitatibꝰ ſillabarū ac earūdem ꝓnūciatione deficientes. ſieuāgelij ſeu epl̓e aut cuiꝰuis alterius materie lectionem pronūciare in publicoaut oportunitas fuggerit. aut cogit nccītas:.ſue ignorancie ꝯſcij velut ituri in preliuꝫ incipiūt trepidare ac vēture ꝯfuſionis timore pallereConſiderans qͦꝫ male ꝓnūciātes ſibi confuſion̄s cauſā. irriſoribꝰ materiā ſubſānacionisaccerſiūt. dignū duxi ſubſequētē libellū noueſlis ſcolaribꝰ imprimene. Vt eo ſtudioſuis plecto nouernit minꝰ cohibere irridenciuꝫ ora.ꝙͣ ꝓp̓o ꝓuidere pudori. Tunc videlicet cuꝫ necabbremare ſillabas longas velint nec ꝓlongare correptas. Sicut is qui in publico choro tab̓nacl̓a penultima ꝓdūcta pronūciauit cuꝫ merito debuiſſet contrariū. Quis ibi diceret. Ote miſerū clericum. O te ſacerdotem ingloriūQuid legiſti. Si inuenis eſſes. ſi puer īdoctus.eſſꝫ fortē tolerāda miſeria. nūc aūt quia vir es ſacer te ordo alcioribꝫ ībutuꝫ eſtimauit merito ꝯfuſionis rubore laceſſeris: Stude igitur diligētiꝰ īgenue inuenis pn̄tē libellulū memoriabene. ne te ſimilis teneat ī grauiore etate ꝯfuſioīs labes quam nll̓a poteris vnda det̓gere