Queſtio decimaoctaua
XIV
ble ī dd̓ ſuꝑ mortalitatē inflictā popul o ꝓpt̓ populi numerationē ⁊cͣ.S ecūdo hoc vtiqꝫ cōgruit diuineſapiētie q̄ cū rebus oībus ſic adminiſtrat vt eas ꝓprijs motibus agere ſinat. Ideo ſicut nō cōuenit maliciā demōis oīno impedire ſꝫ potius decet ipſam ꝑmittere vt agatqͣꝫtū ad bouū vniuerſi ſpectare poteſt. lꝫ continuo etiā refrenat̉ ꝑ bonos angelos vt nō tantum noceatquātū nocere vellet. Ita etiā nonꝯuenit maliciā hūanā refrenare ſuper ea ad q̄ ex libertate arbitrij p̄t.vt eſt fidē abnegare ⁊ ſeip̄m demoni deuouere q̄ vtiqꝫ facere in ptāteſunt volūtatis hūane. Ex qͥbꝰ etiaꝫduobus cū deus max me offendit̉iuſte permittit ea q̄ a malefica deſiderant̉ ⁊ ꝓpter q̄ fidem abnegauit⁊ ad q̄ diaboli potentia ſe extenditvt eſt hoībus. iumentis ⁊ terre frugibus poſſe nocere. Tercio deꝰ iuſte ꝑmittit illa mala fieri ꝑ q̄ diabolus etiā ꝑ indirectū maxime torq̄tur ⁊ ſummā recipit diſplicentiā ſꝫꝑ illa mala q̄ a maleficis v̓tute demonū fiūt ꝑ indirectum diabolusmaxime torqͥt̉ dū ꝯͣ ſuā volūtatemdeus oībus malis ad gl̓iam ſui nominis ad fidei cōmēdationem. adelectorū purgatōem ⁊ cumulū meritorū vtit̉. Certū ē em̄ ꝙ īter oēsdiſplicētias qͣs diabolus ex ſuperbia q̄ ſꝑ ꝯͣ deū erigit. iuxͣ illud. Suꝑbia eorū qͥ te oderunt aſcendit ſꝑhec p̄cipua ē qͣ ſibi diſplicet ꝙ deus om̄ia ſua machinamenta in ſuigloriā ⁊cͣ. ꝯuertit. Iuſte gͦ deus cūcta ꝑmittit. Ad ſecūdū ſuperiꝰ rn̄ſum ē ⁊ oportet rn̄dere ad duo q̄ īcludūtur in argumēto .ſ. ꝙ nō dicitur. diabolus fortior deo nec eiꝰ fa te magis ⁊ acrius īpugnat bonos
ctura immo cernit̉ ꝙ minime v̓tutis exiſtit cū nihil poſſit niſi ꝑmiſſione diuina. vn̄ eius v̓tus pōt dici minima cōꝑando ad diuinā permiſſionē. licet ſit maxima comꝑando ad v̓tutes corꝑales qͣs natura.liter excedit. iuxͣ illud ſepe allegatū. Non ē ptās ſuꝑ terrā q̄ et valeat comoari. Iob. xlj. Alterū ad qd̓rn̄dendū. Cur vicꝫ deus potius ſuper vim generatiuā ꝑmittit maleficia fieri quā ſuꝑ alios actus hūauos: De qͥbus etiā ſupra tactū ē inmateria de ꝑmiſſione diuina ſb̓ titulo. quō malefice vim generatiuā⁊ actū venereū impedite pn̄t. Eſtem̄ hoc ꝓpter feditatē illius actusEt qꝛ originale pctm̄ inflictum exculpa primorū ꝑentū ꝑ illū actumtrāſfundit̉ ⁊ exēplificat̉ etiā de ſerpente qͥ primū inſtr̄m diaboli fuit.⁊cͣ. Ad terciū dd̓m ꝙ ſic̄ intentō⁊ appetitꝰ diaboli maior ē ad temptandū bonos qͣꝫ malos. lꝫ ex ꝑtetēptati magis tēptat malos qͣꝫ bonos .i. ꝙ amplior abilitas ē in malis ad recipiendū tēptatōnē demonis qͣꝫ ſit in bonis. Ita etiā plꝰ affectat ledere bonos qͣꝫ malos. licetmaiorē abilitatē ledēdi inueniretin malis qͣꝫ in bonis. Et huius eſtrō. qꝛ ẜm Greg. quāto crebrius qͥsdiabolo ſe ſb̓ijcit. tāto intolerabiliorē ſibi facit vt ei reluctari nō poſſit. Sed cū mali crebrius ſe ſubijciant diabolo eis fit tēptatio magisintolerabilis ⁊ freq̄ntior cū nō habeāt ſcutū fidei formate quo ſe tueantur. De quo ſcuto apl̓s Epheſi.vj. In omnibus ſumentes ſcutū fidei in qͦ poſſitis omnia tela neqͥſſimi ignea exinguere. Sꝫ ex alia ꝑ
G Y