ParsPrima
diuerſis alijs infirmitatibus varijſ⁊ innumeris quibꝰ hūana cōditioſubiacet. vn̄ qꝛ opus ei nō eſt adiūgere alias punitōes. Ideo nō ꝑmittit. Scd̓o ſic. Ex parte dyaboli ſi vera eſſent q̄ p̄dicant̉ ꝙ vicꝫ vim generatiuā impedire poſſunt. vt vicꝫmulier nō ꝯcipiat. vl̓ ſi cōcipiat ꝙaborſum faciat vel ſi nō aborſuꝫ ꝙetiā poſt partū natos interficiunt.vtiqꝫ ſic ꝑimere poſſent totū mundum. Et iteꝝ poſſet dici ꝙ oꝑa dyaboli eſſent fortiora oꝑibꝰ dei. ſcꝫ ſacramēto matrimonijˢ qd̓ eſt opusdei. Tercio ex parte hoīs. Nā videmus ſi maleficiū debꝫ eſſe aliqͥdin mūdo. tunc aliqui homīes pluſalijs maleficiunt̉. De qͦ ſi queriturvtiqꝫ dicit̉ hoc eſſe ꝓpter punitōeꝫpctōꝝ. ſꝫ hoc eſt falſum ergo ⁊ illudꝙ maleficia ſint in mūdo. Falſitasaūt ꝓbat̉ ex eo qꝛ tūc maiores peccatores ampliꝰ punirent̉. hoc ē falſum cū minꝰ puniant̉ qͣꝫ alij interdum iuſti ꝙ etiā cernit̉ ī pueris ininnocētibus qͥ aſſerunt̉ maleficiari. Quarto pōt addi ⁊ aliud argumentū ex parte dei hoc ꝙ qͥs impedire poſſet ⁊ nō impedit ſꝫ fieri permittit. vtiqꝫ iudicat̉ ex ſua volūtate ꝓceſſiſſe. Sed deus cū ſit ſūmebonus nō poteſt velle malū. gͦ nonpōt ꝑmittere vt fiat malū qd̓ ip̄e īpedire poteſt. Itē ex ꝑte morbi defectus ⁊ infirmitates qͥ dicunt̉ maleficiales ſil̓es etiā ſunt defectibuſ⁊ infirmitatibꝰ naturalibus .i. qͥ exdefectu nature ꝓcedūt. ꝙ em̄ aliqͥſclaudicat. excecat̉ vl̓ rōnem ꝑdit vl̓etiā morit̉ ex defectu nature cōtingere pn̄t. vn̄ nō poſſunt ſecure maleficis aſcribi vltimo ex parte iudicū ⁊ p̄dicatoꝝ qͥ cū talia aduerſus
maleficans p̄dicant ⁊ practicant vtiqꝫ ꝓpter ingēs odiū a maleficis cōtra eos ꝯceptū nunqͣꝫ eſſent ſecuriSꝫ ꝯͣ argumēta ſumant̉ ex qōne .j.ſuꝑ terciū pͥncipale pͥme ꝑtis tractatus. ⁊ ꝓponāt̉ illa que ſunt magis ad ppl̓m quō vicꝫ ꝑmittit malafieri licet nō velit malū fieri. ꝑmittit aūt ꝓpter admirabilē ꝑfectionēvniuerſi q̄ ꝯſiderant̉ in hoc ꝙ bōacōmēdant̉ eminētius ⁊ magis placent ⁊ ſunt laudabiliora dum ꝯꝑantur malis habent̉ ibi aucͣtes. Itemꝓfunda dei diuine ſapīe iuſticie ⁊bonitatis relucēt q̄ alias eſſent occulta. Et breuit̓ ꝓ deciſione qōnispoſſunt colligi ex his que ſibi tangunt̉ varia documēta ꝓ informatione ppl̓i. vicꝫ ꝙ deus iuſte duoscaſus ꝑmiſit .ſ. angeloꝝ ⁊ pͥmoꝝ parentū qͥ cum ſint maiores alijs omnibus caſibꝰ. Nō miꝝ ſi alij minores ꝑmittant̉. Qualiter aūt ſūt malores qͦ ad cauſalitatē nō qͦ ad aliaſcircūſtātias ẜm quas pctā maleficaꝝ. vt in. iij. q. tangit̉ ⁊ maloꝝ angeloꝝ ⁊ pͥmoꝝ ꝑentū pctā excedūt⁊ qͣre deus iuſte ꝑmiſit illos pͥmoſcaſus tangit̉. in. ij. q. ex qͥbꝰ pl̓imacolligere ⁊ dilatare pōt ad ſuū placitū. Sed ad reſpondenduꝫ ſuꝑ atgumēta. Nā ad primū cū dr̄. Deuſſufficienter punit ꝑ naturales infirmitates. mortalitates gladio ⁊ fame. Rn̄det̉ ex tribꝰ. Primo qꝛ deꝰnō limitauit ſuā virtute ad naturalem ꝓceſſum aut etiā ad influentias corpoꝝ celeſtiū vt vicꝫ p̄ter illaagere nō poſſit ideo ⁊ preter illa ſepiſfime egit in punitionē peccamiuum mortalitates ⁊ alia inferendopreter omnem influentiam corporum. ſicut in punitionē peccati ſuꝑ