QueſtioTerciaXII
mones licꝫ abſqꝫ hoc ꝙ corꝑa aſſumant poſſint tranſmutatiōes in ſeminibus facere. hoc nihil arguit cōtra hoc qd̓ hic intendit̉ de incubis⁊ ſuccubis quoꝝ actus exercere nōpoſſunt niſi in aſſumptis corꝑibusẜm ꝙ ſupra tactū eſt. Ad quartūꝙ demones nō poſſunt mouere corpora localiter: vn̄ nec ſemen ⁊cͣ. probaturqꝫ ibi de anīa ꝑ ſimilitudineꝫ.Dicendum ꝙ aliud eſt loqui de ſubſtantia ſpūali ip̄ius angeli aut demonis: ⁊ aliud de ipſa anima. Hocem̄ ꝙ anīa non pōt mouere corpuslocaliter niſi viuificatū ab ea vel ꝑcōtactū corꝑis ad aliud corpus nōviuificatū: hoc eſt qꝛ tenet infimūgradū in ordine ſubſtantiarū ſpūaliū: ex quo etiā cōtingit ꝙ illud corpus qd̓ hꝫ mouere etiā ꝑ cōtactumoportꝫ ꝙ ſit ꝓporcionatū: nō ſic autē eſt de demonibꝰ qͦrū virtus oīnocorporalē v̓tutē excedit. Ad quītū dicendū ꝙ cōtactus demōis adcorpus ſemīs vl̓ cuiuſcūqꝫ alteriusnō eſt cōtactꝰ corꝑalis ſꝫ v̓tualis etfit ẜm ꝓporrionē ꝯuenientē tā mouentiqꝫ mobili ita ꝙ illud corpusqd̓ mouet̉ nō excedat ꝓportionemvirtutis demonis vt ſunt corꝑa ce.leſtia: ⁊ etiā tota terra vel elementamūdi. Et quare illa excedūt dicerepoſſumus: vt dicit ſctūs Thomasin queſtionibus de malo. q. x. de denonibꝰ. Ꝙ hoc eſt vel ꝓpter cōditionē nature: vel ꝓpter dānationeꝫculpe. Eſt em̄ ordo rerū ſic̄ ẜm naturā ipſaꝝ: ita ⁊ ẜm motum: ⁊ ſic̄ ſuperiora corꝑa celeſtia mouent̉ a ſuperioribus ſubſtātijs ſpūalibus vtſunt angeli boni. Ita inferiora corpora moueri poſſunt a ſubſtantijsꝑualibus inferioribus: vt ſunt de-
mones. Et ſiquidē hoc ꝯtingit̉ eisẜm conditionē nature: ẜm ꝙ aliquiponebant demones nō eſſe ex illisſuꝑioribus angelis. Sꝫ ex illis queperficiunt̉ a deo huic terreſtri ordini vt erat philoſophorū opinio: veletiā ſi contingit ex pena peccati vttheologoꝝ ſnīa eſt: tūc a celeſtibusſedibus detruſi in hūc aerem tanqͣꝫad pena nō pn̄t ip̄m aut t̓raꝫ comouere. Hec addita ſūt ꝓpt̓ duo argumēta q̄ tacite ſoluunt̉ ſcꝫ de corꝑibꝰceleſtibus ꝙ illa etiā poſſent̓ mouere. Si poſſent corꝑa localiter mouēquia ſunt eis magis propinqua: vtetiā vltimū argumētū p̄tendit. Reſpondet̉ em̄ ꝙ nō valet qꝛ illa corꝑaexcedūt ꝓportionē virtutis eoꝝ: ſiquidē prima opinio locū hꝫ. Si v̓onō ſꝫ ſcd̓a tūc iterū nō poſſunt mouere ꝓpter penā peccati. Eſt etiamad argumentuꝫ vbi qͥs obijceret: ꝙidē eſt motus totius ⁊ ꝑtis ſicut totius terrę ⁊ glebe in. iij. phiſico. Un̄ſi demones poſſent mouere parteꝫterre: poſſent etiā mouere terrā: nōvalet vt patet intuenti diſtictioneꝫColligere aūt ſemīa rerū ⁊ applicare ad certos effectus nō excedit eorū virtutē naturalē deo eis ꝑmittēte: vt de ſe patet. Sūmarie cōcludatur ꝙ nō obſtante qd̓ quidā dicuntꝙ demōes in aſſumptꝭ corꝑibꝰ nullo mō poſſe generare: ⁊ ꝙ per filiosdei ſignificent̉ filij ſeth ⁊ nō angeliincubi ſic̄ ⁊ ꝑ filias hoīum. ille q̄ deſtirpe Cayn deſcēderāt. Quia tn̄ ꝯͣrium a multis vt patuit aſſerit̉ ⁊ ꝙmultis videt̉ nō pōt oīno eē falſuꝫẜm ph̓m in .vij. ethic̄: ⁊ ī fine de ſomnō ⁊ vigilijs. Iā etiā modernis tꝑibꝰ atteſtāt̉ facta ⁊ dicta maleficarūtalia ve ⁊ realit̓ exeq̄ntiū. iō dicimꝰ
C 2