PrimaPars
ſed cū dicit̉ ꝙ demones nō poſſuntdare vitā: qꝛ illa fluit formaliter abanīa. Iterū verū eſt ſꝫ qꝛ materialiter diſcindit̉ a ſemine ⁊ demon incubus illud īmitere pōt deo ꝑmittente per coitū ⁊ nō tanqͣꝫ ab eo deciſum: ſed ꝑ ſemen alicuius homīsad hoc acceptū: vt dicit ſancus doctor in prima ꝑte. q. lj. ar. ii. vtpotequod idem demon qͥ eſt ſuccubusad virū fiat incubus ad muliereꝫ: ſicut etiā aliarum rerum ſemina aſſumunt ad aliquarū rerū generationē: vt Auguſti. dicit. iij. de trinitateUnde ſi querit̉ cuius filius ſic natus exiſtit. Patet ꝙ non eſt filiusdemonis: ſed illius hominis cuiuseſt ſemen acceptū: ſed cū inſtat̉ qd̓nihil eſt ſuꝑfluū in oꝑibus angelorū ſicut ⁊ nature concedit̉. Sed cuꝫinfertur ꝙ demon pōt inuiſibiliterſemen ⁊ recipere ⁊ infundere veruꝫeſt: hoc aūt potius operat̉ viſibiliter vt ſuccubus ⁊ incubus: vt ſic ꝑtaleꝫ ſpurcitiā inficiat corpus ⁊ animā ⁊ in vtroqꝫ homine mulieris ſcꝫ⁊ viri: vt in corpore. q. tactum eſt.Preterea plura poſſent demonesinuiſibiliter qui tamē nō permittūtur etiā ſi vellent exercere. ꝑmittumtur aūt viſibiliter vel in exercitiumbonorū vel in correctionē maloruꝫPoſſet deniqꝫ cōtingere ꝙ loco demonis ſuccubi alter ſemen reciꝑeſab eo: ⁊ incubū loco alterius demonis ſe faceret: ⁊ hoc triplici ex cauſa. Puta qꝛ demon deputatus mulieri reciperet ſemē ab altero demoue deputato viro: vt ſic vnuſquiſqꝫcirca ſibi a principe demoniorū comiſſum habeat. maleficiū exercerecū vnicuiqꝫ ꝓprius deputet̉ angelus etiā a malis vel ꝓpter feditateꝫ
actus quā demon vnus facere abhorreret: cū vt in ſeq̄nti queſtionepatebit certi demones ex nobilitate nature certos actꝰ et ſpurciciasfacere abhorrerēt: vel ꝙ inuiſibilit̓loco viri ſeminis ſuū ſemē id eſt ꝙincubus recepit inuiſibiliter ſe int̓ponendo mulieri intromittat: quaꝫinterpoſitionē facere nō eſt contraeius naturā aut virtutē: cum etiamin corpore aſſumpto inuiſibiliter etincōtrectabiliter ſe interponere poteſt ſicut ſupra de illo iuuene qͥ ydolū deſponſauerat patuit. Ad terciū. Hoc qd̓ dicit̉ ꝙ virtus angelieſt infinita reſpectu ſuperiorū: hoceſt qͥa eius v̓tus cōprehēdi nō pōtab inferioribus qͥn ſemꝑ ſuꝑexcedit eā ita ꝙ nō limitat̉ ad vnū effectū tantū. Et hoc iō. qꝛ ſup̄ma in entibus hn̄t v̓tutes maxime vniuerſales. Un̄ ꝓpter hͦ ꝙ eſt infinita ſuperius nō pōt dici ꝙ poſſit indifferenter in oēm effectu illum ad ꝓducendū: qꝛ ſic etiā diceret̉ infinita inferſus ſic̄ ſuꝑius. Demū qꝛ inter agens⁊ patiēs dꝫ eſſe ꝓportio: ⁊ nulla poteſt eſſe ꝓportio inter ſubſtantiā pure ſpūalem ⁊ corporalē: Iō nec ipſidemones poſſent in aliquē effectūniſi mediāte aliqͦ alio pͥncipio actiuo. Inde eſt ꝙ ſemībus rerū vtunt̉ad effectus ꝓducendos. Iuxͣ Aug.iij. de trini. Un̄ hoc argumentū redundat̉ in p̄cedens nec ꝑ illud fortificat̉ niſi qͥs vellet declarationē eiꝰhr̄e: quare intelligentie aſſerunt̉ habere v̓tutes infinitas ſuꝑius ⁊ noninferius: ⁊ daret̉ ſibi ex ordine reꝝcorꝑaliū ⁊ corporū celeſtiū qͥ ẜm ſein plures ⁊ infinitos effectus influere poſſent. Hoc aūt non ſit ꝓpterdebilitatē inferiorū. Cōcludit̉ ꝙ de