nifeſtabat̉. ita excōmunicatus corporali vexatione a diabolo innoteſcebat. Nec eſt incōueniens ſi ille qui nō eſt deſperatus hoſti datur. qꝛ nō datur ei quaſi damnandus ſed qͣſicorrigendꝰ cū in poteſtate ecc̄ie ſit ex eiꝰ manū ip̄m eripere cū voluerit. hec Tho. Ubi tn̄exorciſta ad cautelā obſeſſum abſoluat: nonvidet̉ incōueniens. Sed ſubdit nider ꝙ cauendum eſt valde exorciſte ne de ſuis viribꝰfaciliter p̄ſumat. Aut iocum et ludū ſerioſodei operi intermiſceat. Aut ſuꝑſtitioſum velſuſpectū aliquid de maleficio adijciat. Alioquin penā vix euadet vt declarat̉ ꝑ exemplaNam de primo refert beatus Grego. i. dial̓.de quadā que ꝯtra cōſcientiam ſuā a maritopetente et obtinenti debiti redditionē in vigilia dedicationis eccleſie ſancti Sebaſtiani.et quia cōtra cōſcientiam eccleſie ꝓceſſioni ſeimmiſcuit: poſſeſſa ē ⁊ publice furiebat. Quoviſo ſacerdos eiuſdē eccleſie de altari ſyndonem tulit: eamqꝫ cooperuit. ſed et hunc ſacerdotem repēte diabolus ſimul inuaſit. Et qꝛvltra vires voluit quicqͣꝫ p̄ſumere: cōpulſuseſt in ſua vexatione cognoſcere quis eſſet. hecGrego. De ſecundo vt nullus de officio exorciſtatus ſanctū ordinē cōcernens iocū faciat.Refert nider ſe vidiſſe in ꝯuentu colonienſifratrē verbis ſatis iocoſum: ſed in gratiā expellendi demones famoſum. Hic cū in terminis cōuentus colonienſis demonē in obſeſſo corpore artaret. Iam demō petiuit a fratre locum recedendi. quo gauiſus: frater aitin ioco. In cloacam meā vadas. Exijt igiturdemon nocte cum frater ventrē purgare vellet: demon eum tā dire torſit ꝓpe cloacā vt vitam cū difficultate ſaluaret. Sed et hoc p̄cipue cauendū vt obſeſſi etiā ꝑ maleficas ad p̄ſidia maleficarū nō ducant̉. vn̄ et de p̄fata femina Grego. infert. Cum inquit ꝓpinqui eācarnaliter amantes atqꝫ amando ꝑſequētesad obtinendū ſalutis remediū maleficis tradidiſſet et per eas ad fluuiū ducta et in aquāmerſa multis incantationibꝰ agitata fuiſſetdum vnus demon expelli debuit legio ſubintrauit. et eoꝝ diſtinctis vocibus iam clamore cepit. vnde cōſanguei tandē cōfitentes etde hoc dolentes eam p̄ſentarunt ſancto ep̄ofortunato qͥ diuturnis orōnibus et ieiunijseum ex integro ſanauit. Sed qꝛ dictū eſt debere exorciſtas cauere ne ſuꝑſtitioſum vel ſuſpectum aliquid de maleficio adijciant. Dubitare exorciſta poſſet an certas herbas et petras etiā nō benedictas adhibere poſſet. Reſponſio. Si benedicte ſunt herbe tanto melius ſi vero nō vt herba quedā que alias noīatur fuga demonis vel etiā naturas lapidumſi quis adhibeat nō erit ſuperſtitioſum dummodo credat ꝙ non directe de ſui natura demones cōpellant. quia tunc incideret in errorem ꝙ ſimili mō alijs herbis aut verbis poſſent cogi vt error nigromanticoꝝ fatetur. putantes ſe efficere per naturales et inditas talium virtutes. Unde ſanctus tho. in. iiij. diſt.vij. arti. vlti. Nō eſt inquit credendū aliquibus virtutibus corporalibus demones ſubiacere. et ideo non cogunt̉ inuocationibꝰ ⁊ factis quibuſdā maleficis niſi inquantū ꝑ hocfedus cum eis initur. ẜm qd̓ dicit̉ Eſa. xviij.Percuſſimus fedus cū morte et cū inferno fecimꝰ pactuꝫ. Et illud Iob .xl. An extraherepoteris leuiathan hamo: ⁊ ſequentia ꝟ̓ba ſicfinaliter exponit ſuper Iob dicens. Si qͥsrecte cōſiderat omnia p̄miſſa vident̉ ꝑtineread p̄ſumptionē nigromanticoꝝ cōfutandisqui nitunt̉ cum demonibꝰ pactū inire ac eosſibi inijcere vel qͣlitercūqꝫ cōſtringere. O ſtenſo ergo ꝙ homo nō poteſt ſua virtute diabolum ſuperare: cōcludit dicens. Pone ſupereum manuꝫ tuā ſub audi ſi potes. q. d. nullomodo tua virtute potes. ſuperat̉ tamē virtute diuina. vn̄ ſubdit. memento belli quo ſcꝫego pugno cōtra eum. et poteſt dici ꝙ ponit̉pn̄s ꝓ futuro. ſcꝫ pugnabo in cruce vbi capietur leuiathan ꝑ hamū ſcꝫ ꝑ diuinitatē occultatam ſub eſca humanitatis eſtimans ſaluatorem purū hominē. Un̄ etiā poſtea. xli. dicitur. Nō eſt poteſtas ſuꝑ terrā que ei p̄t cōparari. per hoc inquit ſignat̉ ꝙ nulla virtꝰ corporalis p̄t adequari poteſtati demonis q̄ eſtpoteſtas pure ſpiritualis. Hec de tho. Sedqꝛ indirecte a demone obſeſſus p̄t virtute melodie vt ſaul per cytharā dauid. vel herbe vl̓corporalis rei alterius ſibi a naturali ꝓprietate in exiſtente releuari. Ideo applicari pn̄t ꝙquidē poſſe fieri auctoritatibꝰ et rōnibus deducitur. Nam .xxvi. q. vij. demoniū ſuſtinēti dicit̉. licꝫ petras vel herbas habere ſine incantatione. et ſunt Hieronymi verba. Itemmagiſter in hiſto. tractans illud Thobie. vi.vbi raphael ait thobie. Cordis particulā ſcꝫde piſce quā cepiſti ſi ſuꝑ carbones ponas fumus eius exterret omne genus demonioruꝫſiue a viro ſiue a muliere ita vt vltra nō accedat ad eos dicit. Nec ſuꝑ hoc mirari debemꝰcum fumus cuiuſdā arboris aduſte eandemvim habere videat̉ qͣꝫuis etiā ſpiritualē in ſecōtineat ſenſum ſcꝫ de fumo ſpūalis orōnis.Ad idē Albertꝰ ſuper Luc̄. ix. et Nico. de lira. i. Re. xvi. immo. et Paulus burdegalen̄.ſuper. i. Re. xvi. hanc cōcluſionē tenet ꝙ nōm i