Habito conſilio deſuꝑ ſcultetus cū prefectociuitatis ſepulcrū effodientes inuenerūt quaſi dimidietatem lintheaminis ꝑ os ⁊ collum.vſqꝫ in ventrē immiſſam ⁊ cōſumptam. Quoviſo motus ſcultetus gladium extraxit ⁊ caput amputando extra foueam proiecit. ſicqꝫſubito peſtis ceſſauit. Ex quibꝰ vtiqꝫ diuinaꝑmiſſione peccata illius vetule ſuꝑ innoxiosꝓpter diſſimulationem preſidentiū punita fuerunt. Nam p̄habita inquiſionē repertū fuitip̄am longo temꝑe vite ſue ſortilegam ⁊ magam fuiſſe. Exemplū de punitione dauid inenumeratione populi ꝑ peſtem. Tercio fit diuina ꝑmiſſione vt hūane ſocietatis vnio cōmendetur ex qua vnus homo debet pro alioſollicitus eſſe vt nō peccet ⁊ ad deteſtationempeccati dum .ſ. pena vnius redūdat in om̄es.quaſi om̄es ſint vnū corpꝰ. Exemplū de peccato Achor. Ioſue. vij. Poſſumus adhuc addere duos modos ꝓut puniūtur mali interdū per bonos interduꝫ etiam ꝑ alios malos.Nam vt Gratianꝰ dicit. xxiij. q. v. §. vlti. Aliquando deus punit malos ꝑ legitimā poteſtatem gerentes ex mandato ſuo. ⁊ hoc dupliciter. Interdū cū merito punientiū ſicut puniuit peccata chananeoꝝ ꝑ populū ſuū. Interduꝫ abſqꝫ merito punientiū ſed etiā in ip̄orū penam ſicut tribum beniamin puniuit. etdeleuit vſqꝫ ad paucos. Aliqn̄ punit etiam ꝑpopulos ſuos iuſſu ſeu ꝑmiſſione excitatosnon tamē intendentes deo obſequi ſed ſue ſatiſfacere cupiditati. ⁊ ideo cū ſui damnationeſicut iam punit populū ſuū ꝑ thurcos. ⁊ ſepius ante ꝑ alienigenas etiam in veteri lege.Sed nota. ꝙ quacūqꝫ de cauſa qͥs puniaturſi nō ſuſtinet patiēter penas tūc ſunt flagellanō ad ſatiſfactionē ſed ad vindictam tantumid eſt punitionē. Iuxta illud Deutro. xxxij.Ignis .ſ. pene temꝑalis ſuccenſus eſt in furore meo id eſt in punitione. qꝛ alias non eſt indeo furor. ⁊ ardebit vſqꝫ ad īferni nouiſſimaid eſt vindicta hic incipiet ⁊ ardebit vſqꝫ ad extremā damnationē. vt exponit Auguſ. Et habetur de pe. di. iiij. §. auctoritas. Sed ſi patienter ferant̉ ipſa flagella ⁊ ſit patiens in ſtatugratie habēt locū ſatiſfactōnis vt dicit Tho.in. iiij. Etiā ſi quis puniret̉ a iudice ꝓpter maleficiū cōmiſſum vel etiam malefica ⁊ hoc ẜmplus ⁊ minus ẜm deuotionē patientis ⁊ qualitatem criminis. Mors aūt naturalis cumſit vltimū terribiliū. nō tn̄ eſt ſatiſfactoria qꝛꝑ naturā inoleuit in penā originalis peccati.Licet ẜm?Scotū etiā volūtarie ⁊ cū deuotione expectata ⁊ deo oblata in ſua amaritudinepoſſit fieri aliquo mō ſatiſfactoria. Mors tn̄violenta ſiue quis eam meruit ſiue non ſemper eſt ſatiſfactoria ſi patienter ſuſtineatur ⁊in gratia. Et hec quidem quo ad penas propter aliorum peccata inflictas. Propter propria autem etiam deus flagellat in vita p̄ſenti ⁊ ſpecialiter circa maleficia inferenda. NāThobie ſeptimo. Super illos qui libidinideſeruiūt diabolus accipit poteſtatem. quodetiam ex precedentibus patuit declarādo maleficia circa mēbra ⁊ potentias generatiue potentie que deus ampilius permittit maleficari. Attamen ad predicandum populo notandum ꝙ premiſſis punitionibus non obſtantibus ſcd̓m quas deus pro culpis alienis ſiue proprijs punit hanc regulaꝫ iuris ꝓ fundamento teneat ⁊ populo proponat que dicitSine culpa niſi ſubſit cauſa non eſt aliquispuniendus. extra de regū. iu. ⁊ hec regula locum habet in iudicio poli id eſt dei. ⁊ in iudicio fori id eſt in foro humano ſiue ſeculari ſiue eccleſiaſtico. Declara de iudicio poli. Nācum deus duplici pena ſpirituali ⁊ temporali punit. In prima inuenitur ꝙ nūqͣꝫ ſine culpa. In ſecunda inuenitur ꝙ interdum beneſine culpa ſed non ſine cauſa. De prima ſpūali pena que cum eſt triplex ſcilicet. ſubtractiogratie. vnde ſequitur obduratio in preſtitis.non fit ſine culpa propria. Secūda pena dāni id eſt priuationis glorie. hoc etiam nunqͣꝫinfligitur ſine culpa propria vt in adultis. vl̓contracta vt in paruulis in originali decedētibus. Tercia pena ſenſus .i. cruciatio ignisinfernalis etiam patet. Unde qd̓ dicit̉ Exo.xx. Ego dominus zelotes viſitās peccata parentum in filios vſqꝫ in terciam ⁊ quartaꝫ generationem. intelligitur de imitatoribus paternoꝝ ſceleꝝ vt exponit Gratianus .i. q. iiij.§. qͥbus. vbi etiā dat alias expoſitōnes. De ſecūda aūt pena tꝑali punit deꝰ. Prīoꝓpter culpā alteriꝰ vt ſupͣ tactūē. triplici rōe. vl̓ etiā ſineculpa aliena ⁊ ꝓpria ſed non ſine cā. vl̓ etiā exculpa ꝓpria ⁊ nō aliena. qd̓ ſi vis ſcire cauſasꝓpter qͣs deus puuit ⁊ tn̄ abſqꝫ culpa aliena ⁊ꝓpria. videas qͥnqꝫ modos qͦs ponit mgr̄ iniiij. di. xv. c. ij. Et reciꝑe tres primas cauſas.Reliqͣs duas accipe ꝓ culpis ꝓprijs. Nā dicit qͥnqꝫ de cauſis deꝰ hoīem flagellat in vitapn̄ti ſiue penas infert. Primo vt deꝰ glorificetur. Et hoc fit qn̄ miraculoſe remouet̉ penaſiue flagellū. Exēplū de ceco nato. Io. ix. Delazaro reſuſcitato. Io. xi. Scd̓o ſi pͥmū deſitimmittit̉ tn̄ vt meritū cumulet̉ ꝑ exercitiū patiētie. Ac etiā vt ꝟtus latēs intus alijs manifeſtet̉. Exēpla in Iob. i. ⁊ Thob̓. ij. Tercō vtvirtus cōſeruet̉ ꝑ humiliationem flagelloꝝ.