quo ad peccata q̄ contingunt in peruerſitatemorū. licet ſecus ſit de peccatis q̄ opponūturalijs virtutibꝰ theologicis. poteſt oſtendi triplici viā. Primo in generali comꝑando eorūopera indifferēter ad qͦcunqꝫ flagicia mundiSecūdo in ſpeciali comꝑando ad ſpecies ſuperſtitionis ex quocūqꝫ pacto cū demonibusinito. Tercio comꝑando illa ad peccata maloꝝ angeloꝝ aut etiā primoꝝ parentū. Primū ſic. Nam cū triplex ſit malum. videlꝫ. culpe. pene. damni. eo ꝙ triplex ſit bonū cui illaopponūtur .ſ. honeſtuꝫ. delectabile ⁊ vtile. Etculpe opponitur honeſtū. Pene delectabile.Damno vtile. Ꝙ culpa maleficarum exceditcūcta alia peccata ſic apparet. Nam iuxta doctrinam ſancti Tho. in. ij. di. xxij. ar. ij. Licꝫin peccato multa poſſint ꝯſiderari ex quibuspeccati grauitas vel etiā leuitas trahi poteſt.Un̄ ⁊ contingit ꝙ idem peccatū ꝙ ſcd̓m vnūeoꝝ eſt grauius ſcd̓m aliud leuius inueniat̉prout dicere poſſumus. In fornicatione iuuenis peccat. ſenex inſanit. Tamē illa ſimpliciter grauiora ſunt q̄ plures ⁊ potētiores habent nō dico circūſtantias ſoluꝫ ſed in ſpecie⁊ quātitate peccati eſſentiali. peccati grauitatem. Et ſic dicere poſſumus ꝙ licet peccatuꝫade qͣꝫtum ad aliquas circūſtantias grauiusſit omnibꝰ alijs peccatis qͣꝫtum ad hoc ꝙ minori temptatione pulſatus cecidit. qꝛ videlicet tantū ab extrinſeco. Et etiaꝫ quia faciliusreſiſtere potuiſſet ꝓpter originalē iuſticiam inqua creatus erat. Tamē qͣꝫtum ad ſpeciem ⁊quātitatem peccati ⁊ etiā qͣꝫtum ad alias circūſtantias q̄ peccatum magis aggrauant ſicut multa grauiora peccata ſunt ſecuta ita etinter illa om̄ia maleficoꝝ excedūt qd̓ etiā clarius ex duobꝰ deducit̉. Nam ſicut vnū peccatū dicit̉ maius altero vel cauſalitate vt peccatū luciferi. vel generalitate vt peccatū ade.vel deformitate vt peccatū iude. Uel difficultate remittendi vt peccatū in ſpūmſanctum.Uel ꝑiculo vt peccatū ignorātie. Uel inſeꝑabilitate vt peccatū cupiditatis. Uel pronitate vt peccatum carnis. Uel diuine maieſtatisoffenſione vt peccatū idolatrie ⁊ infidelitatisUel expugnandi difficultate vt ſuꝑbia. Uelmentis cecitate vt ira. Ita ⁊ poſt peccatū luciferi om̄ia alia peccata maleficoꝝ oꝑa excedūttam in deformitate crucifixū abnegantes. qͣꝫ⁊ pronitate ſpurcitias carnis cū demonibusexercentes. Ac mentis cecitate in om̄e nocumentū tam animaꝝ quam corpoꝝ hominū ⁊iumētoꝝ toto malignitatis ſpiritu debachātes. ꝓut ex ſupradictis patuit. Qd̓ etiā iuxtaIſido. nomen oſtendit. Dicūtur em̄ maleficiob facinoꝝ magnitudinem ⁊cͣ. vt ſupra patuit. Deducitur ⁊ ex iſto. Nam cum duo ſuntin peccato auerſio ⁊ ꝯuerſio. Iuxta illud Auguſtini. Peccatum eſt ſpreto incommutabilibono rebus mutabilibus inherere. Et ipſaetiaꝫ auerſio a deo ſit tanqͣꝫ formale ſicut ip̄aconuerſio tanqͣꝫ materiale. Ideo tanto aliqd̓peccatum eſt grauius quanto magis homoper ipſum a deo ſeparatur. Et quia per infidelitatem homo maxime a deo elongatur. iō⁊ maius omnibus peccatis maleficium infidelitatis exiſtit. Et hoc declaratur per nomēhereſis quod eſt etiam apoſtaſia a fide ſimul⁊ ꝙ tota earum vita peccatum eſt. De primo.Nam cum peccatum infidelitatis cōſiſtat inrenitendo fidei. Et hoc poteſt dupliciter fierivel quia renititur fidei nondum ſuſcepte autſuſcepte. Si primo modo tūc eſt infidelitaspaganorum ſeu gentilium. Si ſecundo modo tunc iterum dupliciter. quia aut renititurchriſtiane fidei ſuſcepte in figura aut in ipſamanifeſtatione veritatis. Primo modo ē infidelitas iudeorum.Secūdo modo infidelitas hereticoꝝ. Unde patet ꝙ hereſis maleficarū inter tres ſpecies infidelitatis grauiſſima exiſtit. quod etiā ratione ⁊ auctoritate cōprobatur. Nam. ij. Petri. ij. dicit̉. Meliuscrat illis viaꝫ veritatis nō cognoſcere qͣꝫ poſtcognitam retrorſum conuerti. Ratione. Nāſicut grauius peccat qui non implet quod ꝓmiſit qͣꝫ ille qui non implet hoc quod nunqͣꝫpromiſit. Ideo infidelitas hereticoꝝ qui profitentur fidem euangelij ⁊ tamen eī renituntur corrumpentes ipſam grauius peccant qͣꝫiudei ⁊ pagani. Et iterū. Iudei grauius peccant qͣꝫ pagani quia ſuſceperūt fidei chriſtiane figuram in veteri lege quā male interpretantes corrumpūt quod pagani non faciuntideo etiam ip̄orū infidelitas eſt grauius peccatum qͣꝫ infidelitas gentilium qui nunqͣꝫ fidem euangelij ſuſceperunt. De ſecundo ꝙ ⁊apoſtate nuncupantur. Nam ẜm Tho. ſe. ſe.q. xij. Apoſtaſia importat quandā retroceſſionem a deo ⁊ religione q̄ fit per diuerſos modos quibus homo coniūgitur deo. vel per fidem. Uel per ſubiectam ad obediendum voluntatem Uel per religionem. et clericatum.Secunduꝫ quod etiam dicit Raymūdus ⁊Hoſtiē. ꝙ apoſtaſia eſt temerarius a fidei ſtatu vel obedientie vel religionis exceſſus. Etcum remoto priori remouetur poſterius ſednon econuerſo. Ideo ⁊ prima alias duas excedit. ſcilicet apoſtaſia a fide precedit a religion. de qua. xlviij. diſt. quantūlibet. ⁊. xvi. q.i. legi nō debet. Camē ẜm Ray. nō iudicature f iiij