peccandi ex ſe ipſo ſuſciꝑet qd̓ ⁊ fecit vbi deoequalis eſſe voluit. qd̓ eſt intelligenduꝫ nonſimpliciter ⁊ directe nec indirecte. ſed ſolumẜm qͥd. ⁊ hoc declarat̉ ꝓpter auctoritatē Eſaie.xiiij. In celū aſcendā ⁊ ſimilis ero altiſſimo.nō em̄ ſimpliciter ⁊ directe. qꝛ ſic habuiſſet intellectū ligatū ⁊ erroneū appetendo aliqͥd qd̓ſibi erat impoſſibile. Cognouit em̄ ſe eſſe creaturam ⁊ a deo creatū. ⁊ ideo equalē fieri crcatori cognouit hoc ſibi eſſe impoſſibile. Necetiā indirecte qꝛ cū totū bonū angeli ⁊ creature ē in hoc ꝙ deo ſubeſt. ſicut tota claritas acris eſt ī hoc ꝙ ſubijcit̉ radijs ſolis. ideo hocab angelo nō potuit appeti. qꝛ appetijſſet ꝯtrabonū nature ſed appetijt dei equalitatē nō abſolute ſed ſcd̓m qͥd. hoc ſic ē. cū deus habet ꝑnaturā ſuā duo. beatitudinem ⁊ bonitatem ⁊aliud ⁊ ꝙ ab ip̄o omnis creature beatitudo ⁊bonitas tranſfundit̉. vidēs āgelus dignitatem nature ſue qua creaturis cūctis p̄eminebat voluit ⁊ appetijt a ſe ī oīa inferiora beatitudinē ⁊ bonitatē deriuari. ⁊ hoc ꝑ ſua naturalia ita ꝙ ip̄e primo illa ex natura haberet ⁊ſic alie creature ex nobilitate ſue nature acciperent. Et qꝛ etiā illa appetijt a deo ⁊ ſub deovolens eſſe dūmō iſta haberet ideo nec etiamqͣntū ad modū habendi deo equiꝑari voluit.ſed tantūmō ẜm qͥd. Nota inſuꝑ ꝙ quia ſuūdeſideriū attētauit vt ad actū ꝑduceret. ideoſubito ſuū deſideriū alijs expoſuit. Et qꝛ ſubito etiā fuit alioꝝ āgeloꝝ viſio deſiderij ⁊ cōſenſus ꝑuerſus ſui deſiderij. Ideo peccatumprimi angeli alioꝝ peccata exceſſit ⁊ preceſſitquātitate culpe ⁊ cauſalitate. nō tn̄ duratōne.ita ꝙ illud. Apoca. xij. Draco de celo cadenstraxit terciā ꝑtem ſtellaꝝ. Et in figura leuiathan habet̉. Ip̄e ē rex ſuꝑ om̄es filios ſuperbie ⁊ rex. ẜm ph̓m. v. metha. d̓r principiū inquātum rouet ꝑ ſuā volūtatem ⁊ imperiū ſibi ſubiectos. Ideo ⁊ ſuū peccatū alioꝝ occaſio peccandi fuit. ita ꝙ ip̄e primus a nullo extrinſeco temptatus alios extrinſece temptauit. Et qͥdem qd̓ dictū ē ꝙ inſtantenea oꝑatōin om̄ibꝰ illis fuit exemplificat̉ hoc ex ſenſibilibus. Nā ſimul tꝑe ſunt illuminatio aeris.viſio coloris. ⁊ diſcretio rei viſe. Hec ad longum poſui vt ꝯſiderando tam ſtupendā permiſſionē diuinā ſuper nobiliſſimas creaturas ꝓpter vnū dūtaxat peccatū ābitōnis quōnō ꝑticulares ꝑmiſſiones ſuꝑ maleficoꝝ opera ꝓpter maiora pctā qͣꝫtum ad aliquas circūſtantias admittet. Naꝫ maleficoꝝ peccatain varijs circūſtantijs pctm̄ angeli ⁊ primoꝝparentū excedūt vt iam in ſecūda q̄ſtione patebit. Sed ⁊ hoc ꝙ ꝓuidentia dei iuſte ꝑmiſit primū hoīem temptari ⁊ peccare ex his q̄dicta ſunt de tranſgreſſoribꝰ āgelis ſatis patere pōt. Sicut em̄ ad eundē finē homo ⁊ angelus creati fuerūt ⁊ ī libertate arbitrij relictiIdeo vt beatitudinis p̄miū nō abſqꝫ meritoperciperēt ideo ſicut āgelus a caſu nō fuit p̄ſeruatus vt poteſtas peccandi ex vno. ⁊ ptāsgratie ꝯfirmatōnis ex altero ad decorem vniuerſi pateſceret. ita ⁊ circa hoīem ſeruari oportuit. Un̄ ⁊ .ſ. Tho. in. ij. di. xxiij. arti. ij. Illudex quo deus apparet laudabilis nō debet penitus impediri. ſed in peccatis etiā deus apparet laudabilis cū ꝑ miſericordiā parcit ⁊ ꝑiuſticiā punit. vn̄ nō debuit peccatū impedire. tantūmodo breuiter ⁊ recapitulādo ad ꝓpoſitum redeamus dicamus. Ꝙ iuſta dei ꝓuidentia homo in his ꝑmiſſus eſt multis rōnibus. Prima vt oſtendatur dei potentia quiſolus inuertibilis ē omnis aūt creatura mutabilis. Secūda aūt rō vt declaret̉ dei ſapientia q̄ ex malo ſcit elicere bonū. qd̓ non potuitfieri niſi deus creaturam peccare permiſiſſetTercia vt manifeſtet̉ dei clementia. in qͣ xp̄sꝑ mortē ſuā hominē ꝑditū liberauit. Quarta vt oſtendatur dei iuſticia q̄ nō ſoluꝫ redditbonis premia ſed ⁊ malis ſupplicia. Quintavt homo nō ſit peioris conditionis qͣꝫ alie creature quas omnes ſic deꝰ adminiſtrat vt easagere ꝓprijs motibus ſinat. Unde ⁊ hominēproprio arbitrio relinquere debuit. Sexta ēlaus hūana laus em̄ viri iuſti ꝙ potuit ⁊ nōeſt tranſgreſſus. Septima eſt decor vniuerſi.quia ſicut triplex maluꝫ culpe pene ⁊ damniinuenitur ita ex oppoſito triplex bonū .ſ. honeſtū bonū delectabile ⁊ vtile. decorat̉. Namculpa decorat̉ honeſtas. ꝑ penā delectabilitas. ꝑ damnū ſumma vtilitas. Et ꝑ hec patetreſponſio ad argumenta.Solutiones argumentoꝝ.Am ad primū vbi dicit̉ aſſerere ꝙ diabolo ꝑmittat̉ ptās nocēdi homībꝰ ſithereticū. Oppoſitū potius patꝫ. qꝛ ſicut aſſerere ꝙ deus nō ꝑmittat hoīem ex libertate arbitrij peccare qn̄ vult ē hereticū. ita aſſerere ꝙ deus pctm̄ dimittat inultū. hoc autēſit ꝑ ptātem nocēdi hoībꝰ in vindictā maloꝝ⁊ ad decorē vniuerſi. iuxta illud Auguſ. in li.ſoliloqͥorū. Iuſiſti dn̄e ⁊ ita ē vt nūqͣꝫ dedecꝰculpe ſit ſine decore vindicte. Probatio deniqꝫ argumēti nō valet de ſapiente ꝓuiſore quiexcludit defectū ⁊ malū qͣntū pōt. qꝛ aliud eſtde eo qͥ habꝫ curā ꝑticularē ⁊ de ꝓuiſore vniuerſali. Nam primꝰ ex malo nō p̄t elicere bonū ſicut vniuerſalis ꝓuiſor facit vt ꝑ p̄cedentia patuit. Ad ſecundū patuit ꝙ tam potētiae f iij