demon in lactuce ſpē aut in ipſa lactuca erat.vel etiā cōtigit Anthonio in maſſa auri quāin deſerto repperit. vel etiā qn̄ hoīem verū tegit et facit vt brutū aīal videatur ꝓut iam dicetur. Quarto modo vt qn̄ turbat organumviſus vt videat̉ res nubiloſa que eſt clara vl̓ecō uerſo vt vetula appareat iuuencula. Namet poſt fletū apparet aliter lumē qͣꝫ ante Quinto modo vt in imaginatiuā potentiā operando ⁊ tranſmutatōꝫ ſpecieꝝ ſenſibiliū ꝑ cōmotionem humoꝝ vt ſūpra tactuꝫ eſt faciendovt tunc quaſi recentes et noue apparitōnes inipſis potentijs ſenſitiuis cauſent̉. Et ſic tribꝰvltimis modis demon illudere p̄t p̄ſtigioſaarte ſenſus hoīs. et etiā ſcd̓o modo. Un̄ nulla difficultas quin membrū virile occultarep̄ſtigioſa arte velit. Euidens indiciū ſiue experimentum qd̓ nobis in officio inquiſitōisexiſtentibꝰ reuelatū fuit infra ponetur vbi dehis et alijs factis plura recitant̉ in ſcd̓a parte tractatus.¶ Quomodo maleficium a defectu naturalip̄t diſcerni.Ncidentalis queſtio cum certiſ alijsdifficultatibꝰ. Ꝙ ſi querit̉. Petro ablatum eſt membrū ignorat aūt an permaleficiū ſeu al̓s diuina ꝑmiſſione ꝑ demonis potentiā ſit ablatū ſunt ne modi cognoſcendi et diſcernendi inter iſta? Rn̄deri p̄t ꝙſic. Primo ꝙ tales quibꝰ accidunt vt plurimum ſunt adulteri ſeu al̓s fornicarij. Un̄ dūamaſijs nō ad nutum ſeruiunt ſeu eas relinquere volunt alijs adherendo tūc in vindictam talia ꝓcurat. aut al̓s potentiā illius mēbri amputant. Scd̓o cognoſcit̉ ꝑ hoc ꝙ nōeſt durabile. Nam ſi nō ſit ex maleficio tuncnō eſt durabile ſed qn̄qꝫ redibit. Sed hic iterum ſuboritur dubitatio an hoc ſit ex natura maleficij ꝙ nō ſit durabile. Rn̄detur ꝙ p̄teſſe perpetuū et durare vſqꝫ ad mortem. ſicutetiā de impedimento maleficiali in matrimonio. Iudicant canoniſte ⁊ theologi. ꝙ reperit̉tꝑale ⁊ ꝑpetuū. Nā dicit Goffre. in ſumma.Maleficiū nō p̄t ſolui ſemꝑ ꝑ illuꝫ qui fecit.vel qꝛ eſt mortuus vel qꝛ neſcit delere ipſumvel qꝛ maleficiū eſt ꝑditum. Unde a ſimili dicere poſſumus ꝙ maleficiū petro illatuꝫ eritꝑpetuū. vel qꝛ illa malefica que fecit nō p̄t eūſanare. Sunt enī malefice in triplici genere.Nm quedā ſanant ⁊ ledūt. Quedaꝫ ledūt ſꝫſanari nequeūt. Quedā tm̄ modo ſanare vidētur .i. leſiones āmouere vt inferius patebit.Sic enī nobis ꝯtigit. Nā due malefice mutuo rixantes dum vna alteri improperaret:vna dixit. Non ſum tam peſſima ſicut tu qꝛquos ledo ſanare ſcio. Uel etiaꝫ durabit vbiante eius ſanationē malefica diſcederet vel locum mutando vel ab hac vita diſcedendo.Nam et ſcūs Tho. dicit. Maleficiū quodlibet ita p̄t eſſe ꝑpetuum ꝙ nō p̄t habere humanum remediū. qꝛ ⁊ ſi habet remediū: nō eſt tn̄hoc homini notū vel licituꝫ. licet deus poſſitpreſtare remediū ꝑ ſanctū angelū demonē licet nō maleficā cōgendo. Uerumtamē ſummum remediū ꝯtra maleficiū eſt penitētie ſacramentum. extra de frigid̓. Nam et infirmitas corꝑalis ſepe ꝓuenit ex peccato. extra depeni. cum infirmitas. qualiter etiā maleficiaſint auferenda patebit in tercia ꝑte tractatuset in ſcd̓a ꝑte. capitulo. vi. tres alie differentietanguntur.Solutōes argumentoꝝ.Atet ad primū. ꝙ nulli dubiuꝫ quinſicut deo ꝑmittente occidere pn̄t homines. ita et membrū illud ſeu alia auferre pn̄t vere et realiter. ?Sed tunc demonesnō operant̉ ꝑ maleficas. de quibꝰ iam mentio habet̉. Et ꝑ hec etiā ad ſecundū ptꝫ ſolutio. Sed ad illud ꝙ qꝛ deus amplius ꝑmittit vim generatiuaꝫ maleficiari ꝓpter ⁊cͣ. ergoetiā ꝑmittitur vt illud membrū vere et realiter auferatur. nō valet vt ſemꝑ hoc fiat. qꝛ nōeſſet per modū maleficij hoc fieri. nec etiā malefice hoc affectant dum talia operant̉ ꝙ nonhabeant poteſtatē reſtituendi membrū quando volunt ⁊ ſciunt. Ex quo patet ꝙ nō vere:ſed p̄ſtigioſa arte aufertur. Ad terciū de conuerſione vxoris loth dicimus vera fuit et nōp̄ſtigioſa arte. nunc aūt loquimur de arte p̄ſtigioſa. Ad quartū ꝙ demones poſſunt inducere aliquas formas ſubſtantiales. ergo etiaꝫauferre. Dicitur quantū ad magos pharaonis ꝙ fecerunt veros ſerpentes: et pn̄t demones circa aliquas imꝑfectas creaturas adminiculo alicuius alterius agentis aliquos effectus ꝓducere que non poſſunt circa hoīesde quibus deo magis eſt cura. Iuxta illud.Nunquid deo cura eſt de bobus. Poſſunt tn̄ſemꝑ vt dictū eſt deo ꝑmittente hoībꝰ etiā nōcere vere et realiter. aut etiā p̄ſtigioſa arte. et ꝑhec etiā ptꝫ ſolutio ad vltimū argumentū.¶ Queſtio. x. An malefice operant̉ circa homines in beſtiales formas preſtigioſa arte ilꝰlos tranſmutando?Uarto ipſa veritas declarat̉. vbietiā hoīes tranſformant in beſtias.quod qualiter fiat arguit̉ ꝙ nō ſitpoſſibile hoc fieri. xxvi. q. v. Ep̄i.ex concilio acquirenſi. Quiſquis credit poſſe