nō tamē hoc cōferre pōt nō ex imperfectōne ſue potentie. ſed ex imperfectōne creature. que imꝑfectoconſiderat̉ primo. ꝙ hoc reciperenō poteſt nec potuit homo vl̓ angelus. Ratō quia cum ſit creatura eſſe ſuū dependet a creatore. ſicut cauſatū a cauſa ſui eſſe ⁊ creare eſt aliquid ex nihilo facere. id̓oſi ſibi relinqͥtur deficit. conſeruat̉autē qͣꝫdiu cauſe influentiam recipit. Exemplū ſi vis de candela qͣtamdiu lucet qͣꝫdiu habet ceram.Quo ſtante notum eſt ꝙ deꝰ creauit hoīem. ⁊ reliquit eum in manū conſilij ſui. Eccl̓i. xvij. Et ſimiliter angelum a prīcipio creatiōisEt hoc factum eſt ꝑ liberum arbitriū cuius ſicut ꝓprium eſt facere vel obmittere. ita ꝓprium eſt aſua cauſa recedere ⁊ nō recedereEt qꝛ hoc eſt poſſe peccare: poſſeex libertate arbitrij a deo recedere. ideo nō potuit hoc hō vl̓ angelus reciꝑe. nec ei potuit a deo cōicari vt ex natura haberet libertatem arbitrij. ⁊ etiam ex natura haberet non poſſe peccare. alia imꝑfectio ex qua hoc nō potuit hōi vl̓angelo cōicari ē. quia implicat cōtradictōnem que qꝛ in ſe nō ſuntfactibilia dicimus deus nō poteſtpbono cuilla facere. Sed potius dicēdumꝙ creature non pn̄t iſta recipere.vt vicꝫ aliquid ſit viuū ⁊ mortuūſimul ⁊ ſemel. Ita etiaꝫ implicat.vt aliqͥs habeat libeꝝ arbitriū exquo poſſit cauſe ſue inherere ⁊ ꝙpoſſit nō peccare. qꝛ ſi nō pōt peccare: nō pōt cauſe ſue nō inhererecum pctm̄ ſit ſpreto incōmutabilibono rebus mutabilibꝰ inherereSpernere autē vel nō ſpernere ēex libertate arbitrij. Secūdum etiam argumentū nō valet. quia ſigra confirmatōnis verteret̉ creature in naturam. ita ꝙ ex prīcipijſeſſentialibꝰ haberet nō poſſe peccare. tūc nō haberet ex aliquo donō accidentali ⁊ gr̄a non poſſe deficere ⁊ peccare. ſed haberet hoc ꝑnaturam ⁊ tūc eſſet deꝰ qd̓ eſt abſurdum. Hāc ſolutōnem tangitſanctus Tho. vbi ſupra in ſolution vltimi argumēti. cuꝫ dicit ꝙqn̄cunqꝫ alicui creature cōuenit aliquod accidēs qd̓ ex influētia ſuperioris tantūmodo ineſt. nō pōtinferior natura illud accidens ꝑſe habere niſi efficeretur nature ſuperioris. ſicut ſi aer̄ illumīatur inactu ꝑ ignem nō poteſt eē ꝙ ſit denatura ſua lucidus in actu niſi fiat ignis. Dico ergo ꝙ cum confirmatio inſit creature rōnali ſoluꝫꝑ gratiam que eſt qͦddam ſpūalelumen ⁊ ſil̓itudo increati luminisnō poteſt eē ꝙ aliqua creatura exnatura ſua confirmatōeꝫ habeatvel grām niſi efficeret̉ diuine nature ꝑ eſſe dicamus eiuſdeꝫ nature qd̓ eſt oīno impoſſibile. Cōcludamꝰ ꝙ nō poſſe peccare ꝑ naturam deo tm̄mō ꝯuenit. eo ꝙ ſicutab eē deficere nō pōt cū dat oībuſeē. ita nec a rectitudine bonitatisdeficere cū hoc ei ꝯueniat ꝑ cōditionē ſue nature Oībꝰ aūt alijs qͥhoc hn̄t vt peccare nō poſſint confertur ex hoc ꝙ ꝯfirmant̉ ꝑ grām
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten