¶ Sermo

dat nobis ſpeculuꝫ ꝑueniendi. A Inꝟbis ergo ꝓpoſitis tria poſſumꝰ intelligere.ſcilicet ſpirituſſancti exhortatōem. exhortationis informationē. noſtre fiducie erectionē.Primū ibi Memores eſtote. in quo ad memoriā habendā de ſanctis exhortamur. Secundū ibi: quomō ſalui ſunt. in quo ꝑ exempla ſanctoꝝ informamur. Terciū ibi: patresnoſtri. in quo et nos de ſanctitate fiduciam.Cum enim dicat̉ ꝙ patres noſtri de quoruꝫcarne et ſanguine ꝓcreati ſumus ſalui factiſunt fiducia noſtra erigit̉. vt et nos ſperemꝰnos poſſe ſaluari. Sciendū ergo ꝙ omniuꝫſanctoꝝ ſub vna celebratōe veneranda ſolēnitas nobis ꝓponitur propter duo. ſcꝫ ꝓpterelectionem ⁊ imitationeꝫ. Primo dico ſanctorū memoria nobis ꝓponitur ꝓpter electionem. vt videlicꝫ deuote rimantes ⁊ diligēter inquirētes ſinguloꝝ vias: ⁊ vitas eligamus ex omnibꝰ quē vel quos valeamꝰ facilius imitari. cuius vel quoꝝ vie ⁊ vite ſimusmagis diſpoſiti. Dicit enim Grego. ꝙ licꝫomnes ſancti ad vnū finem ſcꝫ beatitud inētenderint: diuerſis tamē vijs ⁊ exercitijs eādem ſunt beatitudinē cōſecuti. Nā vt idemdicit. Patriarche per viam fidei. ꝓphete ꝟoper viam ſpei. apoſtoli charicatis. martyrescōſtantie. cōfeſſores ſobrietatis. virgines ꝑcaſtitatis viam ad celorū regna principaliter ꝑuenerūt. Pr incipaliter aūt dico. quialicet omnes he virtutes omnes ſancti habuerunt: ſic tamengeneraliter ſunt oīm: vt ſingule ſint ꝓprie ſinguloꝝ. Nos ergo cupiēteseos ſequi ad gloriā hec ſancta exemplaria deuote intuēces diligenter cōſideremꝰ cui virtute vie ⁊ vite nos poſſimꝰ facilius adaptare. ⁊ cui ex omnibꝰ nos habiliores inuenerimus: eandē pre ceteris imitemur. Si enimom̄es homīes ad omniū virtutū ⁊ gratiaꝝexercitia eqͣliter ſe haberent: deus qui mediator eſt omniū ſpirituū non prohiberet aliquos ab aliquibus exercitijs ad que exercenda alios exhortat̉. Unde cū in vna ꝑte ſcripturā dicat. vacate ⁊ videte quoniā ego ſuꝫdeus. Si hoc ad omnes diceret: non in alioloco diceret in Prouer xxv. Qui ſcrutatoreſt maieſtatis opprimet̉ a gloria. Iteꝫ Eccl̓.iij. Maiora te ne queſieris. In quibus eui-

denter innuit̉ ꝙ ſimplicioribus ſimplicioraet ſubtiliotibus ſubtiliora: debilioribus remiſſiora ſiue faciliora: fortioribꝰ fortiora ẜmqualitatē ſingulorū ſunt ꝓponenda ⁊ ꝓpoſita imitanda. Ꝙ autē ſinguli ꝓportionata ſibi debeant ꝓportionabiliter coaptari: docem̄Eccl̓. iij. Fortiora te ne ſcrutatus fueris: ſedque p̄cepit tibi deus illa cogita ſemꝑ. Noneniꝫ neceſſariū eſt tibi ea que abſcōdita ſuntvidere oculis tuis. Qd̓ euidēter nobis ſaluator innuit: qui verba ⁊ exēpla populo miniſtrans: nūc ad cāpeſtria: nunc ꝟo ad montium cacumīa aſcēdit. vt pro diuerſitate hominū diuerſitatē gratie in predicādo populo miniſtraret. Quā diuerſitatē apoſtolꝰ etiam innuit Hebre. v. cuꝫ quibuſdā infirmisdicit. Facti eſtis quibus lacte opus ſit nō ſolido cibo. Et ſubiūgit. Perfectorū autēꝫ eſtſolidus cibus. Hinc Grego. in cura paſtorali dicit. Non vna eademqꝫ exhortatio omnibus cōgruit. quia nec cunctos par moruꝫqualitas aſtringit. ſepe nanqꝫ alijs officiūtque alijs ꝓſunt. quia ⁊ pleꝝqꝫ herbe que hecanimalia nutriūt alia occidūt. ⁊ medicamētum qd̓ alteri vires minuit: alteri vires iungit. ⁊ panis qui vitas fortium roborat: ꝑuulos necat. Hec ergo diuerſitas que ſeruareconſulit̉ in diuerſitate moruꝫ: ſeruetur etiaꝫin exemplis ſanctoruꝫ. vt parui parua: maiores maiora: maximi maxima exemplariamentis ſue oculis anteponāt. Hec ergo eſtprima cauſa propter quā omnes ſancti ſubvna veneratiōe nobis ad memoriaꝫ reuocātur: vt ex omnibꝰ eorum ſtatibus eligamuscui exemplari nos poſſimus cōpetentius coaptari G Secundo omniū ſanctoruꝫveneranda ſolēnitas nobis ꝓponitur ad eorum imitatiōem. vt quem ex om̄ibus elegerimus in ip̄o electo diſcamus quibus eumpaſſibus ⁊ exercitijs ſequi debeamus: vt eisꝯnumerati ⁊ nos ſancti fieri valeamꝰ. quiaet nos ad hoc vocati ſumꝰ vt ſanctificemur.dicēte apoſtolo. j. Theſſal̓. iiij. Non eniꝫ deus nos vocauit in īmundiciaꝫ: ſed in ſanctificationē. Quō aūt ſanctificari debeamꝰ: docemur in hoc nomīe qd̓ eſt ſanctuꝫ: qd̓ quinqꝫ ſignat per que omnia trāſire nos oportetſi ad magnam ſanctitatis vitam cupimus