eternā glorificationē quō ꝑticipes erimꝰ diuine nature ⁊ qͣliter īmergimur in abyſſuꝫ glorie dei: qui cuꝫ ſit eternus in eternū erimusglorioſi. hec ⁊ ſimilia ſi adiuti per gratiā meditabimur: merito deū ex ꝓfundo corde laudabimus: ⁊ laudando cōfitemur ei laudes:dicētes. Cōfitebor tibi dn̄e deus meꝰ ī totocorde meo. Quare? quia glorificabo nomētuuꝫ in eternum. ac ſi dicat̉. Propter hoc tibi laudes cōfitemur ꝙ ad hoc nos creaſti vtin familiā tuam deputati: te debeamus laudare in eternum. Nos enim ſumus illi dequibus dicit dominꝰ per yſa. xliiij. Populūiſtum queꝫ mihi formaui laudem meā narrabit. De hac gl̓ia nr̄a dic̄ Ber̄. Ibi cumulus felicitatis. ibi ſuꝑeminens gloria. ibi ſupereffluēs beatitudo. Quinto ꝯfiteamur domino laudes ex ipſius dei cōtemplatiōe. Etquia ad veruꝫ ſue eſſentie in hac vita nemoꝯtemplando proficit: dicente dn̄o ad Moyſen Non videbit me homo ⁊ viuet. ideo eiꝰbonitatem. pietatem. benignitatē. charitatē.humilitateꝫ. ſublimitateꝫ āmiremur. ⁊ ammirando cōtemplemur quouſqꝫ in deuꝫ ſuſpenſi ad maieſtatem ſtupeamꝰ. ad charitatem ferueamus. ad eternitateꝫ ſuſtineamꝰ.ad abyſſum iudiciorū paueamus. ⁊ reuerſiad noſmetip̄os in ebrietate ſpiritꝰ dicamusConfitebor tibi quia mirabiliter magnificatus es. Et iterum. Laudate eum ẜm multitudinem magnitudinis eius. Quia ſingulorum iam dictorū magnitudines ſunt infinite. Et quia eadē omnia in ſingulari numero ponūtur: ex hoc innuit̉ ꝙ vnuꝫ om̄ia ſuntin deo. qd̓ ex hoc innuit̉ quia magnitudo ponitur in ſingulari. Laudemꝰ ergo deum ẜmmagnitudineꝫ charitatis: bouitatis: pietatis. que in deo ſunt om̄ia infinita. Un̄ Grego. predictū verbuꝫ expoſuit: dicēs. Ille deum ẜm multitudinem magnitudinis maxime laudat: qui ſe ſuccūbere in eiꝰ laudis expletione cōſiderat. De hac confeſſione dicitGernard̓. Prima ⁊ maxima contemplatioeſt admiratio maieſtatis. et hoc requirit corpurgatum: vt a vicijs liberum atqꝫ exornatum peccatis facile ad ſuperna leuet. interdūqꝫ ꝑ aliquas morulas ſtupore ⁊ extaſi ſuſpēſum teneat admirantem. Prima confeſſio

vocatur laudatio. ſecunda gratiarūactio. tercia magnificatio. quarta admiratio. quintaſuꝑexaltatio ſiue ſuꝑglorificatio. De quibꝰvltimis duobus dicitur Daniel̓. iij. Benedictus es in templo ſancto glorie tue: et ſuperlaudabilis ⁊ ſuꝑglorioſus ī ſecula. Tūcauteꝫ maxime hec ſuꝑexaltatio in cordibusnoſtris generatur: quādo ipſa deuotio intātum proficit vt vires noſtras ⁊ poſſe noſtrūviolenti quodam affectu trāſgrediatur. nonmanens infra terminos ſuos: ſed plus laudare volumus qͣꝫ poſſumus diſcurrentes etverba querentes per que affectum noſtrumiam dilatatuꝫ ⁊ magnificatum valeamꝰ exprimere. ⁊ cuꝫ non valeamus verba equiualentia affectui inuenire deficimus in loquedo. Et hoc eſt qd̓ dicitur Eccl̓i. xliij. Glorificantes dominū quātumcūqꝫ poteritis ſuperualebit adhuc ⁊ āmirabilis magnificentia eius benedicentes dominū. exaltate illuꝫquātum poteſtis. maior eſt enim omni laude. Et ſubiungit. Ne laborētis. non eniꝫ cōprehendetis. Quis videbit eum et enarrabit: ⁊ quis magnificabit euꝫ ſicut eſt ab initio? Multa abſcōdita ſunt maiora his pauca vidimus. hoc ergo deus pro maxima laude accipit cū diſcurrētibus nobis nulla verba inuenimus qui anectū noſtrum exprimere valeāt deficimus obmuteſcendo. In hocaffectu fuit ſponſa in Eantiē. cum dicebat.Dilectꝰ meus mihi ⁊ ego illi. In quo truncato ſermone multuꝫ dicere voluit ⁊ minusdixit. De hac laudis confeſſione dicit Grego. Diuine laudis facta tunc verius explemus: cum hoc nos explere non poſſe cognoſcimus. tunc facundius laudes eius loquimur: cuꝫ ab his obſtupeſcēdo obmuteſcimꝰQuam ſaudem nos doceat ſapiētia patrisIeſus chriſtus.¶ X¶VI De omnibus ſanctis.Emores eſtoteuō ſalui facti ſūt pr̄es noſtri. jͣ.IMach. iiij. Dicit Auguſ. Sicut deus in celeſti gloria electis ſuis ⁊ dilectis prebet et exhibet ſe ſpeculum eternaliterperfruendi: ſic in vita ſanctorū quos ꝓmiſit