Druckschrift 
Sermones de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

XCIII.

nem. Primuꝫ ibi Honora. ſecūdū ibi: medicum. tercium ibi: propter neceſſitatē. Eſtitaqꝫ ſanctus Lucas qui medicus extitit tripliciter honorādus. Primo per ſupplicationem. doctrine ſue ſuſceptiōem. vite imitationem. In his enim tribus ſanctus iſte ſe reputat honorari. Primo gͦ honoremꝰ iſtummedicum oratiōibus. vigilijs. miſſarū ſolēnijs. ⁊ alijs quibuſcūqꝫ generibus boni. ſuꝑplicantes enim vt apud deuꝫ ſummū medicum noſtroruꝫ vulnera peccatorū ſuis interceſſiōibus priſtini reſtituat ſanitati. Secūdo honoremus eum doctrinaꝫ ſue medicinevel medicinā ſue doctrine taꝫ in actibus apoſtoloꝝ qͣꝫ in euāgelijs cum reuerentia fideliter ſuſcipiendo ſue doctrine plenā fidem exhibentes. Tercio houoremꝰ iſtum medicuꝫvitam ſuam exemplareꝫ ſtrenne imitando.Naꝫ vita eius ſic ut Sapien̄. iiij. dicit̉. Sobrietatem ⁊ ſapientiā docet: iuſticiam ⁊ virtutē. quibꝰ vtilius nihil eſt ī vita hoīs. Qd̓facere monemur Deutro. xxvij. Accipias exemplar a ſacerdotibus. vt dicere poſſimꝰ illud Prouerbi. xxiiij. Exemplo didici diſciplinaꝫ. His ergo tribꝰ modis ſanctū Lucāfideliter honoremꝰ. Sequitur ſecunduꝫ ſcꝫmedicum: in quo verbo cōmendatur ſanctꝰiſte ab officij dignitate. Fuit enim medicuscorporalis ⁊ ſpiritualis. vt corporali medicina ſanaret corpora: ſpirituali autem medicina animas a vicijs ⁊ peccatis. propter qd̓in ſcriptura cōſueto nomīe medicus eſt vocatus. De quo dicit̉ Col̓. iiij. Salutat nosLucas medicus. Sequitur terciū: ſcꝫ propter neceſſitatē. Cum enim propter peccatorum ⁊ vicioꝝ multitudinē caput leuare nonaudeamꝰ ad dominū: neceſſarios habemuſſanctos vt eorū meritis ⁊ precibus interuenientibus pro nobis ad dominū intercedātEt hoc eſt qd̓ dicit̉ Iob. v. Ad aliqueꝫ ſanctorū cōuertere. vt cuꝫ indigni ſimus apuddominū: exaudiri ipſos patronos noſtros ꝓnoſtris exceſſibus ſentiamꝰ. Et hec de eiusmemoria breuiter tacta ſufficiāt. Uerum qꝛtam iſte medicus qͣꝫ eius medicina principaliter ſunt a deo: iuxta illud Eccl̓i. xxxviij.A deo eſt omnis medela. Ideo ad ſummuꝫmedicum deū ad curandas noſtras miſeri-

as recurramus: ante ocl̓os ſue miſericordiepeccatoꝝ noſtroꝝ vulnera expandētes. Ip̄eeſt enim verus medicus qui ex ſe ⁊ per ſe ſanat om̄es infirmitates noſtras: reſpectu cuius omnes alij medici dicere poſſunt illudyſa. iij. Non ſum medicus: et in domo meanō eſt panis. qꝛ ꝑ ſe ⁊ ex ſe alij nihil poſſunt.ſed quicqͥd omnes ſanitatis ⁊ curatiōis hominibus infirmis cōtulerūt: hoc totū a deomedico acceperūt. L Huius ergo medici qui deꝰ eſt occaſiōe duo breuiter ꝑſtringantur. ſcilicꝫ de hūani generis infirmitate:et de dei medicinali ſanitate. hoc eſt quomōnos infirmamur: ⁊ quomō nos a deo ſanamur. Scienduꝫ ergo ꝙ humanū genus inprimo parente ſanuꝫ creatum eſt: ita vt nullam vicioſam prauitatē haberet in ſeip̄o. ſꝫpoſtqͣꝫ corruit in peccatū: ſtatim ſenſit aliamlegeꝫ in membris ſuis repugnantē legi mētis ſue. Et quia omnes in illo primo parente fuimus radicaliter. ideo in om̄es nos trāſfunditur hoc peccatū. Licet eniꝫ in quolibetrenato peccatū curetur per baptiſmuꝫ origiginale: nihilominꝰ tamen qui curatꝰ eſt trāſmittit illud iterum in prolē. ſicut iudeus circumciſus generat filiuꝫ incircūciſum. ⁊ nudum granū ſeminatū procreat granuꝫ cumpalea. Et cauſa huius eſt. quia homo generat filiū non ẜm ꝙ curatus eſt in mente: ſedẜm ꝙ eſt corruptꝰ in carne. Illud ergo originale peccatuꝫ habet multa nomina: ⁊ hocex multiplici cauſa ẜm ꝙ comꝑat̉ ad diuerſa. Si eniꝫ comꝑatur ad animā vocatur infirmitas. quia reddit animaꝫ infirmā ⁊ impotenteꝫ ad reſiſtendū motibus carnis. Uocatur etiam feditas. quia maculat animaꝫ.Uocatur etiaꝫ pronitas ꝓpter continuā inclinationem appetitus ad malum. Uocaturetiam corruptio. quia ducit ad nihiluꝫ. i. adpeccatum. Si ꝟo comꝑatur ad corpus vocatur lex carnis: eo ꝙ lege diuīa carni ſit inflictū. Iteꝫ vocatur lex membroꝝ. quia mouet membra ad cōcupiſcentiam. Uocat̉ etiam fomes. quia fouet peccatū in carne. Uocatur etiam ſtimulus carnis. quia ſtimulatcarnem ad primos motus ⁊ animū ad conſenſum. Item comꝑatur ad primū hominēa quo contrahit̉: ⁊ ſic vocatur peccatum ori-

L 3