¶ Sermo

qua lege verboꝝ ebulliat. interdū nec vllasvoces requirit: ſolis cōtentus ſuſpirijs q̄ inceſſanter de profundiſſimis affectibus vltroaſcendūt. que videlicet ſuſpiria ip̄a deuotioſic interrūpere interdum nitit̉: volens effundere ſe per verba ſed non p̄ualens. loquiturquidē aliquid ex affectu nō ex intellectu. nōꝯſiderat quid qualiter eloquat̉. ſed quicqͥdin buccas venerit vrgēte amore nō enūciatſed eructuat. Secūdo probat̉ cordis aꝑtioꝑ vberrimoꝝ imbriū bonorū dn̄i quaſi continuam infuſionē. Cum eniꝫ cor deuotoruꝫad bona dn̄i ſuſcipienda patuluꝫ eſt ⁊ apertur. nec eſt in eo aliquid qd̓ dei gratias prohibeat vel retardet. tūc pius ⁊ benignus dominus: largus ⁊ miſericors nō ceſſat infundere imbres gratiarū. nunc īmittens ſapiētiam diuinoꝝ. nunc noticiam ſecretorū. aliquādo guſtum ⁊ experiētiam eternoruꝫ. aliquādo ꝟo reuelatōes miſteriorū. aliquādoſecurum facit ⁊ certificat de eternaliū bonorum fruitiōe. ⁊ adhuc infinitis modis quibus conſolat̉ deus electos ſuos pariter ⁊ dilectos. Et ſic ꝓbauimꝰ per deuotōnis noſtreſurſum ad deuꝫ exalationē. ⁊ gratiaꝝ domini defluentiū in nos infuſionem. cordis euidentiſſimā apertionē. Si enim cor eſſet ſtrictum ⁊ clauſum: nec noſtra ſurſuꝫ poteſt deuotio aſcendere: nec dei bona deſcēdere ī nospoſſent. q̄ viciſſitudo noſtre deuotōis aſcendentis ⁊ dei gratie deſcendentis pulchre inſcala Iacob p̄figurata legitur. in qua aſcendentēs ⁊ deſcendētes angeli ꝑhibent̉. ¶ E¶ Secundo in trāſfixione cordis Ieſu legimus ſanguinē effluxiſſe. ſanguine inqͣꝫ nobiliſſimū. delicatiſſimū. et intimiſſimū. q̄ interrā vberrime defluebat. q̄ in corde Ieſu ꝓpter nimiaꝫ charitatem qua dilexit nos ſepeefferbuit ſicut olla. per quē ſanguinē nobiliſſimuꝫ et delicatiſſimū quedam nobiliſſimedeſignātur virtutes: que ex corde deuotoruꝫcum taliter vt dictū eſt trāſfixi fuerint: effluunt. Et ſic̄ ille ſanguis chriſti ex intimo: ſicille virtutes ex intima vi humane virtutis:⁊ quaſi medulle aliaruꝫ virtutū in noſtrosꝓximos deriuātur. quas Grego. enumeratita: dicens. In mūdo viuere ſine mūdo. aliena non appetere. propria non tenere. laudē

deſpicere. opprobria amare. gloriaꝫ fugere.deſpectum deſiderare. adulantes deſpicere.deſpicientes honorare. mala nocentiū ex corde dimittere. ⁊ erga eos dilectiōis gratiamin corde īmobilem retinere: he difficilioresinter virtutes ceteras reputātur. Tercio intrāſfixione cordis Ieſu aquam cuꝫ ſanguine legimus emanaſſe. Et quia vita humana ex corrupta natura trāſire non poterit ſine qualicūqꝫ puluere peccatorū: iuxta illudEccle. Non eſt homo iuſtus in terra qui faciat bonuꝫ et non peccet. Ideo idem puluispeccatorum per aquā deſignatus ī ſingulisdeuotiōibus cum ſanguiue virtutuꝫ effluit:vt tandeꝫ plene ⁊ perfecte exinaniti infundamur pleni deo. vt ſic ex om̄i noſtro deo adhereamꝰ: ⁊ toti ſimus pleni deo. Et hoc eſt qd̓dicit Auguſ. Cuꝫ iuheſero tibi ex omni menuſqͣꝫ erit mihi labor ⁊ dolor. ⁊ viua erit vita mea tota plena te. Sed dicunt puſillanimes. Quid nobis ⁊ ꝟbis iſtis: quis ad iſtapoteſt attīgere? Dico ꝙ ſaltim ex hoc cognoſcimꝰ qꝛ vere viles et miſeri ſumus. Si em̄deus iubet nos dicere ꝙ inutiles ſumus etcum fecerimus omnia: quāto magis veraciter dicere poſſumus ꝙ nihil ſumus. quia nihil facimꝰ. Hinc Bernard̓. Propterea deus mandata ſua voluit cuſtodiri nimis: vtvidentes imperfectiōem noſtram: ⁊ nō poſſe nos facere qḋ debemus: ſaltim ex hoc humiliaremur. ⁊ ſic humiliati ad miſericordiam cōfugiamꝰ. ⁊ iuſtificabit nos gratis Ieſus chriſtus.¶ LXXXV De ſancto Matheo.Equere me. mathei. ix. R Dicit GregoriꝰPer hec verba dominus omnesad eternitateꝫ vocat: qui duobus modis veniunt. ſcilicet mala deſerendo: ⁊ bona faciendo. Ex quorum verboruꝫ virtute beatus matheus miſericorditer inſpiratus: ſtatim relictis omnibus dominū eſt ſecutus. qui cumdominuꝫ ꝑfectiſſime ſequeretur: non ſolumpctā auaricie. qͥbꝰ īhiabat ſūt ei īdulta: ſꝫ adſublimiſſimū ſtatū eccl̓ie .ſ. ad apiceꝫ apl̓ice⁊ euāgelice dignitatis ē mirifice ſublimatꝰ