amplius cōſolet̉ qͣꝫ penaliter cruciet̉. Poſthanc beatā ⁊ glorioſam cum dn̄o crucifixionem: cum ip̄o etiam cōmorimur. vt ſic̄ poſtcrucis multatōem ⁊ crucifixiōem chriſtꝰ moriebatur. ſic ⁊ nos poſt predictas crucifixiones cum dn̄o moriamur. quia vt ait apl̓us.Si cōmorimur: et cōregnabimus. Nunqͣꝫenim vita noſtra ad plenam perfectōem ſurgit niſi cum domīo moriamur. quia necgranum plenum fructuꝫ afferre poterit: niſi iactum in ſemīe moriatur. Uerū cum ẜm philoſophū. mors nihil alid̓ ſit niſi delectabiliūabinuicē ſeparatio. O Sciendum ꝙqui deo ⁊ cum deo mori deſiderat oportꝫ eūa tribus delectabilibus funditus ſeparari.ſcilicet ab om̄ibus mundi ꝯcupiſcentijs. abomnibus carnis deſiderijs. ⁊ ab om̄ibꝰ cordis vitijs. ita vt iſta tria in nobis taꝫ efficaciter ſint extincta: vt ita parum ſicut in mortuo homīe ſentiātur. vt nihil ex omnibꝰ quemundi: carnis cordis ſunt nō ſolū non libeat: ſed penitus non titillet ad luxuriā cōmouere. Nam qͣꝫdiu iſte affectōes in nobis ſentiuntur ⁊ ſi potenter per reſiſtentiaꝫ vincuntur: adhuc tamē mortua non dicūtur: ſꝫ iaꝫmorcifitātur. Cum ꝟo iam amplius nō ſentiuntur: tunc primū ad plenū mortua dicūtur. Et hoc eſt ꝙ ait Auguſ. Hoc eſt totumopus noſtꝝ ⁊ tota vita noſtra: affectōes peccatoꝝ mūdi. et carnis caſtigare. refrenare.mortificare. Et ſubiungit. Quādo ergo aliquid delectabat ⁊ nō ei conſentiebat̉: mortificabatur. cuꝫ autē iam non delectat mortuum eſt ⁊ feliciter mortificatū. De hac glorioſa morte dicit pͣs. Precioſa in cōſpectu domini mors ſanctoꝝ eius. Quia nunqͣꝫ morti xp̄i recōpenſamus: niſi taliter moriamur.vt ſicut ip̄e pro nobis mortuus eſt: ſic ⁊ nosꝓpter ip̄m ſimiliter moriamur. Ipſa eſt em̄illa mors dequa dicit̉ in Apoc̄. Beati mortui qui in dn̄o moriūtur. Deinde poſt predicta omnia chriſtus in cruce mortuus lancea in corde vulnerat̉. de quo nobiliſſimꝰ: intimiſſimus: ⁊ delicatiſſimus ſanguis largiter emanauit. in quo iteruꝫ expedit vt dominum imitemur: vt ſicut cōcrucifixi ⁊ ꝯmortui ſumus cum chriſto ſimiliter cōuulneremur. Poſtqͣꝫ igitur malis om̄ibus mortui
ſumꝰ: vulneramur in corde noſtro magnovulnere maxime charitatis. Maximā autēcharitateꝫ dixi. quia nō eſt illa charitas generalis vel etiam popularis: ſed eſt quedaꝫcharitas ſingularis que paucoꝝ eſt: īmo ſolūmodo perfectiſſimoꝝ. Pro qua ſi decreuerimus laborare videamus primo qͦd in trāſfixione cordis Ieſu factum ſit. vt ẜm hoc noſtri cordis tranifixionē valeamus licet tenuiter inſtaurare. P Sciendum ergo ꝙin vulneratiōe cordis Ieſu tria cognoſcimꝰaccidiſſe. ſcilicꝫ cordis apertōem. ſanguiniseffluxionem. aque emanatiōem. que tria etiam in nobis accidūt. ſi tamē ad hoc vita noſtra ꝓfecerit vt in corde per fortiſſimā illamcharitatē ſpūaliter vulneremur. qd̓ vulnusaccepiſſe ſe gloriat̉ ſponſa in Cantic̄. v. cumdicit. Uulnerata charitate ego ſum. De qͣGrego. Mala eſt ſalus cordis qd̓ doloremhuiꝰ vulneris neſcit. cum aūt ſentire huiusvulneris amoreꝫ ceperit: ſit anima ſalubrior ex vulnere que prius egrotabat ex ſalute.Hinc Bern̄. Hoc vulnus abſqꝫ ira infligit̉⁊ abſqꝫ dolore ſentiet̉. q̄ ſagitta reſiliēs ī autorem etiam ip̄m deū vulnerat: ip̄o dicentein Can̄. Uulneraſti cor meū ſoror mea ſpōſa. Hoc gͦ vulnus cuꝫ accipimꝰ ꝑ duo ꝓbatin nobis cordis aꝑtōeꝫ. Primo ꝑ deuotōisnr̄e q̄ de corde exit qͣſi ꝯtinuā euaporatōem.Secūdo ꝑ vberrimū imbrē ⁊ bonoꝝ dn̄i qͣſiꝯtinuā infuſionē. Primo dico ꝙ hoc vulnꝰcordi nr̄o infixūꝓbat cordis aꝑtōem in eo ꝙqͣſi ꝯtinue tanqͣꝫ flāma de ore fornacis ꝓſiliens nr̄a deuotio ſurſum ad deū euaporat vtex eo frequētius vehemes ⁊ īeffabilis ardorebulliat. De qͦ imbre in nos defluente dicitBern̄. Si ſenſero mihi aꝑire ſenſum vt intelligā ſcripturā aūt ẜmonē ſapīe qͣſi ebullire ex ītimis: aut infuſo lumīe deſuꝑ reuelari miſteria. aut certe exꝑādi mihi qͣſi qͦddaꝫlargiſſimū celi gremiū et vberiores deſurſūinfluere meditationū imbres: nō ābigo ſpōſuꝫ adeſſe. Uerbi ſiquidē he copie ſunt et deplenitudine eiꝰ iſta accipimꝰ q̇ nullis verbisaīa poterit explicare: ſꝫ qͥbuſdā exalatōibus ⁊euaporatōibꝰ eructuat̉. De qͦ dic̄ Ber̄. Flagrans amor p̄ẜtim diuinꝰ cum ſe intra ſe cohibere non poterit. non attendit quo ordi ne