LXXXIIII

¶ LXXXIIII. De eadem ſermo. ij.Ignū habet ſpe6Iob. xiiij. R Dicit Greg.Uita cōtemplatiua difficilē valde habet acceſſum licet eius guſtus dulciſſimus ſentiat̉. Ideo ne quis ex proprie infirmitatis conſideratōe vel difficultatis attēdiatiōe diffidens pro ip̄a deſinet laborare: inductum eſt verbū ꝓpoſituꝫ. vt qd̓ ex nobis ēimpoſſibile in virtute ſancte crucis viriliteraggrediamur. Quartuꝫ enim cornu crucisqd̓ ſupra caput eſt conſiſtit in diuinorū contemplatōe que videlicet cōtemplatio vt aitGreg. valde amabilis eſt dulcedo. habet tamen quaſdā amaritudines ānexas que merito pro martyrio cōputant̉. Unde cum iaꝫpro cōtemplatōe apprehēdenda laborat̉ habet amaritudinē. cum ꝟo apprehenſa guſtatur ineffabilem habet dulcedinē. Iteꝫ in acceſſu fruitionis miram affert gratiaꝫ: ſed inreceſſu ſubtractōis amaram valde miſeriā.Quātam eniꝫ rapti in contemplatōem habemus leticiā: tantam in eius ſubtractōe habemus meſticiā. Et hoc eſt qḋ dicit Grego.ſuper Iob. Celum ⁊ infernus ſimul coartabitur. quia vnam ⁊ eandeꝫ mentē ⁊ ſubleuatio cōtemplatiōis illumīat et importunitastemptatiōis obſcurat: vt ⁊ cōtemplādo guſtet qd̓ conſoletur: et temptādo mordeat qd̓erubeſcat. In vnū ergo celum ⁊ infernꝰ cōartabitur: cum mens que iaꝫ lucem patrieſuꝑne ꝯſiderat: etiā de carnis bello tenebraſoculte temptatōis portat. lux em̄ de celo oritur. infernus autem tenebris poſſidet̉. ISciendū autem ꝙ in ſublimi cōtemplatione licet ipſa ſit dulciſſima tres penalitates tanqͣꝫ tres cruciatus coeūt. ſcilicet in a.cedendo. in poſſidendo. in recedēdo. in quibus om̄ibꝰ caro multū atterit̉: licet ſpiritusintus delictabiliter ꝯſolet̉. Nam in accedēdo ꝯtemplatores habent defaſtigatōis laborem in poſſidēdo ſeu fruēdo temptatōis pudorem. in recedēdo de ſubtractōe languorē.Primo dico ꝙ contemplatōis gratiam cupieutes ī acceſſu eius duris laboribus exercentur. qꝛ torpentibus ocio tanta gratia nul

latenus exhibetur. Unde Iacob ſeruiensLaban pro Rachel filia eius dicit Gen̄. xxj.Die noctuqꝫ eſtu vrebar ⁊ gelu. fugiebatqꝫſomnus ab oculis meis. Qd̓ exponit Grego. dicens. Iuſte Iacob cupiēs Rachel potiri amplexibus: aſſerit ſe die noctuqꝫ de ſudare. quia qui contemplatōis dulcedinemdeſiderat: neceſſe eſt vt laborioſo ſtudio hācinquirat. Nā vt ait Iob. xxviij. Non inuenitur in terra ſuauiter viuentiuꝫ. Quod iterum exponēs Grego. dicit. Quiſquis huius vite voluptatibus paſcit̉: ab interne ſapientie intellectu qd̓ eſt cōtemplatio ſeparatur. Unde de huius indefeſſi laboris ſtudiodicit Bernard̓. Cum vigilijs ⁊ obſecrationibus ⁊ multo imbre lachrymarū queſitusaffuerit: ſubito cum teneri putat̉ elabitur. etrurſum lachrimāti ⁊ inſectanti occurrēs cōprehendi patitur: ſed minime retineri. duꝫſubito iterū quaſi e manibus auolat et ſi inſtiterit: fletibus ⁊ p̄cibus deuota anima denuo reuertitur: ſed rurſum mox diſparebit.Sic patet quātus labor ⁊ penalitas requiritur in accedendo. Secundo in fruendo contemplatores ſancti habent temptatiōis dolorem ſiue pudorem. Quāto enim ſublimius deum ⁊ eius bona cōtemplātur: tanto ſepe inferius acris temptationū aculeis crutiantur. qd̓ ex dyaboli malignitate ⁊ ex dei benignitate fieri permittit̉ dyabolus: vt deijciat deus vt proficiat. Naꝫ de dyaboli nequicia dicit Grego. Callidus hoſtis quos lucecontemplatiōis eniteſcere conſpicit: eorummentes illicitis deſiderijs inflāmare cōtendit. vt plerunqꝫ plus ſe vrgeri temptationibus ſentiant qͣꝫ tunc cum lucis interne radices non habebant. Quod Exo. lucide figuratur cum filijs iſrahel volentibus egredi dePharaōis dicōe. ipſe Pharao paleas ſubcraxerat. ⁊ tamen eiuſdem menſure opera requirebat. qd̓ deus ex ſua pietate in nobis fieri permittit: vt omniuꝫ virtutum cuſtos humilitas nutriatur. Unde iterum Gregoriꝰ.dicit. M Scienduꝫ ꝙ plerunqꝫ quiplus in contemplatiōem rapitur: contingitvt ampliꝰ in tēptatōe fatiget̉: ne de his ad q̄rapta ē mens extollat̉: qͣtenꝰ tēptatio aggrauet ne ꝯtēplatio inflet. ⁊ vt ꝯtēplatio eleuet