¶ Sermo

H Sunt autē tria quibꝰ noſtris temporibus cōcrucifigimur Ieſu chriſto. ſcilicet velper rerum ſubtractōem in tenuiſſima pauꝑtate. vel per corꝑalem afflictiōem in duriſſima infirmitate. vel per ſpiritualem tribulationem cordis ⁊ anime ꝓfundiſſima anxietate In his enim tribus verſantur omnes religioſoruꝫ paſſiones quia non habemus aliud in quibus affligamur: niſi res corpus etanimā. ⁊ ideo in eiſdem tribus om̄is tribulatio eſt incluſa. In quibꝰ ſi notabiliter pati volumus: cōformemus nos domīo. vt ſicut ipſe ſuam paſſionē pertulit: ſic et nos ſimili modo patiamur. Pertulit autē dominus ſuam paſſionē vt de om̄ibus pauca ſumamus tripliciter. ſcilicꝫ innocēter. ſilēter.amanter. Nam de ſua innocentia inimicuseius pylatus teſtimoniū protulit: dic̄. Egouullam cauſam mortis inuenio in homineiſto. yſa. liij. Propter zelus populi mei percuſſi euꝫ: eo ꝙ iniquītatē non fecerit: necdolus inuētus ſit in ore eius. De ſecundo ſcilicꝫ ſilentio dicit̉ yſa. liij. Oblatꝰ eſt qꝛ ipſevoluit ⁊ non aꝑuit os ſuuꝫ. ſicut ouis ad occiſionem ducet̉. ⁊ quaſi agnus coram tondēte obmuteſcet: ⁊ non aperuit os ſuū. De tercio ſcilicꝫ amore certum ſignuꝫ eſt. quia procrucifixoribꝰ patrem orauit. Unde yſa. vt ſupra. Ipſe peccata multorū tulit: ⁊ pro tranſgreſſoribus rogauit. Nam in paſſione poſitus dixit. Pater ignoſce illis quia neſciuntquid faciūt. Et doctores ſcribūt ꝙ ex virtute huius oratōis multi de crucifixoribꝰ ſuntcōuerſi I Qui ergo ī hac audacia ſancta ꝯfigere ſecupit domīo: debet ⁊ ip̄e dominō cōformari. vt ſuas crucifixiōes eiſdeꝫ tribn̄s modis: ſcilicꝫ innocēter. ſilenter. amanter ſufferat ſicut ip̄e. Et primo innocēter ſufferamus. quia ſi pro culpa ſufferimus delequidē culpam: ſed merituꝫ fortaſſe non augetur. De tali pena innocentuꝫ deus rideredicit̉ in Iob: vbi dicit̉. De penis innocentum ridet. quia ſupra modū deus gaudet ⁊letatur cum innoceter ſufferimus: ⁊ cuꝫ hocetiaꝫ patiēter. Unde Petrus. Hec eſt gratia ſi propter cōſcientiā dei ſuſtinet quis triſticias patiens iniuſte. que eſt eniꝫ gratia ſipeccantes colaphizati ſuffertis. qd̓ ſi bene fa

cientes patiēter ſuſtinetis: hec eſt gr̄a apuddeum. Secūdo ſilenter ſufferamus. vt quicquid nobis de opprobrijs. ꝯtumelijs. humiliatōibus. de penis vel quibuſlibet malis irrogatum fuerit. tanqͣꝫ munꝰ a deo tacita cōſcientia amplectamur: niſi pro ſcādalo tollēdo breuiter dicere velimus. Non ſum mihicōſcius talis mali. De reliquo quicqͥd contra nos agatur taceamꝰ. ⁊ hoc eſt qd̓ ad maximaꝫ martyrū gloriam cantat eccleſia. Cedimur gladijs: in ore bidentiuꝫ nō murmurreſonat ⁊cͣ. Tercio amanter ſufferamus. vtquia deus qui cum malediceret̉: vt ait Petrus non maledicebat. cum pateret̉ non cōminabatur. Sic ⁊ nos noſtris maledictoribus odiuꝫ non feramus: ſed diligamus eosvt ꝓmotores noſtros ⁊ benefactores. cōſiderantes ꝙ coronas nobis fabricant ⁊ ad ſalutem noſtram nos ꝓmouent ſupra modū. adqd̓ maxime nos adiuuat ſi ꝯſideramꝰ ꝙ ip̄imala nobis non inferunt. ſed deus qui diligit nos vt pater: per eos tanqͣꝫ per inſtrumētuꝫ nos exerceat. nec poſſent facere quicqͣꝫ ſideus non iuberet. Qd̓. ij. Reg xvj. aꝑte innuitur. cum Semei fugientem Dauid malediceret. mittens cōtra euꝫ lapides atqꝫ dicens exprobrādo. Uir belial: vir ſanguinuꝫnunc inueniūt te mala. Quod audiēs filius Saruie dixit. Nuꝫ canis iſte moriturusmaledicit domīo noſtro regi? Cui dixit Dauid. Dimitte euꝫ. dominꝰ enim iuſſit vt malediceret Dauid. Quis ergo iuſte indignabitur ei quem miſit deus: vel quis indignabitur gladio cum quo quis extitit vulneratus? Unde cuꝫ per quippiā aliud opprobrijmaledicti cōtumelie vel cuiuſlibet iniurie eiqui ſecuꝫ domīo cupit nobiliter crucifigi irrogatuꝫ fuerit: debet ei qui facit iniuriā charitatiue occurrere: amplexans eum atqꝫ dicens. Benedictus tu a domīo qui offers mihi gratiam dei mei. Qd̓ in forma paſſionisdomī docemur. qui expanſis manibus voluit crucifigi: vt ſi quiſpiaꝫ de crucifixoribꝰ vellet gratiam: ſtatim amplexans eum exciperet vt dilectum. Ꝙ ſi grinniūt homines adhec verba: ſaltim ex hoc cognoſcāt quia nihūſumus.