LXVIII.

nonus in multiplici neceſſitate. Primus gͦdefectus eſt ip̄m peccatuꝫ cum trimēbri ſuadiuiſione: ſcꝫ originali. veniali ⁊ mortali: qͦom̄es ſancti in hac via ⁊ vita ſunt grauiꝰ retardati. a qͦ defectu quia beata virgo ī vteromatris ſanctificata et purgata fuit. iō huncprimū defectum ſub pedibꝰ ꝯculcauit. Peccatū aūt idcirco defectuꝫ dicimꝰ. qꝛ oēs defectus tanqͣꝫ aqͣ fluūt ab ip̄o ⁊ tanqͣꝫ a radiceiuſto ordine deriuant̉. Scd̓us defectus cōſiſtit in boni difficultate a primo tanqͣꝫ riuꝰa fonte ſcaturiens. ꝑ quē defectū difficulterbonū facimus. ⁊ ea q̄ facimꝰ ex tedio ⁊ nauſea ſepe fiunt. ex qͣ difficultate bona nr̄a ſuntpauca: tedioſa: defectuoſa: tepida ⁊ multisvilitatibꝰ ſunt ꝑmixta: ⁊ iō bonum raro facimus vt oportet: ⁊ ſi facimus nō tn̄ diu. ſi tn̄aliqͣꝫdiu: nō tn̄ ea tanta viuacitate facimusvt fructū debitū ꝯſeqͣmur. Beata aūt virgoqꝛ peccato caruit: per ꝯn̄s caruit hoc defectuvn̄ in oꝑando bonū nullā habuit reſiſtentiam. ſed qn̄ voluit qͣꝫdiu voluit iuit in actusmeritorios ſine tedio. Et licet ẜm corpus ꝓpter eiꝰ grauedinē laſſaret̉. nunqͣꝫ tn̄ tedio l̓alijs defectibꝰ mētis impediebat̉ vn̄ ꝯtinuebonū feruēter oꝑabat̉. Tertius defectus cōſiſtit ī mali ꝓnitate: ex qͦ difficilīe malo reſiſtimus vt oportet: ſed etiā in reſiſtendo noneuadimus qͣleſcūqꝫ maculas pctōꝝ. hinc gene. vij. Senſus ⁊ cogitatio hūani cordis inmalū proni ſunt ab adoleſcentia ſua. Et qꝛbeata virgo caruit hoc defectu: iō oꝑbꝰ meritorijs potuit frequētius vacare ⁊ puriꝰ immorari. R Quartus defectꝰ conſiſtitin cordis inſtabilitate a qͣ plene om̄e qd̓ agimus inficit̉ ⁊ qͣſi penitus anullat̉. cor .n. noſtrum inſtabile eſt ⁊ lubricūt vt in bono raro vel nunqͣꝫ illud poſſit ſtabiliri: ſed cū ml̓tum fecerimꝰ nobiſcū bene agit̉ ſi ip̄m om̄iconatu ⁊ labore adhibito ad momentuꝫ indeo valeamus firmiter ſtabilire. vn̄ etiammaximi ſancti hāc cordis inquietudinē ſūtꝯqueſti. hinc Iob. Cogitatōes mee diſſipate ſunt ⁊cͣ. ⁊ pͣs. Circūdederūt me ſic̄ apeſ ⁊cͣhinc in ꝓuer. Impius facit opꝰ inſtabile. qꝛvt ait apl̓s. i. Corin. iiij. multis malis/ enumeratis. Inſtabiles facti ſumꝰ. Ꝙ aūt hicdefectus ex peccato nobis eueīat aꝑte innui

tur Tre. i. Peccatū peccauit hieruſalē ꝓpterea inſtabil̓ facta eſt: oēs qui glorificabanteam ſpreuerūt eā. qꝛ viderūt ignominiā eiꝰEt qꝛ beata virgo pctm̄ nō habuit: iō ⁊ ꝑ cōſequēs caruit hoc defectu: ſed potēter ⁊ inceſſanter ſine recalcitratiōe cor ſuū apud deuꝫhabuit: qd̓ maximā grām reputabat Apꝰcū ad hebre. xiij. di. Optimū eſt gr̄a ſtabilire cor. potens .n. erat virgo ſancta cor ſuū cōuertere ad ꝯtem plandā maieſtatē ⁊ diuinitatē: vel ad rememorandū miſteriū incarnationis: vel ad bn̄ficia a deo ſibi exhibita recogitāda: vt de ea veracius dicere poſſumuſOm̄ia q̄cūqꝫ voluit fecit in celo ⁊ in terra. ⁊qꝛ potuit qd̓ voluit. certū eſt autē qꝛ ſemꝑ bonū voluit: iō inceſſanter merita cumulauit.Quītus defectus ꝯſiſtit in ignorātie cecitate fluēs ⁊ ſcaturiēs ex pc̄to. ꝑ quē defectū inbonis oꝑbꝰ plurimū retardamur. SSepe eīignoramus qͥd agere dēamus ⁊ tn̄ volūtasꝓmptiſſima inuenit̉. hinc. ij. para. ij. d̓r. Cūignoremus qͥd agere dēamus. hoc ſolū habemus reſidui vt ocl̓os nrōs dirigamus adte. Itē apl̓s Ro. viij. di. Quid oremus ſic̄oportet neſcimꝰ: ſꝫ ip̄e ſpūſ poſtulat ꝓ nobiſgemitibꝰ inenarrabilibꝰ. hīc bern̄. Impedimētū grauiſſimū ⁊ ꝑiculoſiſſimū eſt ignorātia nr̄a. in ml̓tis .n. incertum onīno hēmusqͥd agere dēamus: ita nec qͥd oremus ſicutoportet penituſ ignoramꝰ. Beata autē virgoꝑ deificum lumem illūiata nullaꝫ paſſa eſtignorantiā ꝓfectū ſuum impedientē: ſꝫ plenā habuit ſcīam ⁊ noticiā oīm q̄ fuerunt eiad ſtatum vie ⁊ vite ncc̄ia. ſiue illa preteritapn̄tia eēt vel futura: ⁊ q̄ in alios ſctōs ſuntꝑticulariter diſtributa. hec virgo ſancta ſil̓oīa poſſidebat. ꝟbi gr̄a. Aliq̄ hēbant ſpūmꝓphetie p̄dicēdi ſiue ꝓphetandi p̄terita ſicutmoyſes qui libꝝ gen̄. retexit ꝓphetādo. Alijꝓphetabāt pn̄tia ſic̄ iohānes baptiſta qui digito dn̄ꝫ mōſtrauit di. ecce agnus dei. Alijvero fut̉a ſic̄ Eſa. Iere. ⁊cͣ. Nullus tn̄ eoꝝ legit̉ habuiſſe ſcīam p̄teritoꝝ pn̄tiū ⁊ futurorū. Certū eſt autē ꝙ nullus ex legiſlatoribꝰqͣntūcunqꝫ illūiatus hr̄e potuit qḋ ip̄a nonhabuit: ſed qḋ ſingl̓i hēbant excellēter ī ſingul̓. hoc beata virgo totuꝫ ſi l̓ habuit adhucexcellētius ſuꝑ oēs. Qd̓ .n. neſcire potuit ō

.F. 3.