Sermo

effluit in eternum eſt pctōrū recōmendatioquā fecit filius ei pendens in cruce: cū oſtendens ei iohānē dixit. mulier ecce filius tuusad diſcipulū autē. ecce mater tua. Iohānesem̄ gratia dei interpretat̉. Quid gͦ ꝑ iohannē niſi pctōr per pn̄iam in grām dei receptꝰintelligit̉. talē ergo iohannē ſiue talē pctōrēfilius in cruce matri recōmendat. In qͣ recōmendatōe vt ſentiūt doctores tam ꝓfundiſſimā mīam eius immerſit in viſceribus.vt nulla vnqͣꝫ tā immaniſſima culpa inueniri poſſit q̄ locū gratie nō inueniat apud eāvn̄ bern̄. Quid tibi negabit̉ cū negatum nōeſt theophilū de ip̄is ꝑditōis faucibꝰ reuocare. infelicē animā totū illud qd̓ in te factūeſt: ꝓprio caractere deneganter de luto miſerie ſubleuaſti. Licet .n. prius ſepe fuerit filiꝰapud mrēm: vt ei poſſet aliaſ recōmendarepctōrem: tn̄ hoc ad illū locū. ad illud tp̄us.ad illam horā voluit reẜuare: vt eadē recōmendatio ꝓfundiꝰ eius viſceribꝰ immergeretur. ac ſi di. Actende mater qͥd ꝓ pctōribꝰpatiar: ne tantus meꝰ labor ⁊ dolor fruſtret̉tibi eos habeas recōmiſſos: vt cum iuſticievirtus ad puniendū pctōrem a deitate egredit̉. tu te oppone. tibi nō iuſticia ſed mīa eſtcōmiſſa. Tertia virtꝰ eſt caritas quaꝫ ꝓpterbuiꝰ ẜmonis ꝓlixitateꝫ in alijs pertractabimus illuminante ieſu chriſto.¶ LXVIII. De eodem qͣrtus.Ignū magnumapparuit in celo: mulier amicta ſole ⁊ luna ſub pedibꝰ eius: ⁊ in capite eius corona ſtellaꝝ. xij apoc. xij. Dicit bern. Si rerū precia de raritate penſemꝰ: nihil his rarius poterit inueniri: qͣꝫ ꝙ mulier ſole veſtiat̉luna ab ea ꝯculcat̉ ⁊ ſtellis. xij. coronat̉. qͦrūverboꝝ ſenſus tanto diligētius interiꝰ inquiratur: qͣnto nobis in eiſdē verbis exterior ſignificatiōis ꝯuenientia denegat̉. PIn verbis gͦ ꝓpoſitis ad cōmendationē glorioſe virginis tria poſſumꝰ cōſiderare .ſ. vite eius ſanctitatē: q̄ ſolis noīe declarat̉. oīsdefectus immunitatē. qd̓ lune noīe ſignificatur: ſtatꝰ ſui ſingularitateꝫ qui in ſtell̓. xij.inſinuat̉. Primum ibi. mulier amicta ſoleſcd̓m ibi. ⁊ luna ſub pedibꝰ eius. tertiuꝫ ibi.

in ca. eiꝰ co. ſtel. xij. Incipientibꝰ ergo nobilab inferioribꝰ primo dicamꝰ de lune ſuppeditationē. ſcd̓o de ſolis deſcriptiōe tertio deſtellaꝝ coronatione. De primo gͦ ſciendū ꝙꝑ lune ſuppeditatōem omniū defectuū hūano generi adiacētiū immunitas ſiue ſuppeditatio deſignat̉. Per lunā nanqͣꝫ q̄ nūc creſcit: nūc decreſcit. nūc plena. nūc ſemiplena.nunc minus plena videt̉: defectꝰ noſtri quibus nūc variamur de bono in malū de maloin peius deſignant̉. Manes em̄ lunaꝫ deſignans idē eſt ꝙ defectꝰ. ꝑ lune ergo ſuppeditationē omniū defectuū deſignamꝰ ꝯculcationē: in qͦ mirifice beata virgo eſt cōmēdata: q̄ oēs defectꝰ hūano generi ex p̄uaricatione ꝑentū primoꝝ adherētes ſub pedibꝰ ꝯculcauit. Cū em̄ pc̄tm nō habuit: caruit etiā defectibꝰ ꝓuenientibꝰ ex peccato: qꝛ vbi cā nōfuerit: deficit ⁊ effectꝰ. hinc bern̄. Defectusoīs ſub maria eſt. ⁊ quicqͥd fragilitatis ſeucorruptōis eſt: excellentiſſima qͣdam ſublimitate om̄ia excedit. vt merito ſub pedibuseiꝰ luna eſſe dicat̉. alias em̄ nihil magnū dixiſſe videbimur quā ſuper oēs celeſtes ſpūscherubin ⁊ ſeraphin ābigimꝰ exaltatā. Quiaūt ſint defectus hūano generi adiacentes:⁊ a beata virgine viriliter ꝯculcati. inſinuatbern. di. Quis nō vere hūiliabit̉ in cognition defectuū ſuoꝝ: cū ſe perceꝑit oneratumpeccatis moſeqꝫ huiꝰ corꝑis grauatū: terrenis intricatū curis. carnaliū deſideriorū infectū fece curuū cecū infirmuꝫ implicitummille erroribꝰ. expoſitū mille ꝑiculis. milletimoribꝰ trepidū. mille difficultatibꝰ arxiū.mille ſuſpitionibꝰ obnexiū. mille neceſſitatibus erūnoſum ꝓcliuē ad vicia. inualidumad virtu tes. Uerū qꝛ impoſſibile eſt de hismillenarijs ꝑ oēs defectꝰ narrare. de his aliqͦs extrahamꝰ: vt in eiſdē videamꝰ quō beata virgo oēs defectus cōculcauit. QSunt aūt nouē deſectus qͥbuſ retardamura quibus omnibus immunis extirit virgoſancta. qͦrū primus ꝯſiſtit in peccati feditateſcd̓us in boni difficultate. tertiꝰ in mali pronitate. qͣrtus in cordis inſtabilitate. quintꝰin ignorātie cecitate. ſextꝰ in diffidētie puſillanimitate. ſeptimꝰ in timoris ⁊ amoris inordinabilitate. octauꝰ in corꝑis infirmitate