LIII.

eternaliter ꝑfruemur: de quibꝰ dicit̉ in pͣsInebriabunt̉ ab vbertate domus tue ⁊cͣ. dequibꝰ Eſa. lxvi. dicit̉. Delicijs affluētes abomnimoda gl̓a dn̄i. De hac materia plurainuenies in ẜmone de om̄ibus ſanctis. Uenite ad nuptias. Tertio videndū eſt de iſtorum vſu ⁊ peritia. hoc eſt quid ſit agendumvt inferni miſeriā caueamꝰ ⁊ ad celi gloriaꝫꝑueniamus. De qͦ ſciendum ꝙ qui infernimiſeriā euadere deſiderat. debet ſe in hac vita in figuris inferni fortiter exercere. quātoem̄ quis in pn̄ti his veriꝰ ſubiacebit: tāto illis in futuro ſecuriꝰ carebit. Qui em̄ vt aitIob timet pruinā pn̄tis miſerie. irruet ſuꝑeum nix calamitatis future. Sic econuerſoqui ad celi gl̓am deſiderat anhelare. debꝫ inpn̄ti eius figuras cū omni diligētia declinare. ne dicat̉ nobis illud Lu. xvi. Fili recordare qꝛ recepiſti bona in vita tua. habes qḋ tuūeſt. qꝛ vt ait gre. Utraqꝫ ſimul ⁊ eqͣliter haberi nō pn̄t; qꝛ vtriqꝫ amores in vno corde ſenō capiūt. qͣnto gͦ longius ab iſtis recedimꝰtanto ſecurius illa poſſidemꝰ. Tertio ſtudeamus gradatim aſcēdendo cognoſcere deūnā ex eiꝰ cognitiōe ꝑfectionē ꝯſequimur vite ſancte. ſic em̄ dicit̉ ſap̄. xv. Noſſe te ꝯſummata iuſticia eſt. ꝓpter qḋ dn̄s di. Iere. ix.Nō gloriet̉ ſapiens in ſapīa ſua. vſqꝫ: ſed inhoc gloriet̉ qui gloriat̉ ſcire ⁊ noſſe me. Squi ſumus nos vt ꝯgnoſcamꝰ dn̄m quemnulla ꝯgnoſcere poterit creatura? ſic em̄ dicitur Iob. Abſcondita eſt ſapīa ab ocul̓ oīmviuentiū: adeo vt cū iuramēto di. Eſa. xlv.Uere tu es deꝰ abſconditꝰ. Sed ſi nihil dedeo ſciri poſſit nō monuiſſet nos deꝰ ꝑ Eſa.di. Uacate ⁊ videte qm̄ ego ſum deꝰ. Quāꝯtrouerſiaꝫ ſoluit nobis Gre. di. Anīa gratia ſanctiſpūs afflata ꝑ figuras aliqͣs poteſtaliquid ſcire de deo: ſed ad vim eius eſſentienō ꝑtingit. poſſumꝰ gͦ aliquid de deo ſcire etmultum valde penitꝰ nihil ſcire. SSūt gͦ tria per q̄ vicūqꝫ in eiꝰ ſcīam ꝑuenimus ſcꝫ per dei incarnationē: eiuſdē deuotā⁊ crebrā meditationē ⁊ per internā aſpiratipnē. Nā per incarnationē hic dei ſciētia nobis ad diſcenda ꝓponit̉. per deuotā eiꝰ ꝯuerſationis meditationē ⁊ alioꝝ beneficioꝝ cōſiderationē diſcit̉. per interna inſpirationeꝫ

iam ſcitur. Primo dico hec plena ſcientia ꝑincarnationē nobis ꝓponit̉. ſic em̄ di. bern̄.Ꝙ deus ideo a ſua ſubtilitate deſcēderat ⁊groſſius indumētū ſcꝫ hoīeꝫ induerat vt eiꝰſcientia ⁊ intentio hoībꝰ innoteſceret. dicēsillud Iudicū. Qd̓ me videtis facere oēs facite. Scd̓o eadē dei ſcientia ꝑ crebrā eiuſdēꝯuerſatiōis mēditationē ⁊ frequētē beneficiorū eiꝰ ꝯſiderationē. iā paulatim de die indiē diſcit̉: tot lectiōes addiſcētes qͦt deuotaſaffectiones in grāꝝ actiōibꝰ ex ꝓfundo corde euaporamus. Tertio iſta ſcīa tūc ſcit̉ curex predictis exercitijs deꝰ illectus infūdit ſeanime ſancte: ꝓpinās ei de ſua dulcedīe aliquid ad guſtandū di. Guſtate ⁊ videte qm̄ſuauis eſt dn̄s. Ad quē guſtū inebriata dicit̉ illud ſap̄. xij. O qͣꝫ bonus ⁊ ſuauis ē dn̄eſpūs tuus in nobis: cuiꝰ dulcedinem cū experimento didicerit vltra nō habet ſpūꝫ di.in extaſi illud. iij. Re. x. Nunc ꝓbaui ꝙ madia ꝑs mihi nunciata nō fuerat. Maior eſtem̄ ſapīa tua qͣꝫ rumor quē audiui. Sic hācſcientiā per incarnationē nobis ꝓpoſitaꝫ diſcere incipimꝰ per meditationē. in diſcendoꝓficimus per grāꝝ actionē. ip̄am iā ſcimusper inſpirate gr̄e deguſtationē. deꝰ gͦ quia lumen eſt veniēs ad aīam per ſplendorē illūinat intellectū vt ſciat̉ hec ſciētia ꝑ ardoreminflāmat affectū vt plene habeat̉. de hac ſcientia dicit̉ ſap̄. Dedit illi ſcientiā ſanctorūItem dedit mihi deꝰ hoꝝ q̄ ſunt verā ſcīam.Item in ꝓuer. Ubi nō eſt ſcīa anīe ibi nō ēbonū. ⁊ iteꝝ. Uani ſunt oēs hoīes in quibꝰnon ſubeſt ſcientia dei. Ad quā ⁊cͣ.¶ LIII.De maria magdalena.Onam arcummeū in nubibꝰ celi ⁊ recordaborfederis mei. gen̄. ix. Dicit beatꝰGregorius. Perpendo petrū. ꝯſidero matheū. aſpicio paulū. intuor mariā. video latronē: ⁊ nihil ī his video niſi an̄ ocl̓os nr̄oͣspoſita ſpei ⁊ pn̄ie exēpla. vnde iteꝝ gre. di.Nōnunqͣꝫ ſacra ſcriptura nō ſolū virtutesſctōꝝ aſſerit: ſed etiaꝫ caſus innoteſcit: vt ⁊in victoria fortiū quid imitando arripere ⁊rurſus videamꝰ quid in lapſibꝰ timere debeamus. Ecce Iob deſcribit̉ in temptatione

C 3