LI.

quanto diuine voluntati conformior. q̄ cuꝫper ꝯformitatem ceperit eſſe bona babemusin ea omne qd̓ ad ſalutē nos poterit promouere. ſic em̄ dicit Bern̄. Bona voluntas eſtorigo omniū bonorū ⁊ omniū mater virtutum: quā qui habet ſecū: habet quicquid eiad bene viuendum opus eſt. qꝛ vt ait GreAnte dei oculos nunqͣꝫ eſt vacua manus amunere: ſi arca cordis repleta fuerit bona voluntate. oꝑatur enim bona ſi eſt: ſi vero operari rennuit volūtas non eſt. Bona ergo eſtnoſtra voluntas cū ex conſilio ⁊ ꝓpoſito addn̄m ſe conuertit. Melior eſt autēcum conſilium ⁊ ꝓpoſitum conuertit in opus: vt nōſolum iam velit ſed volūtas per opera iā ꝓbatur. Optima aūt cunc eſt voluntas cumopere ⁊ veritate affectu ⁊ effectu diuine voluntati in omnibꝰ ⁊ per omnia ſe cōformat.hinc Bern̄. Scio omnē craturā ab hominevelit nolit ſubiectā eſſe oportere creatori ſeda creatura rationali voluntas exigitur: quetunc perfecta iudicabit̉: cū omne qd̓ pro certo ſcimus deū velle: id nos omnino velimꝰ⁊ qd̓ certum eſt deū nolle: id nos per omniaexecremur. Qd̓ autē incertū eſt vtrum velitaut nolit: nec nos velimus ex toto nec penitus non velimus: talis voluntas nō requieſcit. donec perducat hominē ad perfectuꝫ: ꝙcum poterit oꝑatur: cū vero nō poterit ſperādum eſt vt eius deſideriū ſtet ꝓ facto. ẜm illud apl̓i. ij. Coriū. Si voluntas prompta ēẜm id qd̓ habet accepta eſt deo. Scd̓o hoīesſibi mutuo aſſimilant̉ in ſimili operatione.ſic ſi deo aſſimilari cupimuſ operemur ſicutip̄e tam in opere qͣꝫ in affectu. In oꝑe vt queip̄e operatus eſt hoc eſt ꝓpter nos: ⁊ nos operemur ꝓpter eum. Ad qd̓ hortatur nos Iuditb Quod me videtis facere omnes faciteItem ex eo. Inſpice ⁊ facẜm exemplar qd̓tibi monſtratū eſt in monte. Ideo enim homo factus eſt vt in ſeip̄o viuendi regulā nobis daret. Sic em̄ dicit Gre. Incarnatusdn̄s in ſemetip̄o omne qḋ prius precepit ⁊inſpirauit oſtendit: vt qd̓ precepto monuitexemplo ſuaderet. hinc Bern̄. Proderit mihi domini paſſio ſi mea ſeqͣtur imitatō. alioquin requiret̉ a me ſanguis ille qui effuſuseſt ſuper terram. Nec immunis ero ab illo

tam ſingulari ſcelere iudeoꝝ. quod vide licꝫtante caritati ingratꝰ fuerim. ꝙ ſpiritui gratie contumeliam fecerim: ꝙ conculcauerimfiliū dei. Ex quo patet ꝙ nec paſſio ꝓderitſine imitatiōe: nec imitatio ſufficit ſine paſſione: multi em̄ antiquoꝝ patrū ſecuti ſuntdn̄m quoꝝ vnꝰ ſcꝫ Iob dixit. Ueſtigia eiuſſecutus eſt pes meus ⁊cͣ non tamen an̄ paſſionem introire poterat in regnū dei. Tertium quo homines ſibi aſſimilant̉ cōſiſtit inmorum exhibitione: vt qui ſimiles ſunt inmoribus ip̄i ſibi mutuo aſſimilantur ꝑ hosmores virtutes accipimꝰ per quas deo tanto amplius aſſimilabimur: quanto pluresinſerimus vite noſtre. vnde de hac aſſimilatione virtutum ex perſona dei informat nosBern̄. dicens. In vita mea cognoſcere poteris vitā tuā: vt ſicut ego paupertatis obedientie. humilitatis patientie ⁊ caritatis indeclinabiles ſemitas tenui. ſic ⁊ tu eiſdeꝫ veſtigijs incedas: non declinans ad dextramnec ad ſiniſtram. inter has virtutes tamenmaxime caritas nos aſſimilat deo. De histribus ſimilitudinibꝰ dicit Augꝰ. Appareatſimilitudo in moribus ꝓ natura. in operibꝰpro iuſticia. in virtutibꝰ pro gratia: vt moribus pro natura ꝓponetur. iuſticia operibusprobetur gratia virtutibꝰ compleatur: ⁊ ſicſemper domino preſentetur hinc raguel dethobia. Ꝙͣ ſimilis eſt iuuenis iſte ꝯſobrinomeo. Quanto ergo in hac aſſimilatiōe amplius proficimus ex continuis exercitijs ꝓmoti: tanto vicinius ad deum accedimus: ⁊tanto verius dij vocamur quouſqꝫ tandemiteruꝫ beatius vnimur deo. L Scd̓mergo quod ad huius denominationis gratiam nos promouet eſt ⁊ dicit̉ dilectio ꝑ quāvniti deo induimus nomen eius. Hec aūtvnio licet ex omnibꝰ exercitijs prius dictispromoueatur. maxime tamen perficitur examore. quod taliter eſt videndum. Omneimperfectum contendit ⁊ feſtinat vt ſuo perfectibili ſe coniūgat ⁊ in eo perficiatur: ſicutignis qui cum ſuper terram imperfectū eſſehabeat tendit ſurſum ad celum empireum⁊ omnis aqua feſtinat ad mare: vt cum inſe ſint imperfectibilia in ſuo toto eſſe perfectius cōſequantur. Bern̄. Certū eſt ad ſuaꝫ

C.