Sermo

patria: merito cogitatione ⁊ auiditate in illa eterna patria ꝯuerſamur. qd̓ facere monemur Eſa. li. Eleuare eleuare cōſurge hieruſaleꝫ. Et nocabiliter bis dicit eleuare. ꝓpteraffectum ⁊ operis effectum: vt non ſolum ꝑintellectum ⁊ affectū: ſed etiaꝫ per operis effectum ſemꝑ ibi conuerſari amemꝰ vbi manere in perpetuuꝫ nos ſperamus. Per operis autē effectum dixi: vt quicquid cogenteneceſſitate de terrena viſcoſitate facere oporteat. eadem tamē per intentionē ſurſum addominū dirigamus: ita vt nunqͣꝫ propter ſeſed ꝓpter deum eadem faciamus. Et hoc eſtquod ait Apoſtolus Col̓. iij. Que ſurſumſunt querite ſcilicet per operis effectum. queſurſum ſunt ſapite per deuotionis affectumHinc Bern̄. Serius animus ſemꝑ pre oculis habeat: nō id quod agit: ſed quod agēdointendit. ⁊ ſubiungit. A deo ⁊ ad deum conditus eſt animus rationalis: vt ad ip̄m ſitconuerſio eius vt ſit ip̄e bonum eius. ⁊ ideoqͣꝫ propius poteſt accedat ad eum ſimilitudine a quo ſola diſceditur diſſimilitudine.Hoc enim ſolum eſt id magnū bonum qd̓magnus animus debet deſiderare. āmirari⁊ ad illud feſtinare. ita vt licet in terris regat corpus ſibi commiſſum: meliori tamen parte ſui hoc eſt memoria ⁊ intelligencia ⁊ amore ibi ſemper conuerſari amet. vn̄quicquid habet ſe nouerit accepiſſe: ⁊ ibi inperpetuum ſe manſurum: ⁊ cuꝫ plena dei viſione. plenam ſe ſimilitudinem adepturuꝫſperat. ¶ Scd̓m vitam noſtram ſupra modum nobilitans ſunt virtutes. De quibusquanto plures acquirimus tāto erimus apud deum nobiliores. maxime auteꝫ virtutes theoloyce. deinde morales multum nosnobilitant. hinc Iero. Sūma eſt apud deūnobilitas clarum eſſe virtutibus. vn̄ Sapiens. Nobilis eſt ille quem nobilitat ſua virtus. Singulariter autem pre ceteris ſunt qdam virtutes ⁊ exercitia que non ſolum adprincipatum nobilitant ſed anīas nrās reginas efficiunt: ⁊ tanqͣꝫ ſponſas copulāt regi deo. quas beatus bernardus enumerat ſicdicens. Da mihi animā nihil amanteꝫ niſideum ⁊ quod ꝓpter deum amandum eſt.cui viuere chriſtus non tm̄ ſit ſed diu fuerat

cui ſtudij ⁊ ocij ſit prouidere deum in cōſpectu ſuo ſemper: cui ſolicite ambulare cuꝫ domino deo ſuo non dico magna. ſed vna voluntas ſit ⁊ facultas non deſit. da inqͣꝫ talēmihi animā ⁊ ego aſſigno huic vocem pariter ⁊ nomen ſponſe. He ſunt virtutes ⁊ exercitia que precipue nos nobilitant apud deūTertium ſuper omnem modū maxime nosnobilitans eſt illud cum per diuinam preſentiam in dominum tranſformamur. Qd̓tunc feliciter contingit. cum deus iam dictiſvirtutibꝰ illectus ruit in amplexus: nō valens ſe vlterius continere. tunc deus tanqͣꝫfortior trahit poſt ſe animas in diuinum affectum eos penitus trāſmutans. iuxta illudApoſtoli. i. Corin. vi. Qui adheret deo vnꝰcum eo ſpiritus efficitur. Item Iob. xxxiiijSi direxerit homo cor ſuum ad deum ſpiritum illius ⁊ flatum ad ſe traher. deficiet oīſcaro ſimul: id eſt carnalitas ⁊ homo in cinerem reuertetur. quod eſt dicere. Poſtqͣꝫ deex ſui preſentia ſpiritum hominis ad ſe trahit: omnis carnalitas deficit ⁊ homo .i. hūani affectus in nihilum rediguntur. diuinuꝫaffectum feliciter induentes. quod apertiusBern. declarat dicens. Cum voluntas eo ꝓficit vt fiat amor: continuo per viaꝫ amorisinfundit ſe ſpirituſſanctus ſpūs vite: om̄iaviuificans: ⁊ continuo voluntas fit amormemoria vero efficitur ſapiētia: cum ſuauīter ſapiunt ei bona domini. intellectus verocogitantis efficitur contemplatio amantis.formans illud in quaſdam ſpirituales veldiuine ſuauitatis experientias: ⁊ tūc de deobene cogitatur ſcd̓m moduꝫ humanū: ſicqꝫcontigit ꝙ potentie anime rationalis q̄ prius dicte ſunt voluntas cogitatio ⁊ memoriaſeliciter in deum tranſmutare dicant̉ amerdiuinus. contēplatio. ſapientia deo ſponſomiſericorditer hoc agēte q̄ viuit ⁊ regnat ⁊cͣ.fLI. Sermo de eodem.fortes terre ve27hementer eleuati ſunt. Dicit Criẜ.In omni laude ſanctoꝝ nihil gl̓oſiꝰ de ſanectis dici poterit. qͣꝫ vt dij a deo ſuo noīent̉.neqꝫ eī hoc nomē eis ꝟaciter īponi poſſetniſi ꝑ imitatōem ſctām vitā dei hoīs induiſſet