XLVIII
prefiguratum legimus Exodi. iij. Apparuitdominus in flamma ignis. in qua flammanihil aliud apparuiſſe legitur niſi deꝰ. quiaſicut flamma materialis omne corpulentūquod ſe contingit conſumit ⁊ per ſcintillaseuomit ⁊ a ſe reijcit. ſic flamma diuini ardoris omne corporeuꝫ a ſe proijcit ⁊ penitꝰ alienat. ⁊ hoc eſt quod dicit Bern̄. Quid facittam ꝓbata dilectio niſi vt ardentis animūab omni penitus praua vendicat amore adſe mirabiliter rapiat ⁊ vehementer afficiat.faciatqꝫ per ſe contemnere quicquid in contemptu eorum appeti non poteſt. Uox ergodomini intercidit hanc flāmam ignis: dumde cogitationibus inſtabilitatem de voluntate omnem alienaꝫ caritatem. de iutellectuomnem fantaſticam ſenſualitatē. de memoria omnem feditatem penitus intercidit: itaut nihil videant oculi noſtri niſi man. ſicutNumeri. xj. dicit̉. Sed quia hic flāma propter dei ſanctitatem ⁊ noſtram fragilitateꝫdiu durare non poterit. ſicut dicit̉ Iob. viUiſitas eum diluculo ⁊ ſubito probas illūideo deus profectum noſtrum deſideransſubiungit aliam vocem: per quā anima ſancta iterum vlterius promouetur. Sexta ergo domini vox eſt concutientis deſectuꝫ perquā vocem temptatio deſignatur:. qd̓ ſic poſſumus declarare. Per deſertum enī cor noſtrum intelligitur. tum propter dei deſertionem ⁊ omnis gratie ſubtractionem. tum ꝓpter omniū beſtialium motuuꝫ progreſſionem. quia proprie beſtie in deſerto cōmorātur. quod deſertum ante concuti dicitur cuꝫper dei abeuntis cōminationē ⁊ om̄iſgratieſubtractionē cor noſtrū vehementer concutitur. timētes ꝙ deus offenſus receſſerit. ⁊ nolit animā amplius viſitare. Ꝙ autem a deoſic derelicta dici debeat deſertum. dicit̉ Iohel. Quaſi ortus voluptatis terra coram eoſcꝫ in eius pn̄tia. ⁊ poſt eū ſcilicet poſt eiꝰ abſceſſum ſolitudo deſerti. Item Sopho. ij.Ponet dn̄s ſpecioſam in ſolitudinem et ininuium ⁊ quaſi deſertū: ⁊ accubabūt in mdio eius greges ⁊ om̄es beſtiegentiū .i. beſtiales morus ſubtracta gratia recrudeſcunt.Ꝙ etiā hoc deſertū ex dei abſentia cōcuti dicatur. oſtendit Bern̄. dicens. Dico vobis ni
hil eſt ꝙ anīa in tantuꝫ formidet: qͣꝫ ne gratia derelicta neceſſe habeat denuo egrēdi adcarnales conſolationes: rurſum carnaliumſenſuū ſuſtinere tumultū. His itaqꝫ duobꝰſcilicet flāme interciſione ⁊ deſerti concuſſione alternis viciſſitudinibꝰ continuatis hocmirabiliter proficit. dum ex dei pn̄tia flamma ardoris ſemꝑplus ⁊ plus interciditur.quouſqꝫ anima in purū ardorē inflāmeſcat⁊ totiens deẜtum concutitur primū ad flāmam id eſt caritatē nutriendam. alteruꝫ adhumilitatem conẜuandam. quouſqꝫ homoad perfectū ſtatū feliciter promouet̉ voce deiiterū aliud ſonante. Septima ergo vox dn̄ieſt preparantis ceruos. per ceruos perfectoshomines volens intelligi. quod ex cerui proprietatibus cognoſcimus euidenter. THabet em̄ ceruus tres ꝓprietates: ſcꝫ in ingreſſu celeritatem. in viſu limpitudinem ⁊petit altitudinem. Sic perfecti currūt velociter: nihil em̄ de contingentibus obmittūt̉ſed quantū. qn̄ ⁊ ſicut debent fideliter oꝑantur. ⁊ ſunt de quibꝰ dicit̉. ij. Regū. Aquilisſunt velotiores ⁊ leonibꝰ fortiores de quibꝰEſa. Qui ſunt iſti qui vt nubes volant ⁊ qͣicolumbe ad feneſtras ſuas? Scd̓o ceruꝰ petit altitudinem. ſic perfectorū conuerſatio ēin alto qui in hac pergrinatione cōſtituti ſolo corpore cogitatione ⁊ auiditate in illa patria eterna conuerſati ſunt. de quorū numero fuit apl̓us qui dicebat. Noſtra conuerſatio in celis eſt. hinc pͣs. Montes excelſi ceruis. de his duobꝰ dicit̉ in pͣs. ex perſona perfectorū. Qui perficit pedes meos tanqͣꝫ ceruorum. ⁊ hoc de primo. ſuper excelſa ſtatuēſme: ⁊ hoc de ſcd̓o. Tertia ꝓprietas ceruoruꝫeſt claritas in videndo: per quā illuminatacognitio. ⁊ ex omni parte circūſpecta cōſideratio deſignatur ⁊cͣ.¶ XI. VIII. Sermo de eodem.Ece mitto angelum meū Malach. iij. ⁊ Math. ij.Dicit beatus Gregꝰ. Non ſine vehementiāmiratione ꝯſidero: ꝙ iohānis ꝓphetie ſpūintra matris vterū repletus ⁊ prius ſanctꝰqͣꝫ natus. ille quo inter natos mulierū maior nemo ſurrexit: qui etiaꝫ angelus meruit
.G. 2.