¶ Sermo

ab omni terrena ꝯſolatione longius ſeperamus ⁊ ꝑ clauū diuini timoris cruci xp̄i ⁊ paſſioni eiꝰ ꝯfigimus: nihil aliud cogitates nihil nos ſcire arbitrantes niſi ieſum xp̄um ⁊hunc crucifixū Tertia ꝑs huiꝰ crucis eſt cornu dextrū cui etiā dextra manus cōfigit̉. perquā manū q̄ prompta ē ad largiendū ignoſcibilitas q̄ eſt virtus inter oēs virtutes largiſſima deſignat̉. hec em̄ virtus vt ait Criẜmaxime hoīem aſſimilat deo. qui nō ſolumſuis crucifixoribꝰ indulſit: ſed ⁊ ꝓ eis apudprēm interceſſit dicens. Pater ignoſce illisqꝛ neſciūt quid faciunt. Propter qḋ de hacvirtute in ſcriptura ſepiꝰ āmonemur. qꝛ nūqͣꝫ deū offenſum placabimꝰ niſi ⁊ nos nr̄isoffenſoribꝰ ignoſcamus. Hinc di. eccl̓ Relinque ꝓximo tuo nocenti te ⁊ tūc dep̄cantitibi peccata ſoluent̉. ⁊ iteꝝ. In hoīem ſimilem ſibi nō habet mīam ⁊ ꝓ peccatis ſuis deprecabitur. hinc veritas math. Dimittite ⁊dimittemini. ꝙ ſi vos nō dimiſeritis. nec pr̄veſter celeſtis dimittet vobis. Quarta parſhuiꝰ crucis eſt cornu ſiniſtrū. ꝑ qd̓ ablatorūreſtitutio deſignat̉. qꝛ vt ait Angꝰ. Nō dimittitur pctm̄ niſi reſtituat̉ ablatū. dicit̉ em̄ Leui. vi. Redde oīa: ⁊ q̄ per fraudem voluerasobtinere reintegres. hinc. iiij. Re. iiij. Reſtitue ei om̄ia q̄ ſua ſunt. qd̓ nō ſolū intelligendū eſt de rebꝰ: ſed etiā de fama. de honore etde omni bono hoīs indebite ablato: qꝛ coraꝫdeo imo a deo maledicti ſūt qui ꝓximo ſuoquicqͣꝫ de fama vel honore ſuo ſurriprūt dicēte dn̄o deutē. xxvij. Maledictꝰ qui tranſfertterminos ꝓximi ſui. Tertiā crucē qꝛ alta nimis eſt ⁊ ſublimis: ⁊ magni ſunt ꝑ oīa quicū chriſto pendent in ea vſqꝫ ad feſtū exaltationis ſeruabimus.¶. XLVI.¶ Sermo de ſancto Iohanne baptiſta.Phanues ē nomen eius Luce. i. I Dicitquidā doctor. Nomina ſunt inuenta ad ſignadas res. vbi gͦ multe ſūt res.ibi oportet multa hr̄i noīa ad ſignandas resmultas. Cū ergo gl̓oſos iſte princeps ꝓptervite ſanctitatē multas hēat p̄rogatiuas preceteris ſanctis. ideo ad exprimendas illasoportuit eū multis noībus appellari. De qͥ-

bus noībus ꝓpter ꝓlixitatē que mr̄ eſt tedijcauendā. tm̄ tria eiꝰ nomina in mediū ꝓferamus: vt ex eiſdē ſaltē tenuiter huiꝰ principis p̄rogatiuas ꝯgnoſcamꝰ. Dicit̉ .n. iohā.vox ⁊ angelus. Qui ꝓpter hoc plura hēt nomina. qꝛ vno vocabulo eiꝰ ſanctitas non poterat explicari. de primo d̓r io. i. Fuit homomiſſus a deo cui nomē erat ioh. de ſcd̓o Iere. xl. Uox clamātis in deſerto. de tertio permalach. iij. Ecce mitto angelū meū. dicituraūt ioh. ꝓpter grām preuenienteꝫ. vox ꝓptergrām concomitantē. angl̓us ꝓpter grām cōſummantē. Primā grām habet illud p̄conium Iere. i. Priuſqͣꝫ te formareꝫ in vteronoui te ꝓpter ſcd̓aꝫ illud Iere. Dn̄s ab vtero vocauit me. ꝓpter tertiū habet illud mat.Inter natos mulieꝝ ⁊cͣ. Hec de laude huiꝰmagni principis breuiter tacta ſint. Nuncmateria ẜmonis ad nrām edificatōem qͣntūdn̄s dederit ꝯuertentes effectuſ iſtoꝝ noīn⁊ realē veritatē totis viribꝰ inducētes. qͦs videlicet effectꝰ tūc miſericorditer ꝯſequimurſi qͣntū poſſumus ad grām habilitamur. vocem imitamur ⁊ ad ꝓfectū angeli conamurDe primo gͦ noīe ioh. qd̓ gr̄a interpretaturſit primꝰ ẜmo: virtutē gratie aliqͣliter exponētes. De ſcd̓o noīe vox ſit ſcd̓s ẜmo. quō ꝑvocē dei intus loquētis ⁊ ꝓmouētis ꝓmoueamur inſinuātes. De tertio noīe augeluſſit tertius ẜmo: quō virtuteſ ⁊ ꝓprietates angeli nobis applicare debeamus alōge depingentes. Dicturi gͦ de gr̄a tria de ipſa ꝑ ordinem ꝓſequimur ſcꝫ de eiꝰ deſcriptiōe. diuiſione. noſtra diſpoſitiōe. Hec reſumētes primo dicamus de gratie deſcriptiōe: vt ꝑ eiꝰdeſcriptionem qualemcunqꝫ eius noticiamhabeamus. Uerum quia gratiā ad diuerſacomparatur. ideo ex eadem diuerſa comparatione diuerſas recipit deſcriptiōes. Comparatur em̄ gratia ad gratie largitorē tanqͣꝫad ſuū principiū: ⁊ ſic eam notificat vſido.dicēs. Gratia eſt diuini mūeris donū ꝑ qd̓bone volūtatis ē exitꝰ. Gratia em̄ dei tāgenſ⁊ mouēs volūtatē excitat eā in opus. Aliqn̄vero ꝯꝑat̉ ad ſubiectū in qͦ ē ſcꝫ in aīa: ⁊ tūcſic deſcribit̉. Gr̄a eſt nitor aīe ꝑ quā recōciliatur ⁊ grata efficit̉ deo. Aliqn̄ ꝯꝑat̉ ad ſuūoppoſitum ſcilicet peccatum: ⁊ tunc ſic deſcri