XLIIII

quam imitari debeamus deſcriptionē. primum ibi. ſcitis fratres. ſcd̓m ibi. neqꝫ panēgratis manducauimus. Ꝙ ſi ad eorum exhortationē eos decreuerimus imitari in mēbris in priori ſermone expoſitis de eis: ip̄ospoſſumus veraciter imitari. vt ſicut ip̄i viriliter agentes in conuerſatione continentiaꝫin predicatione ſapientiam. in paſſione patientiam dn̄o exhibebant. ſic ⁊ nos eadeꝫ triain vicam noſtram poſſumus tranſplantareHec ergo per ordinem ꝓſequentes. primoin vitam noſtram puram ꝯtinentiam trāſplantemus. primū ante omnia dn̄m deprecantes vt eandem cōtinentiam nobis donet̉Ipſa enim eſt tante nobilitatis ⁊ virtutisvt nullus eam ꝑ ſe ⁊ ex ꝓprijs viribꝰ haberevaleat. niſi dederit eam deus. ⁊ hoc eſt ꝙ ſapi. viij. dicitur. Non poſſum eſſe continensniſi deus det. ⁊ hocip̄m erat ſapiētie ſcire cuius eſſet hoc donū. Quis enim a ſe haberepoterit qd̓ tante virtutis reputabitur in ſcriptura. Sic em̄ dicitur Eccle. xxvi. Omnisponderatio non eſt digna cōtinentis animeQue cum deuote a deo poſtulata fuerit: tūchomo ad ip̄am acquirendam de libero ſuoarbitrio ⁊ ꝓprio conatu debet ponere qͣnturpoteſt. qd̓ etiam a nobis requirit deꝰ dicēsſingulis nobis illud Eccle. xxx. Cōtine ⁊ cōgrega cor tuū in ſanctitate. Qd̓ niſi homopoſſet non diceretur nobis Eccle. iij. Sapiens cor ⁊ ītelligibile abſtinebit ſe ab illis ſcilicet peccatis: ⁊ tunc in operibus iuſticie ſucceſſus habebit. Debemus autē nos a triplici malorum genere continere ſcilicet a damnabili iniquitate. delectabili voluptate ⁊ inordinabili ſuperfluitate. quia primū priuatnos regno celorū. ſcd̓m conſolatione ſpiritualium bonorū. tertium ſtatu perfectorū. Primo dico debemus nos continere ab iniquitate damnabili. hoc eſt a peccatis mortalibꝰꝓpter qd̓ ſolūmodo damnamur. Naꝫ vt aitIohan. iiij. Qui facit iniquitatē peccatumfacit: quia iniquitas peccatū eſt. Uocat̉ aūthoc peccatum mortale damnabile ad differentiam aliorū peccatorū que nō damnant̉ſed deformant: vt ſunt venalia. Peccatumautem mortale iō ſic dictuꝫ eſt: qꝛ mortificat⁊ damnat pertrahens ad infernuꝫ. teſte pͣs.

Conuercantur peccatores ad infernuꝫ. quiautem damnantur in inferno celo priuantur. Scd̓o debemus nos cōtinere a delectabili voluptate: qꝛ nunqͣꝫ ſpūales erimus niſi a noſtris nos voluptatibꝰ abſtrahamus.hinc Eccle. xvi. Si dederis anime tue voluptātes ſuas: faciet te gaudiū inimicis tuis:⁊ iterū. A voluptatibꝰ tuis auertere. Ꝙ aūtvoluptas impediat ſpūalem conſolationeꝫdicit̉ Iob. Lapides cauant aque. qd̓ eſt dicere. Aque carnaliū voluptatum excauant:id eſt actenuant lapides: id eſt religioſoſ fortes ⁊ duros ad modū lapiduꝫ. vnde Augꝰ.Si animus habet vnde oblectetur extrinſecus ſine delicijs manet intrinſecus. qꝛ vt aitEſa. xxviij. Anguſtatum eſt ſtratū ita vt alter decidat: qꝛ ſimul in vno corpore ambe delectationes capere ſe non poſſunt. Nam vrait Bern̄. Impleri anima viſitationibꝰ dn̄inon poterit que carnalibꝰ deſiderijs ſubiacet: ſed qͣnto illis euacuabitur: tāto iſtis implebitur. ſi multum: multū. ſi parū: parumTertio abſtinere debemus ab omni inordinabili ſuperfluitate ſolis neceſſarijs cōtentiIlla enim promiſſa ſunt a deo patre nobisin viaticum volens vt nequaqͣꝫ pro vite neceſſarijs ſolicitemur. ſic enī ait veritas mathei. vi. Nolite ſoliciti eſſe dicētes. quid māͣducabimus aūt quid bibemus. ſcit enim pater veſter celeſtis quid vobis neceſſe ſit. hincEccle. xxix. Tantum fideliter age ⁊ inueniesomni tempore quod neceſſariū eſt. Qui autem promiſit neceſſaria voluit nos oīa ſuꝑflua deuitare. hinc prouer. xxx. Duo rogauite ne deneges mihi anteqͣꝫ moriar. Mendacitatem ⁊ diuitias ne dederis mihi. ſed tribue tm̄ victui meo neceſſaria. ne forte ſaturatus illiciar ad negandū ⁊ dicam. quis eſtdominus: ⁊ egeſtate compulſus furer ac ꝑiurem nomen dei mei. Ex his ergo q̄ dictaſunt vera ⁊ ſancta conſtituitur continentia:quā qui in vitā ſuā tranſplantauerit fortiſſimum habet̉ inicium ſancte vite. que cū magna ſit: non erit ab homine ſed a deo. Sic̄enim dicitur Sapi. viij. Sciui quoniā aliter non poſſum eſſe contineus niſi deus dederit: ⁊ hocipſum erat ſapīe ſcire cuius eſſet̉hoc donum. C Secundo habebant̉A. 43