¶ Sermo

diſcipulis vt apponerent turbe. Hinc Tho.ij. dicit̉. Hanc temptationē permiſit deꝰ euenire ei: vt poſteris daret̉ exemplū patientieeius: ſicut ⁊ ſancto iob. hinc Iac. v. Exemplum accipite frēs exitus mali ⁊ longanimitatis. laboris ⁊ patientie ſanctoꝝ: ⁊ ſubiungit. Ecce beatificamnus eos qui ſuſtinuerūt.Sufficientiam iob audiſtis ⁊ finem dn̄i vidiſtis. Tertio patientiā exhibebant in ſuispaſſionibꝰ vt premia cumularēt. Nemo enīvt ait veritas coronabit̉ niſi qui legitime certauerit. Legitime aūt certat qui paſſioni patientiam ſuꝑaddit. hinc veritas dicit apl̓is.In patientia veſtra poſſidebitis anīas veſtras. Ac ſi dicat. Paſſiones paruꝫ valent:ſed ex patientia ſuꝑaddita anīas poſſidemꝰHinc apl̓us. Si quis putat ſe aliquid ſcire⁊ nondū ſcit quō oporteat eū ſcire. in quibuſverbis nobis inſinuat ꝙ paſſio ſine penitentia parū valet. De quibꝰ meritis dicit apoſtolus. i. Corin. iiij. Illud qd̓ momentaneūeſt ⁊ leue tribulationis in pn̄ti ſupͣ modumin ſublimatione eternū glorie pondus oꝑatur in nobis. Non em̄ vt idem ait ſunt condigne paſſiones huiꝰ tꝑis ad fnturā gloriaꝫque reuelabit̉ in nobis. Et ſic patet primuꝫmembrū ſcꝫ quō glorioſi iſti prīcipes viri fuerūt .i. viriliter vixerūt. A Sequit̉ ſcd̓mprincipale ſcꝫ miſericordie: in quo declarat̉quid nobis effecerūt. Sibi enī dura ⁊ aſpera impendebant ⁊ nobis miſericordiā exhibebant: ⁊ hec eſt religioſa iuſticia. vt quis ſbi durus ⁊ alijs ſit remiſſus: qͣꝫuis in ml̓tisreligioſis ꝯtrarium videat̉ qui ſibi ſunt remiſſi ⁊ alijs nimis duri. qui vt ait veritasimponūt grauia ⁊ importabilia in humeroſhominū. digito autē ſuo nolunt ea mouere.Dicit aūt bern̄. ꝙ glorioſi iſti prīcipes ex triplici cauſa dicuntur viri miſericordie. Primo qꝛ miſericordiam a deo ſunt ſecuti. ſcd̓oqꝛ miſericordia pleni. tertio qꝛ a deo nobismiſericorditer ſunt donati. De primo ſcilicet ꝙ a deo miſericordiā ſunt ſecuti: ⁊ nulliseorum meritis a deo ſunt preuenti dicit̉ Iohan. xv. Non vos me elegiſtis: ſed ego e legivos ⁊ poſui vos vt eatis ⁊ fructuꝫ afferatis⁊ fructus veſter maneat. Quā electōer apoſtolus apertius inſinuat ad Thi. di. Nō ex

operibꝰ iuſticie que fecimus nos ſed ẜm ſuāmiſericordiam ſaluos nos fecit. Scd̓o dictiſunt viri miſericordie: qꝛ miſericordia pleniquod in vita eorū ⁊ in actibus legitur euidēter. Ibi enim legimus quō diſcurrebant: qͣmodo ſeip̄os impendebant: quō etiam ſuisꝑſecutoribus miſericordiā exhibebant. Tertio dicti ſunt viri miſericordie: qꝛ miſericorditer nobis a deo donati ſunt vt in eoꝝ lapſibus: ⁊ rurſus in eoruꝫ virtutibꝰ diſcamusquid a dn̄o ſit ſperandum pariter ⁊ timenduꝫ. Unde Gregꝰ. Narrat nobis ſacra ſcrīptura ſanctorum geſta vt ad imitationē corda prouocet infirmorū. dumqꝫ illorū victricia facta cōmemorat. contra viciorū preliadebilia noſtra confirmat. Nōnunqͣꝫ autemnon ſolū nobis virtutes ſed ⁊ caſus innoteſcit vt ⁊ in victoria fortium videamus quidimitari debeamus: ⁊ in lapſibꝰ quid timeamus. Ecce in p̄cipuis apoſtolis petro ⁊ paulo videmus lapſus in quos ceciderūt. videmus ⁊ ſummā dignitatē in quā ſurrexeruntvt ex conſideratione lapſuū trepidemus ⁊ exconſideratione reparationis nō deſperemꝰfiduciam nram erigentes in dūmieſum.¶ XI. IIII. Sermo de eodem.Titis fres quomodo vos oporteat imitari noſNeqꝫ enim panēgratis manducauimus ſed in labore ⁊ fatigatione nocte ⁊die operantes vt noſmerip̄os formaꝫ daremus vobis Theẜ. iiij. Dicit Gregorrꝰ. Illi modis omnibꝰ ad exemplum viuendi debēt pertrahi: qui cunctis paſſionibuſ carnismortui: tm̄ ſpiritualiter viuunt: qui proſpera mundi poſtponunt. qui nulla aduerſa ꝑtimeſcunt. qui ſola interna deſiderant. quinulla illicita perpetrāt ⁊ perpetrata ab alijsdeplorant. qui ſe imitabiles in cunctis queagunt inſinuant: ⁊ nihil in ſe habeant quoderubeſcant. Et qꝛ glorioſi iſti principes hācdeſcriptionem in vitam ſuaꝫ veraciter tranſplantabant. ideo ip̄i ſe nohis proponunt inexemplum imitationis ſine rubore: dicētesnobis verbum propoſitum G In quibus verbis duo poſſumus intelligere: ſcilicet imitationis exhortationem. ſcd̓o vite ſue