¶ Sermo
vite tumultibus ſopio vacāte mente: interna viuatius apprehendo. tūc enim verba deimens viuacius penetrat. cum ad ſe admittere curas ſecularium tumultus recuſat ⁊cͣ.¶ XL III. De philippo ⁊ iacobo.ſunt viri miſericordie. eccle. xliiij. Dicit greIgorius. Qui cōtra biformis fortune inſultus v̓niformi conſtātia mētis militat premunitus vt nec in aduerſis deijciat̉nec in proſperis eleuetur. hic perfectꝰ eſt virIn verbis ergo propoſitis glorioſi iſti principes a virtute duplici commendantur: ſcꝫa virili ſtrennuitate: ⁊ a clementi pietate.Primum ibi. Iſti ſunt viri. ſcd̓um ibi. miſericordie. Primum exhibebant ſibi. ſcd̓umnobis. Hec eſt em̄ religioſa iuſticia vt vnuſquiſqꝫ ſit ſibi ſtrennus ⁊ alijs ſit benignus.X Sciendum autem ꝙ tam iſti principes ſcilicet philippꝰ ⁊ iacobus qͣꝫ ceteri apoſtoli. tum ꝓpter excellentem vite ſanctitateꝫtum ꝓpter innumeras gratias quas pre ceteris ſanctis tanqͣꝫ fundatores eccleſie a domino acceperunt. diuerſis ſunt appellationibus in ſacro eloquio nominati: eo ꝙ eorumſublimitas vno vocabulo non potuit deſignari. Uocantur enim viri vt in propoſito.Principes vt in pͣs. Principes populoruꝫcongregati ſunt ⁊cͣ. Angeli quia per eos angelorū exercitia: quorū eſt nunciare dum interris eſſent poſiti nunciabātur. Uocati ſūtdij vt eſt illud in pͣs. Dij fortes terre vehe.ele. ſunt. Dicti ſunt autem viri proptet viteſtrennuitatem. Principes autem ꝓpter virtutum ſublimitatem. Angeli ꝓpter puritatem ⁊ nunciatorū veritatem. Dij ꝓpter miraculorum celebritatem De primo nomineexigente propoſito themate ſit p̄ſens ſermo.de alijs vero in feſto apoſtolorū petri ⁊ pauli ẜmones habeantur. Dicemus gͦ ad laudem ⁊ gloriam iſtorū principum verbū propoſitum ſcilicet. Iſti ſunt viri miſericordie.quorum virilem conſtantiam Bern̄. declarat ſic dicēs. Apoſtoli ſancti in vita ſua magnam habebant conſtantiam. Habebāt em̄in conuerſatione conrinentiam. in predicatione ſapientiam. in paſſione patientiaꝫ. ⁊ in
his tribus luce clarius eorū ſtrennuitas apparebat. Primo dico habebant in cōnerſatione conſtantiam. In omni ꝯuerſatiōe nihil penitus admittentes in quo deum poſſent offeudere ⁊ ꝓpriam conſcieneiā maculare. ſenſus exteriores ⁊ affectiōes interioresab omni illicito continentes. Hec autē vniuerſitas continentie in triplici genere conſiſtebat. Continebant enim ſe a mundi diuitijs. eligentes nudam pauꝑtatem. a carnisdelicijs aſſumentes purā caſtitatem. a dyaboli aſtutijs negantes conſenſum ⁊ ꝓpriamvoluntatem: ⁊ in his tribus ab omni ſe proprio denudabant. plene ⁊ perfecte res corpꝰ⁊ animā reſignantes: ⁊ in horum triū oppoſitis deo ſtrennue ẜuientes. Primo dico cōtinebant ſe a mundi diuitijs: eligētes extremam paupertatem reſpicientes in auctorerfidei ieſuꝫ qui pauper fuit in ingreſſu. quiavt dicitur Luce. i. Natus in diuerſorio in p̄ſepium continuo reclinatur. Fuit pauperior in progreſſu. quia ſicut Math. di. Uulpes foueas habent: ⁊ volucres celi nidos. filius autem hominis nō habet vbi caput reclinet. Fuit etiam pauperrimus in egreſſuꝫquia nudus pendebat in cruce ⁊ mortuᵐ pāno inuoluitur alieno. quod conſiderātes diſcipuli in profundam valde paupertateꝫ ſedimerſerūt. De qua paulus pro ſe ⁊ coapoſtolis omnibus loquitur. i. Corin. iiij. dicēſEſurimus. ſitimꝰ. nudi ſumus ⁊ inſtabilesvſqꝫ purgamenta huius mundi facti ſumꝰperipſima omniū vſqꝫ adhuc. y Secundo continebāt ſe a carnis delicijs reſpuentes omnem voluptatem. de quibus iterūdicit Apoſtolus. ij. Corin. x. Incarne ambulantes non ẜm carnem militamus. Ac ſidicat. Licet in carne viuamus: tamen carninon viuimus. ⁊ iterum Ro. viij. Non ẜmcarnem ambulauimus ſed ẜm ſpiritum. etiterum in eodem. Debitores ſumus nō carni: nec ẜm carnem viuamus ſed ẜm ſpiritum. Tertio cōtinebāt ſe a dyaboli aſtucijsſiue a cordis vicijs abnegantes propriaꝫ voluntatem. de quo iterum pro ſe ⁊ coapoſtolodicit Ro. xiiii. Nemo noſtrum ſibi viuat. ideſt ſue voluntati: ⁊ nemo ſibi moritur. Siue em̄ viuimus domino viuimus. ſiue mo-