Romanoꝝ.LXXXvi.

LXXXvi.

cōcedite qꝛ vltra ꝙͣ credi pōt ſitio. Atille. Deo voueo ꝙ nō guſtabis in ſi inmanu forti. Guido hͨ audiēs ſe defendebat inquantū potuit ad aqua appropinquauit ⁊ cū ꝓpe fuiſſꝫ in aquaſaltauit ⁊ hauſit quantū volebat deinde aquā exijt ⁊ ſicut beo rugies ī euirruit aliuſqꝫ fugā petijt. Rex hoc videns fecit eos abīuicē ſeꝑai̓ ⁊ illa nocte quieſcere vt die craſtina ad bellūparati eſſent Peregrinꝰ camerā filieregis intrauit. Illa ꝟo ōe ſolaciuꝫ eiprebuit vulnera eius ligauit. Cenafcā in lecto ligneo firmiſſimo eū reqͥeſcere fecit. ille ꝟo ex bello fatigatusincepit dormire. Plebeus. vij. ſtrenniuos filios hēbat vocauit eos ⁊ aitkini vos eſtis filij mei vob̓ denūcio n̓ille peregrinꝰ extinctus iſta nocte fuerit: die craſtina inter mortuos cōputabor. fortiore eo nunꝙͣ vidi. At illiPater nocte iſta erit expeditꝰ. Circamediā noctē omnibꝰ dormentibꝰ caierā puelle intrabant qͥ ea̓t iuxͣ mae̓conſtructa ita ꝙ aqua maris ſub camera fluebat. Inter ſe dixerūt. Si eūin lecto occiderimiꝰ filij mortꝭ ſumus.Omnes eū cū toto lecto in mai̓ ꝓijciemus ⁊ tūc peitꝰ a ppl̓o dicet̉ ꝙ fugārecepit ⁊ illū dormientē receperūt ⁊ īmari ꝓiecerūt Ille vero dormiebat ⁊nichil p̄cepit. Nocte illa ea̓t quida piſcator ſupͣ mare cū ſonitū lecti audiſſet ꝑ lumē lune lectū reſpexit admia̓bat̉: alta voce clamabat. Dic michiꝓpter deū qͣlis es vt potero te iuuarean̄ꝙͣ ſb̓merſus fuerꝭ. Guido audiēsclamorē: a ſomno ē exꝑgefactus ſtellaſqꝫ in firmamēto vides admīabat̉vbi eſſꝫa cū ſe in aqͣ p̄cepiſſꝫ ad piſcatorē clamabat. O km̄e adiuua me ⁊dabo tibi mordē qꝛ ego ſū ꝑegrinꝰ illequi heri in cāpo pugͣbat. ſꝫ quō hucveni penitꝰ ignoro. Piſcator hͦ audiens eū in nauiculā recepit ⁊ ad domūſua duxit ⁊ in lcō quieſce̓ fecit. venerūtqꝫ filij plebri ad patre ſuū nunciabantqꝫ ei ꝙ ſb̓merſus fuiſſꝫ vn̄ amplius timere non debꝫ. Plebeꝰ nō modi

cum gaudēs mane ſurrexit armauitſe. ad ianuā palacij acceſſit ⁊ clamabar Illū peregrinū dedūc foras vt potero me de eo vidicare. Rex cū audiſſꝫp̄cepit filie vt eū excitarꝫ ⁊ ad bellūſe prepararet illa ꝟo ad lectū eius acceſſit ⁊ nō inuenit. Puella ꝟo amae̓fleuit ⁊ ait. Heu michi theſaurꝰ meus mͥ eſt ablatus denūcianſqꝫ pr̄i ꝙcū non inuenit. Rex v̓o cōtriſtatꝰ eſtvalde ſꝫ cū lectū nō inuenerūt admirati ſūt Aliqui eū fugā accepiſſe dixerunt aliqͥ ꝙ iugulatꝰ fuiſſꝫ Plebeꝰ inporta cōtinue clamabat. Educ forasperegrinū tuū qꝛ caput ſuū hodie vegi pn̄tabo. Dū ꝟo ī palacō de pereg̓nofacta ē q̄ſtio vn̄ deuenit. veīt piſcatorad regē ⁊ ait. Dn̄e nolite contriſtarinocte iſta in mari piſcādo erā ⁊ pereg̓nū in mari ꝓiectū inueni quē accepi⁊ in domū meā introduxi ⁊ eū dormientē dimiſi. Rex cū hͦ audiſſꝫgauiſuseſt valde miſit ad eū vt ſe ad bellump̄pararet Plebeꝰ cū audiſſꝫ ꝙ mortuꝰnon eſſet timuit valde inducias bellia rege petijt. Rex indutias vniꝰ horeei concedere nolebat Ambo cāpū in tr̄bant duos ictꝰ dederūt ẜꝫin tercio ictūguido brachiū eius amputauit. Deinde caput. ⁊ regi pn̄tauit Rex ꝟo gauiſus eſt valde ꝙ ꝑegrinꝰ tā glorioſe triūphauit ⁊ cuꝫ audiſſꝫ ꝙ filij plebei eū in mari ꝓiecerūt eos in patibulo ſuſpendi fecit. Peregrinus ꝟo licētiam a rege accepit. Ille ꝟo donariamulta ei obtulit vt ſecū maneret ſꝫ nlle nolebat ei cōſentire aurū ⁊ argentum in magna qͣntitate dedit qui omnia tyrio ſuo dedit ⁊ eū cū rege in pͥſtino gͣdū ⁊ in diuitijs multꝭ inſtituit⁊vale regi fecit. Rex vero ait ei. km̄e:ꝓpter deū vnū a te peto āteꝙͣ recedasdicito michi qd̓ eſt nomē tuū At illeDn̄e guido vocor de quo ſepiꝰ audiſti Rex hoc audiens cecidit ſuꝑ collūeius magnā partē ei ꝓmiſit r̄gni fuiſi morā cū eo trͣhe̓t. Ille nullo mō eivolebat ꝯſētire ſꝫ oſculatꝰ eſt regē etab eo receſſit. Guido angliā intrauit