Romanoꝝ.LXXXv.

dēmꝰ intellige̓ apl̓os qui ꝓ xp̄i noīeac veītatē mortui ſt̓ P t̓ciū qͥ dicebatego ſū veꝰ ⁊cͣ. pctōre dēmꝰ ītellige̓ qͥnudā veī̓tatē ī ꝯfeſſiōe dꝫ dice̓ Ego fūqui peccaui qui male egi ego iniqͥtatem feci ⁊ ſi ſic feceritꝭ ſī dubio iudexin die iudicij ſentētiā ꝯͣ vos mutabitita ꝙ vitā eternā obtīebitis. Ad ⁊cͣ¶ De ꝯſtātia fidel̓ aīe. Ca. ¶ Clxxij.Vidā rex erat in āglia in cuiꝰregno duo milites erāt vnusguido vocabatur. alter tyriꝰguido plurīa bella ꝯmiſit ⁊ in oī bellovictoriā obtinuit. qliafidā puellampulchrā generoſā¬nimis dilexit tamen eā in vxorē nō poterat obtinerequouſqꝫ ardua bella temptaſſꝫ ꝓ eiꝰamore deinde in quodā bello ſpāli eāobtinuit ⁊ cū magno honorē illā deſponſauit. Tercia nocte pꝰ gallicātūde lecto ſurrexit intime firmamentuꝫvidit in quo clare dn̄m noſtꝝ ih̓m criſtum inter ſtellas veſpexit ei dicentēQuido guido ſicut bella ſepius ꝯmiſiſti ꝓ amore vniꝰ puelle: tempus eſtvt ꝓ meo amore amō ſtudeas virilit̉conͣ inimicos meos pugͣre Hijs dcīseuānuit ih̓s xp̄s Ille intellexit ꝙ voluntas dei eſſꝫ ut ad terrā ſanctā ꝑgeret ⁊ xp̄m de infidelibꝰ vindirarꝫ: Aitvxori ſue Credo ꝙ iam a me cōcepiſtiinfantē: nutrias quouſqꝫ venero qꝛad terrā ſanctā ꝑge̓ volo. Illa hͦ audiens quaſi furribūda de lecto furrexit pugioneꝫ ad caput lecti accepit etdixit. Q dn̄e mi: ſꝑ te dilexi ⁊ tm̄ ꝓtuo amore exſpectaui qͦuſqꝫ fuero tibi in mrīmoīo cōpulata vt ꝯmitteresmulta bella vt ꝑ toᵐ mūdū famā tuaeſſet dimulgata. iam cōcepi ⁊ mō velis a me ſeꝑari?. Priꝰ meipſā cū iſtapugione volo occide̓. Ille ſurrexit etpugionē ex manibꝰ eiꝰ accepit ⁊ aitkm̄a paueo v̓ba votū deo feci t̓rā ſcāꝫviſitare. iā ē tēpus acceptabile votūieū implere quā ī ſenectute ſuſtineas qꝛ deo volente cito vedibo. Illa deverbis eius ꝯfortatā ānulū ei tr̄diditet ait Accipe iſtū ānulū ⁊ qͦtiens illū

reſpexeris in pereg̓natōe tua memoriā mei hēbis ⁊ ego vſqꝫ ad reditū tuum patienter ſuſtinea. Miles valefecit ei. militē tyriū cū eo accepit. Illavero multꝭ diebꝰ plāxit nec ꝯſolai̓ poterat. Cū tp̄s aduenit filiū pulch̓riᵐpeꝑit a eū benerrime nutriuit Guidoet tyriꝰ multa r̄gna trāſier̄t ⁊ pluriabella ꝓ xp̄i amore ꝯmiſerūt tādē regnū dacie ꝑ infideles ea̓t deſtructū. aitguido ſocio ſuo. km̄e ad nlid̓ regᵐ pergeredēs ⁊ r̄gē ꝯͣ infideles totꝭ vi̓bꝰ iuuare q xp̄ianꝰ ē: ego ꝟo t̓rā ſcāꝫ ītrabo ⁊ ꝯͣ xp̄i īimicos pugͣbo ⁊ ꝑ te vedibo ⁊ ſic angliā intrabimꝰ cū gaudioAit tyriꝰ Ad tibi placꝫ: ⁊ mͥ. Regnūilld̓ ītrabo ⁊ fi viuꝰ fuerꝭ ꝑ me redeasvt ad pr̄iaꝫ noſtrā intrae̓ poterimꝰ.At ille. Fidel̓r tibi ꝓmitto. oſculati ſt̓inuicē ⁊ ī ſeꝑacōe amare flebāt. Guido t̓rā ſcāꝫ intrͣūᵗ ⁊ tyriꝰ daciā. Guipluria bella ꝯͣ ſaracenos ⁊ paganosꝯmiſit ⁊ in oī bello victoriā obtinuitVn̄ fama eius ꝑ totū mūdū volabatTyriꝰ ꝟ̓o ſil̓r oēs infideles de r̄gno dacie expulit multa bella ꝯmiſit ⁊ victoriā obtinuit. Rex eū ſuꝑ oēs dilexit⁊ honorauit ⁊ ab oī ppl̓o ē intātū dilectꝰ ꝙ vex eū ditauit. Ea̓t tc̄ in regͦqͥdā tyrānꝰ ſtrēnuꝰ valde noīe plebeus qͥ tyrio īuidebat ꝙ tā ſb̓ito ad diiitias ⁊ hōres ꝓmotꝰ eēt. eū de ꝓditione apᵈ r̄gē accuſautꝙ r̓gē de regnopͥuae̓ intēdebat. Rex dcīs eiꝰ credēs qꝛpotēs ac ſtrenuꝰ eēt tyriū oī hōre etdiuitijs pͥuauit ita ꝙ tyriꝰ ad magͣꝫegeſtatē ꝑuenit intātū ꝙ vix ſuſtētatōꝫ hēbat. Tyriꝰ multū dolebat qm̄ſolꝰ ē derelictꝰ ⁊ ī pauꝑtate poſitꝰ fleuit amae̓ ⁊ ait Heu in qͥd faciā ego?Dū ſel̓ t̓ſtꝭ ꝑrexit ſolꝰ ſpaciāº gͣuido īforͣ ꝑeg̓ni ei obuiabat. quē cū tiriꝰ vidiſſꝫ noticiā eꝰn̄ hbat ſꝫ gͣuido eū ſtatī agnouit ſꝫ ei qͣl̓ ea̓t r̓uelae̓ nolebat⁊ dixᵗ. km̄e vnde esͦ Ꝙ ait. de ꝑtibꝰlongīqͥſ ſū ego. ſꝫ morā ꝑ plue̓s ānoſin iſto r̄gno trͣxi. quēdā ſociū hēbā qͥt̓rā ſcāꝫ ittͣuᵗ ſꝫ ſi viuꝰ l̓ mortuꝰ a̓ al̓rqͦ qͦ mō ſecū fuei̓t oīo ī mea n̄ ē noticia