BeſtaEL Liij.F13

cuſtodierit ad magnū ꝓfectuꝫ prouenire poſſet ⁊c Rex iſte ē trinitas in qͣſunt tres ꝑſone ⁊ vnꝰ deus quā rē nuꝙͣ poterimꝰ app̄hende̓ ꝙͣdiu ſumꝰ ī hͦmorli corpore ſcd̓ꝫ ꝙ dicit apl̓s. Iā videmus in enigͣte. pꝰ ea videbimꝰ ſicuti eſt. Nec fides hꝫ meritū vbi hūanavō p̄bꝫ exꝑimētū Itē ſaluator in euāge. rn̄dit mulieri petēti. dic vt ſedeāthij duo filij mei. ⁊cͣ Rn̄dit ſaluator.Neſcitꝭ qͥd petatꝭ. Itē dicebat petroquerēti de ꝯſūmatōe ſcl̓i ⁊cͣDixit Nōeſt vr̄m noſſe tꝑa vel momenta. ⁊cͣEcce iſti ſtupebāt rē app̄hendere quānon potuerunt attingere.Liter iſtd̓ exēplū p̄t reduci ad nlos qui appetūt hores ⁊ diuitiasExᵐ de lucifero qͥ rē appecijt ſꝫ īpoſſibile ei app̄hende̓ eā̓t. qn̄ dicebat Aſcēdam vſqꝫ ad terciū celū ⁊cͣ. Qd gͦ ſequit̉ pꝰ? In īfernū cecidit. Itē de pͥºparēte qͥ ꝑ eſū pomi deus eēvoluiſſetꝓpt̓ qd̓ a pa̓diſo ē expulſꝰ ⁊ mortē fibi ⁊ nob̓ oībꝰ ꝑauit Cōſulo gͦ ut vosdiuites ac mūdi potētes nolite ve apprehēde̓ q̄ app̄hendi nō p̄t Sicut ſuntbona tꝑalia ac ſcl̓i hōres q̄ nūꝙͣ veāciter poterūt ſn̄ dano aīe app̄hēdi. ſic̄d̓t apl̓s. Qui voluei̓t diuēs fieri īcidᵗin laq̄os dyaboli. Et licꝫ boͣ obtīuerꝭqn̄ meliꝰ ſpea̓s de eiſdē gaude̓: defraudaberꝭ. Exēᵐ de illo diuide qͥ dicebatDeſtruā horrea mea ⁊ eadē nocte defunctꝰ ē Secūdū mādatū eſt. de ve ꝑdita ⁊ irrecuꝑabili nō doleb̓. Rmī debetis ſcire ꝙ ꝑ re ꝑditā debemꝰ ītellige̓corporis ſanitatē. aut diuitias qͣs deaufert ab eo quē diligit Iuxta illudflagellat deꝰ filiū ſuū quē diligit. Sꝫcū aliqͥ fcī ſūt ceci claudi a̓ mēbro aliquo pͥuati vl̓ diuitijs ſpoliati ⁊ vltrͣꝙͣ credi p̄t dolent ⁊ grās deo nō offer̄tſicut eſau multū dolebat ꝙ bn̄dictōꝫpr̄is amiſit ⁊ tn̄ obtine̓ non potuit.Terciū mandatū eſt. v̓bo incredibilinon credas. In iſto v̓bo kmī multi ſt̓decepti ꝑ dyabolū mundū ⁊ carnemDyabolꝰ ſuggerit multa ⁊ falſa promittit q̄ ſunt incredibiliaſicut de prīo

parente qui credidit dyabolo qn̄ dixit. Si comederitꝭ de ligno eritis ſic̄ dijCredidit ⁊ erat deceptꝰ ⁊ ideo a ꝑadiſo eſt expulſus. Promiſſio dyabolierat incredibilis ꝓpt̓ duo. pͥmo qꝛ mēdax. ſecūdo qꝛ deꝰ ei p̄dixit In qͣcumqꝫhora cōederitꝭ de ligno illo: moriemī.Sic mō aliqui tm̄ credūt diabolo mūdo ⁊ carni ꝙ ſtatī eis adherēt ⁊ ī pc̄c̄isconſentiunt ⁊ dicūt. Quū eſt tā p̄cio.ſum ⁊cͣ. ꝑ ouū mūdꝰ intelligit̉ qͥ eſtrotundꝰ. Mūdꝰ dicit hoī. Bonū ē vtimundo in iuuentute qꝛ licꝫ hͦ fecei̓mꝰet pcc̄m inciderimꝰ: tūc maīor ē ſtrucione .j. maior ē diuina mīa ꝙͣ nrā miſeria. Contra tl̓es dicit psͣ. Nō miſevearꝭ oībꝰ qͥ oꝑāt̉ iniqͥtatē Studeaꝰ.De eterna dapnacōe. Clxviij.Arlaam narrat. ꝙ peccator fimilis eſt hoī qui cū timet vnicorniū recedit in baratrū. Dūautē caderet: maībꝰ arbuſtulā qn̄dāapprehendit que de ꝓfūdo aſcēdebat.et aſpiciens inferiꝰ: vidit ad pedē arboris puteū teterrimuꝫ ⁊ dracōnemhorribilē arborē cingentē ⁊ eius caſūore aꝑto exſpectātē. Duobꝰ aūt muribus quaꝝ vnīa ea̓t alba alia nigraarborem inceſſant̓ corrodentibꝰ in radice ſenſit eā vacillare. Quātuor qͦꝫvipre albe a baſi qͣ pedē fixerat ꝓcedētes totā foueā flatu ſuo mortifero intoxicabant Eleuans ocl̓os vidit exitum mellis de ramis arboris ſtillātꝭoblituſqꝫ periculi: in quo vndiqꝫ poſitus erat: illi dulcedini ſe totū deditQuodam autē amico eius porrigende ſibi ſcalam vt egrederetur: melle delectatus diſtulit ⁊ cadēte arbore cecidit in os draconis. Qui deſcendēs inpudeū ibi eum deuorauit ⁊ ſic miſeramorte heu mortuꝰ eſt ¶ RoalizaºAriſſimi: homo iſte eſt peccatorvnicornis ē mors qͥ hominē ſꝑ ſequitur. Baratꝝ ē mundꝰ iſte. arbor ēvita qui per horam diei ⁊ noctis quaſi per murem album ⁊ nigꝝinceſſanber conſumitur. Baſis ex qͣ ꝓcedunt