Romanoꝝ.LXXLij.e

in ingro. In ſiniſtra vero beriet locaoppoſita. Quia vero rex vt dictū eſtſuper omnes obtinet dignitatē et dominiū ratiōe dignitatis nō decuit eūmulto ſpacio a regni ſui ſolio abſētari ⁊ ideo mouei incepit de ſuo quadroalbo. naturā ſeqͥtur rochoꝝ a dextris⁊ a finiſtris Ita tamē ꝙ a ſiniſtris n̄poteſt ſe ponere in loco nigro iuxͣ vochū ſituatū in albo. ſꝫ poteſt ſe pone̓ īalbo loco iuxͣ dictū rochū ad angulare quadrū vbi fituati ſūt ciuitatiscuſtodes ⁊ ibi naturā habꝫ militis intali ꝓgreſſu. Iſtos autē duos progreſſus ſortit̉ vior regine Rine vexiſte eſt dn̄s nr̄ ih̓s qui eſt rex regumſuper omnes in celo ⁊ in terra. qd̓ ꝓgreſſioīs ⁊ motionis ſue natua̓ maīfeſtatDū em̄ ꝓgredit̉: omnes ſāctoꝝangeloꝝ chori ip̄m tamꝙͣ dominū venerātes comitāt̉ qui ⁊ ſecū hꝫ rochū⁊ alphilē aliaqꝫ ſcachalia ⁊ locū vniuerſoꝝ recto tramite occupat circumquaqꝫ. teſte psͣ. Qui ayt Si aſcēderoin celūztū illic es. ſi deſcēdero ad infernūs ades. Deniqꝫ reginā ſecū ducit .j.mīarū piā mrēꝫ ⁊ dn̄am nrām mariāCuiꝰ vice: vnū ꝓgreſſū miſea̓tionisad populariū qͥdrū .i. hominū in mūdo viuētiū facit Vn̄ merito nomē illd̓glorioſū ꝑꝓphetā ſortitus eſt vbi eūpatre miſericordiarū ⁊ deū totius cōſolatiōīs eſſe ꝓteſtat̉ Dū em̄ merorꝭ⁊ perditionis nr̄e ꝑ pctm̄ ꝓthoplaſtinullus ſcōꝝ aūt electoꝝ recuꝑationēface̓ poterat: ip̄e miſericors vex ad populariū ſuoꝝ r̓ſtaurādū gregē ⁊ nu̓ꝫde celeſtibꝫ ſedibꝫ ad huiꝰ mūdi miſerabil̓ quadrū ingredi dignatus eſt.⁊ a ſeruitute diabolica libea̓uit Cuiꝰſibi grās ꝑ infinita ſecula veddamusDe audiēdo bono ꝯſilio. clxvij.Agittarius quandā auiculānioīe philomenā capiens: qn̄volebat eā occide̓. vox data ēphilomene. ⁊ ayt. Quid tibi ꝓderito̓ homo ſi me occideris? Neqꝫ em̄ votrē tuū de me implere valebis: ſed ſi

dimitte̓ me velles: tria mādata tibi dare. q̄ ſi diligētiꝰ ſeruae̓s: magnā vtilitatē inde ꝯſeqͥ poſſes. Ille ꝟo ad eiꝰ loquelā ſtupefactꝰ ꝓmiſit vt eā dimitdere vellet ſi hec tria mādata ⁊ vtiliaꝓferret Que ayt Audite ergo. pͥmūeſt. Nūꝙͣ pē q̄ app̄hēdi nō poteſt appͥhēdere ſtudeas Audi ſecundū De re ꝑdita ⁊ irrecuꝑabili nūꝙͣ doleas Audit̓ciū. v̓bo īcredibili nūꝙͣ credas: hͦ triabene cuſtodi ⁊ bene tibi eit Ilbe autēvt promiſit: eā volare dimiſit Philomena em̄ per aere volitās: dulcit̉ cātauit. finito cantu dixit ei Ve tibi homo ꝙͣ malū ꝯfiliū habuiſti ⁊ ꝙͣ magnū theſaurū hodie perdidiſti Eſt em̄in viſceribus meis margarita q̄ ſtrucionis ouū vincit magnitudine Illehoc audiens: cōtriſtatus eſt valde ꝙea dimīſit rethe ſuū expandit ⁊ conabat̉ eā app̄hēdere dicēs ei Veni domūmeā ⁊ oēꝫ hūanitatē exhibebo tibi ⁊ꝓprijs manibꝫ te paſcā ⁊ ad tuā volūtatē te volae̓ ꝑmittā Cui philomēnā Nūc ꝓcertō te fatuū eē ꝯgnoſco.nā ex illis q̄ tibi dixi nullū ꝓfectū hahuiſti. qꝛ de re ꝑdita ⁊ irrecuperabilidoles ⁊ me neq̄as caꝑe ⁊ tamē ꝑ r̄thetuū tēptaſti. Et inſuꝑ margaritaꝫ inmieis viſcei̓bꝫ eſſe credidiſti. cū ego toͣad mag̓tudinē ſtrucōis oui n̄ valeā ꝑtinge̓: ſtultꝰ es ⁊ in ſtulticia tua ſꝑ ꝑmanebis. Hijs dictis auolauit. Hōautē dolens ⁊ triſtiſ ad domū vedijt ⁊philomenā nō vidit. Moralizatiomiriſte p̄t dici qͥlibꝫ bonꝰ chriſtianus qͥ in haptiſmo a pctō originali ē lotꝰ in qͦ baptiſmo ſagittasacutas recepit ſcꝫ v̓tutes ꝯͣ dyabolūmūdū ⁊ carnē Accepit philomenā .ſ.dn̄ꝫ nr̄m ih̓m xᵐ qn̄ renūciauit diabolo ⁊ oībꝫ pōpis eiꝰ Ꝙ miro mō dulcit̉cātauit qn̄ oracōeꝫ pr̄i celeſti ꝓ gn̓ehūano īfudit ſꝫ miẜ pctōriſtā philomenā .ſ. dn̄ꝫ nr̄m ih̓m xᵐ cogitat occide̓: qͦtiēs cogitaᵗ pcc̄ꝫ morle p̄p etrareSicut d̓t apl̓s. Iteꝝ qnitū ē ī eis crucifigūt filiū dei Sꝫ diliget̉ attēdas ꝙ deus dedᵗ tibi t̓a mādata q̄ ſi diliget̉ hō

al. iij.