Romanoꝝ.LXXX.

romā obſedit et cū romani euadere n̄poſſēt qui ab eo caperēt̉ miſer̄t pͥad eū ſeniores. ſecūdo iuuenes. terciomulieres q̄ nudis pedibꝫ ante eū ſe ꝓſtrauer̄t poſtulātes veniā quā obtīere nō poterāt Vltiº miſer̄t ſibi ꝑntesſuos ſimphices qͦs hūit in cītate. mr̄eius pectus ⁊ vbra̓ ei oſtēdit q̄ fuxea̓tQuod cū viddiſſꝫ īꝑator: amore naturali ꝯpatiens totā offenſā dimiſitcītatē ītrͣuit ⁊ honorifice ſuſceptꝰ eſt.mi imꝑator iſte ē xp̄s qͥ ꝑ pcc̄ꝫde cītate ſua ⁊. de corde hominisexpellit̉ ac de mundo iſto qn̄ iudei eūmorti tradiderūt. Ille ꝟo ſic expulſꝰad patrē ꝑrexit vbi eſt electꝰ in ppetuū imꝑatorē ⁊ iudicē nr̄m in die iudicij. qꝛ omne iudiciū dedᵗ pater filioIoh̓. viij. Ergo nobis valde timēdūeſt quō ī die iudicij debeamꝰ ei occurrere qn̄ veniet cū magno exercitu angeloꝝ. Quid gͦ faciemꝰᵉ Certe premittamꝰ pͥmo ſenioe̓s id eſt alte clamemꝰ ad patriarchas ⁊ ꝓphetas vtpro nobis implorēt nudis pedibꝫ ⁊cū affectione Itē ſecūdo iuuenes id ēapoſtolos martires ⁊ ꝯfeſſores nouiteſtamēti ꝑ oꝑa mīe imploremus.Itē mulie̓s ſcꝫ ſcās v̓gines ⁊ viduaset principaliter rogemus matrē deiv̓ginē glorioſā et ip̄a nobis obtinebit vitā eternā. Quā nobis. ⁊cͣ¶ De ꝑu̓ſitate mūdi. Ca. clxiiij.11Abet̉ ī qͦdā libro de colloquiopetri ad ih̓m Vidi aliqn̄ quinhꝫ viros qͦs quidē freneticosarbitrabar Vidi vnū comedentē avenā maris ita auide: ꝙ ꝑ vtrāqꝫ ꝑtemoris exiret AAliū vidi ſtātē ſuꝑ foueāſulphureā ⁊ pice plenā de qͣ fetor intolerabil̓ exibat. qui toto niſu nitebat̉ fetorē illū in os ſuū haurire Terciū vidi in ardēte fornace iacentē cuitatus calor ſufficere n̄ valebat. vndeniorbat̉ caꝑe ſcitillas de fornace volantes ad deuorādū. Quartū vidi ꝙſupͣ pinnaculū tēpli ſedebat vt ventūcaperet ⁊ ſꝑ os aꝑtū hēbat: vt vētus

ꝑ eū trāſiret Quintū vidi ꝑ oīa ⁊ fingula mēbra ſua qͥcqͥd potuit ī os ſuūcapere deuoa̓bat et alios ꝯtinue deridebat. Iſtos quinqꝫ homines multividerunt ⁊ admirabantur quō tahiafacere potuerūt. ¶ Aoralizatiomi ꝑpͥmū hoīem qͥ arenā marisꝯmedebat poſſumꝰ intellige̓ viꝝauarū. ecc̄i. iiij. Ynꝰ eſt ⁊ ſcd̓m nō hꝫnō filiū nō frēꝫ ⁊ tn̄ a labore nō ceſſatnͨ ſatiāt̉ oculi eiꝰ diuitijs nͨ r̓cogitatdicēs Laboro. cui: neſcio ⁊ fraudo aīaꝫmeā bonis Exēᵐ de illo diuite qͥ dixitDeſtruā horrea meā. De ſcd̓o qͥ ſtētitſupͣ foueā ſulphurea: tal̓ ꝯꝑat̉ guloſis ⁊ luxurioſis. Phi. iij. Nūc āt dicoflens immicos crucꝭ xp̄i: quoꝝ finisintei̓tꝰ quoꝝ deꝰ vēter ē ⁊ gl̓a eoꝝ inꝯfuſione ip̄oꝝ Tales em̄ intm̄ dati etītēti ſūt eb̓etatibꝫ ⁊ guloſitatibꝫ ſuisꝙ ſi deꝰ eos in tl̓i ſtatu viue̓a ꝑmitte̓vellet: nūꝙͣ celos intrͣre peterēt. Edeſte boetio in iiij. libro de cōſolatōephīe: ſūmā felicitatē in voluptatibꝫeſſe ꝯſtituūt. Hij cū calice meroris ⁊avena tribulatōis apd̓ inferos potabunt̉ Quia impoſſibile e vt h̓ vōtrē⁊ illic mentē r̓pleant. ⁊ de delicijs addelicias trāſeāt De tercio quē vidit īardēti fornace iacentē. cui tal̓ feruorſufficere nō potuit ſꝫ ad hͦ igne deglūtiuit. Tal̓ ꝯꝑat̉ ill̓ qͥ diuitijs ⁊ honoribꝫ ceterꝭ ſe p̄ponūt. ſꝫ a hͦ nͨ eis ſufficit: ſꝫ toto conaīe laborāt ad hͦ vt pauperes ſpoliant ⁊ ꝑ vſuras ſuas autalia q̄cumqꝫ extorquēdi genera illicita que habent: ab eis habere poterūt de qͥbꝫ Iob xx. Abſtuliſti pignfratrū tuoꝝ ſine cauſa et nudos ſpoliaſti veſtibꝫ. Prou̓. xviij. Qui coaceruas diuitias ⁊cͣ. De quarto qͥ ſtetitſupͣ pinnaculū tēpli ſignificant̉ illi qͥoīa oꝑa ſua boͣ faciūt vt videant̉ abhoībꝫ. ſicut ypocrite qͥ ſub ſpē boni ōemalū qd̓ poſſūt faciūt. Ame dico vob̓veceperūt mercedē ſuā Vn̄ iob xxi. Tenent tympanū ⁊ citharā. ⁊cͣ. Quiacū phariſei ⁊ ſimulati aliqd̓ opꝰ boᵐſcilicet elemoſinam aut huiuſmodi

.l. j.