BeſtaLCCvi.

monumēti eius legiſti? Apol. iuſſit filiā ſuā veire in pn̄tia omū et tharſiamaledixt muliei ⁊ dixit Aue. ſalutatde tharſia ab īferꝭ r̓uoͣta Infelix mulier vidēs eāttoto corde cōtremuit. ciues mia̓bā̉ ⁊ gaudebāt Et iuſſt tharſia veīre villicū cui ait. Theophile tuagnoſti cla̓ voce rn̄de qͥs ad mē int̓ficiēdū te obligauit̉ Villicꝰ ait. Dioniſi ades dn̄a mea. Tūc ciues rapuerūtſtrāguilioue ⁊ dioniſiadē ⁊ exͣ citatētrahētes lapidauerūt Volētes ⁊ theophilū occide̓. ſꝫ tharſia eū a morte liberauit d. nͥ michi ſpaciū ad orāᵐ dediſſꝫ mō eū n̄ defēderē Apol. dedit munera cītati ad r̓ſtaurādū cītatē ⁊ mōratꝰ ē ibi tribꝰ mēſibꝰ. Nauigās indepenthalī cītatē curiā īgredit̉ ad altiſtratē regē gaudēs. Rex ſenex factꝰ ēvidit filia ⁊ neptī cū marito ſuo regeper integꝝ ānū letāter inſimul ꝑmāſerūt. pꝰ hͨ moritur ꝑfecta etate. manibꝰ eoꝝ dimittēs dimidietatē regniſui apol. ⁊ medietatē filie ſue. ōibushijs ꝑactis dū ābularꝫ apol. iuxͣ mave vidt piſcatorē qͥeū pꝰ naufr̄giū accepit. iuſſitqꝫ eū app̄hēde̓ ⁊ ad palaciūduci vidēs piſcator a militibꝰ ſe apphēdi putauᵗ occidi Ingreſſꝰ apol. iuſſit eū adduci ad ſe di. h̓ paranȳphꝰmeꝰ qͥ mͥ pꝰ naufragiū opē dedit ⁊ adcītatē venire on̄dit ⁊ dixit ei. Ego fūa pol. tyrꝰ ⁊ iuſſit ſibi dai̓. ⁊. ſiſt̓ciasſeruos ⁊ ancillas ⁊ fecit eū cōmitē fuum ꝙͣdiu vixit. Elamitꝰ qͥ ei de āthiocho nūciauit ꝓcidēs ſe ad pedes apol⁊ ait Memor eſto dn̄e elamiti ẜui tuiApolloniꝰ app̄henſa manu eiꝰ erexiteum fecitqꝫ eū diuitē et ordīauit in cōmitē. Hijs expletis genuit apollonius filiū de ꝯiuge ſua quē in locū auiſui altiſtrͣtꝭ ꝯſtituit r̓gē Vixit apol. cūcōiuge ſua. lxxxiiij. ānos ⁊ tenuit regnuꝫ anthiochie ⁊ tyri ⁊ tyrenēſiū qͥete ac felicit̓ caſꝰ ſuos deſcpͥſit ipē duovolumīa ꝑfecit vnū in tēplo epheſoꝝalteꝝ ī ſua biblioteca collocauᵗ defūctus ē ⁊ ꝑrexit ad vitā et̓nā. Ad ⁊cͣtDe celeſti patria Ca. Cliiij.

Arrat geruaſius ꝙ in Ediſſacītate ob pn̄tiā ſācte ymagīsxp̄i: nullꝰ hereticꝰ viue̓ p̄t. nullus paganꝰ. nullꝰ ydoloꝝ cultor. nullus iudeus. Sꝫ nec locū illū barbaripn̄t inuade̓. Si qn̄ exercitus obuenithoſtil̓: ſtās ſuꝑ portā ciuitatꝭ īmocēspuerulꝰ epl̓aꝫ legit ⁊ ſic eadē die qualegitur epl̓a: a̓ placātur barbari? autfugiūt effemīati. ¶ Moralizatōmī ciuitas iſta eſt cītas illa de qͣin Apocalipſi d̓r. Vidi cītatē ſāctā iherl̓m deſcēdentē de celo ornatā ſicut ſpōſam ornatā viro ſuo. Ciuitasiſta cōſtruit̉ ex viuis lapidibꝰ ⁊ ſanctis martiribꝰ ⁊ alijs xp̄o deuotꝭ ⁊ placentibꝰ: in qua ꝓpt̓ pn̄tiā ſancte imaginis xp̄i nullꝰ ydoloꝝ cultor. aut hereticus neqꝫ barbarꝰ audet accederenec locum illū inuadere. Vel ciuitasiſta p̄t dici corpꝰ nr̄m In qͦ ꝓpt̓ pn̄tiam ſancte ymagīs xp̄i .i. aīe infuſe etꝑ baptiſmū a pcc̄o origīali lote:nullus he̓ticꝰ ⁊ nulla dyaboli v̓ſutia a̓pompa viue̓ p̄t. qm̄ in baptiſmo deofirmiter adhere̓ ꝓmiſimꝰ. ⁊ diabolipompis abrenūciauimꝰ. Qm̄ hō adymaginē trinitatꝭ ſancte fcūs ⁊ creatus ē. vt d̓r gen̓. pͥ. faciamꝰ hoīeꝫ adymaginē ⁊ ſil̓itudīeꝫ nrām. ideo dyabolꝰ in eo pꝰ baptiſmū viue̓ nō p̄t niſi hō voluerit Hoſtis em̄ nr̄ ita debil̓eſt. ꝙ neminē ſuꝑare poterit niſi hōvoluerit Sꝫ nec locū illū barbari pn̄tinuadere. Barbari ſūt pcc̄a mortaliaquē ꝑ pn̄tiā diuīe gre aīaꝫ noſtrā inuadere nō pn̄t. Et ſi ex fragilitate cōdicōis nr̄e ⁊ carnis fuggeſtōe aīa ꝑp̄ccin aliqd̓ mortale ā̓ ſalteꝫ enormeinuadit̉: puerulꝰ īmocēs . ꝯſciētia vemordēs: exercitū hoſtilem obueniētēꝑ epl̓aꝫ ꝯfeſſioīs dꝫ r̓pelle̓. ⁊ pꝰ ꝯfeſſionē ꝓ pcc̄is ſatiſface̓ Et ſic eadē dieqͣ puerulꝰ ſtās ī porta .i. ī inchoatiōeboē vite epl̓aꝫ emēdatōis ⁊ ꝯfeſſioīslegᵗ: totiēs qͦtiēs barbai̓ ꝯſciāꝫ īuadētes ⁊ boᵐ opꝰ nr̄m r̓tardātes a̓ placātur a̓ effemīati fugiūt Sꝫ nūꝙͣ placātur qꝛ dū oꝑa nrā boͣ ꝯſpiciūt: plꝰ in