Romanoꝝ.LXXv.

attenꝰ ẜuiſtis: ex hͦ libere eſtode Appolloniꝰ ad ppl̓m loquēs grās vobisde beneficiis vr̄is veddorm̉ ⁊ filie meefactis. Nūc gͦ tribuo vob̓ auri pōderaquinqͣginta. Illi ei capita ſua inclinabat grās referētes. Ciues oēs iſtatuā apollonij in medio cītatꝭ ſtatuer̄t⁊ in baſi ſcpͥſer̄t. Tyro apollonio veſtauratori domuū nrāꝝ ⁊ tarſie ſcīſſime filij eiꝰ v̓gni. Poſt paucos diesapolloniꝰ tradidit filiā ſuā in ꝯiugeꝫathanagore cū ingēti leticia totiꝰ cītatis ⁊ cū gn̓ie ⁊ filia nauigās cū omnibꝫ ſuis volens ꝑ tharſū ꝓficiſcendoad pr̄iā ſuā ire: in ſōnis āmonitꝰ eſtꝑ āgelū vt epheſū iret ⁊ intrͣret in tēplū ep̄heſorū cū filia ⁊ gn̓e ſuo ibiqꝫoēs caſus ſuos alta vocē expone̓t qͦspaſſꝰ eſſꝫ a iuuētute ſua poſtea veīrꝫtharſū ⁊ vindicaret filiā ſuā. Apolexꝑgefactus oīa indicauit gn̓i ⁊ filieſue. Illi autē dixer̄t Fac dn̄e qd̓ tibividẻ boᵐ tē iuſſit gub̓natōi nauigae̓epheſū. Qui cū deſcēdiſſꝫ ratī cū ſuistēplū petijt vbi coniūx ſua inter ſac̓dotes ſcē vixit rogauit vt tēplū aꝑirꝫQd̓ factū ē. Hec audiens vxor eiꝰ ꝙqͥdaꝫ rex venea̓t cū filia ⁊ gr̓ie: gēmisregalibꝫ orniauit caput ſuū ⁊ induitſe veſte purpurea ⁊ cū hōeſto comitatu tēplū intrͣuit. ea̓t nimis pulchr̄ etob nimiū caſtitatꝭ amorē aſſerebātoēs nullā tā gratā eē v̓ginē Quā videris apoll: ī nullo noticiā eiꝰ hbatmiſit ſe ad pedes eiꝰcū filia ſua ⁊ gn̓etātus em̄ ſplēdor eiꝰ pulch̓tudīs īminebat vt ip̄a dyadema eē vidētibusputaret̉ ſtatuit in tēplo precioſa munea̓ ⁊ poſt hͦ cepᵗ apolloniꝰ dice̓ ſicutangelꝰ ei dixea̓t Ego ab adoleſcētulo rex natus tyrꝰ apolomiꝰ noīatꝰ cūad oēꝫ ſcīaꝫ ꝑueīſſē regꝭ iniqͥ anthiochi qōꝫ exſolui vt eiꝰ filiā acciꝑē Illeꝟo eā defloraᵗ ac ī īpietate ſua cōtīuetenuit ⁊ me occide̓ cōnabat̉. fugāpetij ⁊ ī mae̓ oīa ꝑdidi ⁊ pꝰ a rege altiſtrͣte gͣtiſſiē ſuſceptꝰ ītm̄ eiꝰ beninolētiā ſū exꝑtus vt mͥ filiā ſuā in vxorēdeēt. Deide mortuo āthiocho ad r̓g

ꝑcipiēdū vxorē meā mecū duxi Hancfiliā peꝑit vxor mea in mari de cꝰ ptudefūcta ē quā ego cū. xx. ſiſtercijs auveis ī loculo clauſā ī mae̓ miſi vt īuēta digne ſepelie̓? Et hāc filiā meā neqͥſſimis hoībꝫ ad nutriēdū cōmēdauiet ſuꝑioe̓s ꝑtes egipti petij. Qꝛͣto ātdecimo āno adueniēs vt filiā meā expeterē dixer̄t eā eē defūctā ⁊ dū credidi ī luctū vixi ⁊ ī lugubribꝫ veſtibꝫ etmori cupiēs mͥ filia mea reddita ē Cūhͦ et hijs ſil̓ia narrae̓t altiſtr̄tꝭ̓ regꝭ filia vxor eiꝰ leuaᵗ ſe ⁊ rapuit eū ī āplexus volēſqꝫ eū oſculai̓ Apolāt reppulᵗea a ſe cū īdigͣoe ignorās ꝙ vxor ſuaeſſꝫ. at illa. o dn̄e mi. dixᵗ cū lac̓mis.dimidiū aīe mee cur ſic agis? Ego fūꝯiūx tuā altiſtrtꝭ regꝭfilia ⁊ tu es tirꝰapollomꝰ mai̓tꝰ ⁊ dn̄s meꝰ tū es ingr̄meꝰ qͥ medocuiſti tu es naufragꝰ meꝰquē amaui n̄ cauſa libidinis ſꝫ ſapīeApolloniꝰ hͨ audiens noticiā eꝰſtatīhn̄s cecidt ſuꝑ collū eiꝰ et pre gaudiolac̓mas emiſit dicēs Bn̄dictꝰ altiſſimus qͥ mͥ filiā cū vxoe̓ veddidᵗ At illaVbi ē filia meaᵉ Et ip̄e on̄dens tharſiā dixit. Hec ē filia tua tharſia Illav̓o oſculata ē eaꝫ et ſic cū leticia magͣin tota ciuitate illa et in c̓cuitu ꝙ vexapollomiꝰ vxorē ſuā in tēplo inuenitfamatū eſt Apollomiꝰ aſcendit nauēcū vxorē ⁊ filia et gn̓e veuertētes adpatriā ſuā Veniens igit̉ apolloniusanthiochiā regnū ſibi veſeruatū vecepit ⁊ pergēs tyrū ꝯſtituit in locū ſuūathanagorā geneꝝ ſuū. Deinde cumip̄o genere vxore ⁊ filia ⁊ cū exercituregio veniēs tharſū: iuſſit apprehēdere dyoniſiadē ⁊ ſtrāguilione ⁊ duci ante ſe ⁊ coram omnibꝫ ayt. Ciuestharſenſes: nunquid veſtrum alicuiextiti ingratus? Omnes dixerūt Nōdomine. parati ſumus pro vobis mōri. hec ſtatua eſt facta qꝛ nos a morte ſeruaſtis Apollonius aytCommēdaui filiam meam ſtranguilioni ⁊ dioniſiadi vxori ſue. ⁊ eam mihi reddere noluerūt. Infelix mulier ayt. Hone domine. nunquid tuipſe titulumij.

k. iiij.