LXij.Beſta

terrā illam ei venderet. Ille vero ſꝑ rēnuit ſic ꝙ triſtis receſſit ſꝫ cogitabatquō eū deciperet. Accidit ꝙ iuſtꝰ moe̓retur: qd̓ audiēs cupidꝰ cartā nomīedefūcti ſcribi fecerat quō defūctꝰ in vita ſua ꝑ quādā ſūmā pecuīe ei t̓ramquā deſiderabat vēdidit. qͦ facto treshoīes p̄cio ꝯduxit vt ei ꝑhiberēt teſtimoniū. Cū quibꝰ ad defūctū acceſſit⁊ figillū eiꝰ inuenit ī camera vbi defūctus iacuit oēs expulit exceptis ſuisteſtibꝫ. Deinde corā teſtibꝰ figillū inmanū defūcti poſuit ⁊ pollicem ſuꝑ ſigillū ita ꝙ cū pollice mortui cartā ſuam ſigͣuit dicēs. Ecce eſtꝭ teſtes hꝰ reiQui dixerūt. Sumꝰ. Et ſic ille milesterrā illā ut ſuā occupauit. Cui filiꝰdefūcti dixit. Quae̓ t̓rā meā occupasQui rn̄dit. Pr̄ tuꝰ michi eā vendidCui ille. Pluries ad patrē meū veīſti⁊ pecuniā obtuliſti ꝓ t̓ra ſꝫ pr̄ meusnūꝙͣ voluit eā vendere. Venerūt pai̓der adinuicē. miles cupidꝰ de enitiōecartā figillatā figillo defuncti on̄dit ⁊teſtes adduxit qui huic teſtīoniū ꝑhibuerūt Cui filius defūcti dixit Scioꝙ hoc ē figillū pat̓s mei ſꝫ ſcio ꝙ nūꝙ tibi vēdidit quō figillū huīt ignoro qͣve ibi teſtimoniū de hͦ perhibeatIudex v̓o iſtos tres ab inuicē ſeꝑarifecit ⁊ militē ſimiliter ⁊ ſeniorē fecitadduci querēs ab eo fi oratiōꝫ dn̄icāſciret ⁊ fecit eū corā eo a prīcipio vſqꝫad finē dice̓. Qui eā bn̄ ſciuit Et illūfecit poni in locū ſeorſū. Deinde iuſſitſecūdū adduci ⁊ ait ei kai̓ſſime an̄ deſociꝰ tuus ea̓t h̓ qui mͥ dixit ita veꝝ ſic̄pr̄ noſter. Ideo n̓ tu dicas michi veitatē quā a te q̄ſiero in patibulo te ſuſpendi faciā Ille cogitauit. ſociꝰ meꝰtotū narrauit quō miles pollicē defūcti accepit ⁊ eiꝰ figillū ⁊ cartā ſuā ſigillauit niſi veītatē dixero filiꝰ mortꝭero Qui ōnia ꝑ ordinē narrauit. Cūhoc audiſſꝫ iudex: fecit eū ſeorſū poni⁊terciū adduci. Cui ait. Rariſſime: ſocius vr̄ pͥmus dixit michi ita veꝝ fic̄pater nr̄ ⁊ ſecūdꝰ etiā: ideo niſi tu michi veritatē dixeris morte turpiſſiā

morieris Ille cogitauit. ſocij mei oīaſecreta militꝭ narrauerūt ideo bonū ēvt veītatē dicā. Qui de v̓bo ad verbūiudici narrauit quō hoc factum fuitQuē iudex ſeorſū poni fecit. Et vocauit militē quē toruo vultū r̄ſpexit dicens. O maledicte: cupiditas tua excecauit te. Dic michi quō miles defūctus terrā quā occupas t̓ vendiditIlle v̓o ignorās de cōfeſſiōe teſtiū allegauit ꝙ iuſte occupae̓t. Cui r̄x. maledicte teſtes ꝑhibēt teſtimoniū cōtra te quō pꝰ mortē pollicē eius accepiſti ⁊ figillū eius ⁊ cartā tuā ſigillaſti. Qd̓ audiēs miles ad terrā orcidᵗ⁊ miſericordiā petiuit. Ait ei rex. Miſericordiam quā meruiſti obtinebis⁊ fecit treſ teſtes trͣhi ꝑ caudas eqͦꝝvſqꝫ ad patibulum ⁊ ibi ſuſpendi fimiliter ⁊ militē Satrape r̄gni iudicium ⁊ ſapiētiam regꝭ laudabant: ꝙ tāſapiēter veritatē inueſtigaſſꝫ ⁊ oīa q̄ille miles hbat dedᵗ filio defūcti militis. Qui gratias regi egit ⁊ hereditatē ſibi reſtituit. ¶ Moralizacō.Ariſſimi. ꝑ iſtos duos milites ītelligūtur dyabolꝰ ⁊ pͥmꝰ parēsfilius eius ea̓t totū genꝰ hūanum abeo ꝓpagatū. hereditas eſt paradiſusque deus ſibi dedit Hoc vidēs milescupidus .ſ. dyabolꝰ acceſſit ad eumſuggerendo ⁊ tēptādo vt paradiſū ꝑpcc̄m̄ amitte̓t. Ille ꝟo ꝙͣ diu r̓manſitin vita .ſ. in ꝑui̓tate vite hereditatē. ſparadiſum occupauit. Sꝫ eo mortuoper peccatum quod commiſit contradiuinum preceptum: perdidit ⁊ totūgenus humanum poſt eum. Sed primo eſt querendum quomodo perdidᵗDico Carta erat ſcripta: quando euacōſenſū p̄buit vt de ligno vite ꝯͣ diuinū p̄ceptū ꝯmede̓t. Ea̓t ſigillata: qn̄ada qͥ erat caput rōnis et cui dabat̉ſpecialit̓ p̄ceptū: ꝯmedit ⁊ vxori magis adheſit ꝙͣ deo. Signllum ut ſcitisimprimit ſuam impreſſionem in ce̓aSic deus impreſſit ſuam ymaginemin adam ⁊ eum dn̄m mundi cōſtituitpsͣ. Omnia ſb̓ieciſti ſub pedibꝫ eiꝰ ⁊cͣ