Romanoꝝ.LXj.

cōridignā penitentiā egit. Miles illoꝯn̄s ſuus volebat dextrͣriū emere adꝯgregandū maiores diuitias in detrimentū aīe ſue: ⁊ ideo iuſto iudicio deiperdidit pecuniam. Quidam pauperfidelis cū vxore ⁊ ꝑuulis ſuis cōtidiedn̄o ſupplicabat vt dignaret̉ ſibi inneceſſarijs ꝓuidere. qͥ pecuniā inueīt⁊ ꝯfeſſori ſuo obtulit diſpendendā Ocircūquaqꝫ ſciſſitādo veraciter illū inuenire nō potuit cuiꝰ erat. Ergo eidēpauperi partē eiuſdē pecunie tribuitꝓpt̓ deū. reſiduā alijs pauꝑibꝫ erogauit. Pone gͦ cuſtodiā ori tuo. ne dn̄oaliquabenꝰ improperes vt feciſti. cūipſe ſit iudex verus fortis et patiens.miriſte mileſ p̄t dici qͥlibꝫ bonꝰp̄latꝰ qͥ debet indui armaturā deivt poſſit ſtae̓ firmit̓ ꝯͣ inſidias dyaboli Famulus fidel̓. eſt ſb̓ditꝰ in oībꝫp̄lato ſuo obediēs. Prelatꝰ ille habꝫtheſaurū ſcꝫ aīas ad cuſtodiendū qͣsſepe ex negligētia ſua ꝑdidᵗ Quid gͦeſt faciendū. Certe dēt diligēt̓ ꝙͣdiueſt in vita inqͥrere ſalutē aīe. Et ſi inuenire nō poberit: āputet pedē dextꝝſb̓diti Hoc ē talē vebellē caſtigae̓ ⁊ eūab ecc̄ia āputae̓. donec ꝯgnoſcat ſe deliqͥſſe. Sed dic mͥ quōº. Ecce famuluspoſtꝙͣ amiſit pedē incepᵗ clamae̓. Sicpeccator ꝑ cōfeſſionē clamat vt dicitꝓpheta. Clama ne ceſſes qͣſi tuba exalta vocē tuā. ⁊cͣ. Ad cuiꝰ clamorē heremita .i. diſcretus confeſſor habꝫ eūportave in humerꝭ̓ ſuis hͦ eſt eū informādo p̄dicādo pm̄aꝫ dando ⁊ in domūecc̄ie introducendo ꝑ opera miſericordie ⁊ habꝫ pro eo intercedere dominūnō ei improperādo ſꝫ deū intime deprecādo ut talem ꝯuerſū ꝯſeruet ⁊ cuſtodiat. Qui aliqn̄ cū pede t affectione.peru̓ſa matrē fuā . eccleſiā precipitauit quantū in eo fuit qn̄ d̓ina p̄ceptanō cuſtodiuit Angeluſ qͥ he̓mitā informauit eſt cōſciencia pura nō fictacuiuſlibet prelati ⁊ confeſſoris qͥ eosligat ⁊ ducit ut ad clamorem peccaboris cito ei occurranta in domum deicito introducant. Pauper qui pecu-

niaꝫ inuenit eſt xp̄s qui animā ſepecuſtodit ne labatur in infernū donecpeccator per pͥmaꝫ reſurgat ⁊ ſic aīaꝫmunda xp̄o recipiat qꝛ ſine eo nulluꝫbonū opus poſſimꝰ facere Pone gͦ tupeccator cuſtodiaꝫ ori tuo ne aliqͥd ꝯͣdeū dice̓ p̄ſumas Deus em̄ eſt iuſtusiudex ⁊ fortꝭ ⁊ patiens ideo nō dicasqͣre fecit me ⁊ poſt hoc dimiſit me cadere Vel alio modo poteſt vedūci Iſtemiles poteſt dici pͥmus parens adaꝫcui deus dedit infinita bona qꝛ eū conſtituit dn̄m oīm creaturarū. psͣ Oīaſubieciſti ſb̓ pedibꝫ eius ⁊cͣ. Famulꝰfidelis eſt racio que in eo dn̄at̉ ꝙͣdiuin puritate vite vemāſei̓t. theſaurumparadiſi quē deus ei cōmiſit pro ſe etheredibꝫ habꝫ. Sed adā volens pluraacqͥrere qūādo appetebat vtalter deꝰnō eſſet ſtatim theſauꝝ paradiſi perdidit ⁊ tūc pedē dextrū famuli āputauit. qꝛ ſedūctus per euā ſcꝫ ꝑ ſenſualitatē nō ꝑ racionē preceptu diuinuꝫvilipēdᵗ ſꝫ oleū miſericordie clamādopelijt in valle huiꝰ mūdi qn̄ in fudoe̓ſuo panē acqͥſiuit Citiꝰ miſeriā vidēsdei filius de celo deſcendit ⁊ eū ꝑ propriū ſanguinē redemit et in domū deiduxit qn̄ infernū ſpoliauit. ip̄e pctānrā in corpore ſuo portauit qn̄ ꝓ nob̓miſeris mortuus eſt. pauꝑ qui inuenit theſauꝝ eſt xp̄s qͥ paradiſū obtinuit nō pro ſe ſꝫ ꝓ oībꝫ qͥ eū diliguntheremita deū p̄catus ē. ſic xp̄s ī paſſione ꝑ carne incepᵗ timere qn̄ dixit ſipoſſibile eſt trāſeat a me calix iſte etrogaᵗ ꝓ gn̓e hūano. Studeaꝰ igỉ̉ ⁊cl.De iniuiſte aliena bona occupantibus: gͣuis eit in extremis diſceptacioCapitulū. cebeſimūūiceſimūoctauūAxīanꝰ regͣuit ī cuiꝰ iꝑio erātduo milites qͦꝝ vnꝰ ea̓t iuſtꝰa timens deū: alter ꝟo cupidꝰ⁊ diues qui māgꝭſtuduit mūdo placere ꝙͣ deo iles iuſtus quādā terrāannexā terre cupidi hēbat quā cupidus toto conamine defidea̓bat hēveſepiꝰ ad militē iuſtū ꝑrexit ⁊ ei aurū⁊ argentū obtulit quantū volebat: ſi